Ik ben bang voor mensen

Daar staat het dan: Bang voor mensen. Ja. dat ben ik. En niet zo'n klein beetje. Al jaren duurt het. F.lke keer weer loop ik er helemaal mee vast. Moet ik je er een paar voorbeelden van noemen?

- Als er op de jeugdvereniging iets aan me gevraagd wordt, durf ik geen mond open te doen. Zou ik het wel doen, dan zouden ze me allemaal uitlachen omdat ik zulke domme dingen zeg. - Mijn klasgenote nodigt me elk jaar uit voor haar verjaardag, gelijk met anderen. Ik zorg altijd dat ik dan niet kan. Dan hoef ik tenminste ook niet tc merken, dat ik er maar een beetje bijhang.

- Vorig jaar trouwde mijn nicht. Al weken had ik er tegenop gezien om naar dc receptie te gaan. En ja hoor. het ging precies zoals ik dacht. Alle mensen om mij heen zaten gezellig te praten. Maar ik kon met niemand praten. En toen iemand die naast mij zat iets tegen me zei, wist ik niet wat voor antwoord ik moest geven. Binnen een kwartier stond ik weer buiten.

Ik weet niet hoe het komt, maar zodra ik in gezelschap van meerdere mensen ben. vliegt het me aan. Dan zou ik het liefste heel ver weg vluchten. Zo ver weg. dal er niemand meer is. die me ziet. Soms vlucht ik ook echt weg. Misschien vind je dat wel heel gek. Maar ik kan er niets aan doen. Opeens voel ik me dan zo verloren, zo alleen en zo n stom kind. dat ik niet anders meer kan dan gauw weggaan. Dan hoeven ze tenminste ook niet meer aan tc kijken tegen zo'n onaantrekkelijk en oninteressant iemand.

Als cr weer eens zoiets gebeurd is. dat ik weggegaan ben of geen mond open heb gedaan, neem ik me dringend voor om het de volgende keer anders te doen. Voor ik dan bijvoorbeeld naar dc jeugdvereniging ga. heb ik wel honderd keer tegen mezelf gezegd, dat ik niet weer de hele avond stommetje moet zitten spelen. Dan zit ik er en als de voorzitter dan iets vraagt, spreek ik mezelf toe: ..Je weet het antwoord: zeg het nu! Doe dan. zeg het dan!" Maar de drempel om iets tc zeggen wordt steeds hoger en weer durf ik het niet. hoe vast ik het me ook had voorgenomen. Zo gaat het nu keer op keer. Echt. ik kan het niet.

Waarom begin je dan zelf niet met iemand te praten, denk je misschien als je dat van die receptie leest? Nou, daar heb je het weer: Ik ben bang voor mensen. Bang. dat het hen niet interesseert wat ik zeg. bang dat ik

kinderachtig overkom, bang dat zc dan teveel naar me kijken en zo mooi zie ik er niet uit. dat weet ik al bijvoorbaat.

Ik schaam me wel. voor wat ik hier allemaal heb opgeschreven. Wat zil ik raar in elkaar.

Misschien vraagje je ondertussen ai', waarom ik dit allemaal geschreven heb. Dat helpt jou geen steek vooruit. Nou. dat ben ik tot nu toe helemaal met je eens. Maar weet je. de laatste tijd begini er bij mij wat te veranderen. Hoe dat gekomen is. kan jou hoop ik ook helpen. Maar daarvoor moest je eerst weten wat cr met mij aan de hand is.

F.r zijn een paar dingen gebeurd, die zorgen dat ik (nog maar heel voorzichtig, maar toch is het er) de dingen wat anders ga zien. Ik zal er iets van vertellen.

- Enkele maanden geleden is er in mijn klas een nieuw meisje gekomen. Omdat ik alleen zat. kwam ze naast mij zitten. Hoe het kan begrijp ik niet. maar ze vindt mij aardig. Wc wonen niet ver bij elkaar vandaan.

Op een dag vroeg ze me mee naar huis. Dat was toch zo gezellig. Haar moeder vroeg heel belangstellend van alles aan mij. Daar voelde ik me helemaal niet het domme kind. dat ik me bij andere mensen voel. Nu ik er een paar keer geweest ben. vind ik het er steeds leuker. En ik ben steeds een beetje minder bang om er naar toe te gaan.

Dal heb ik nu geleerd en dat wil ik jou ook aanraden: er zijn mensen, die te vertrouwen zijn. Die jou accepteren, zoals je bent. Voor zulke mensen hoef je niet bang tc zijn. Die vinden je niet gek. Probeer zo iemand te vinden en laat voor één keer je angst even achterwege. Dan zul je zien dat er vertrouwen groeien kan. Vertrouwen, wat van lieverlee vanzelf groter wordt.

- Ik heb altijd gedacht dat ik minder kon dan anderen. Misschien klopt dat ook wel. Maar op een dag ontdekte ik dat ik gewoon plezier heb in de dingen, die ik doe. Ook al kan iemand anders het misschien wel veel beter. Toen ik dat ontdekte, heb ik me voorgenomen om daar van te genieten en niet meer zo tc letten op wat anderen denken. Soms lukt me dat nu.

- Ik heb pas iets doms gedaan. Wat dat is. vertel ik liever niet. Maar het had met mijn vriendin tc maken. Ik was zo bang. toen het gebeurd was. Ik dacht: , .Nu wil ze nooit meer mijn vriendin zijn." Zc vond het niet leuk. dat niet. Maar ook al had ik een fout gemaakt, zc liet me niet vallen. Dat kon ik eerst maar niet begrijpen, want fouten maken is het ergste wat me kan overkomen. Dan moeten mensen me niet meer. Dat dacht ik tenminste altijd. En nu blijkt dat dat niet altijd het geval hoeft te zijn. Begrijp jc nu. waarom ik een beetje minder bang begin te worden?

- Tenslotte nog iets wat me tot nu toe het meeste geholpen heeft om niet zo gauw alleen maar negatief over mezelf te denken. (Dat vooral maakt trouwens dat ik zo bang ben. heb ik gemerkt.) De dominee preekte over David. Hij was eigenlijk in het gezin aan de kant gezet, ver weg op het veld. Maar de Heere zorgde ervoor dat deze verachte herdersjongen een belangrijke plaats in het land kreeg.

Nu moet je niet denken, dat ik mezelf met David wil vergelijken. Beslist niet. Maar wat de dominee uitlegde, daar moet ik nog vaak aan denken. Hij zei, dat de Heere het verachte aanziet. Dat hij zulke mensen in Zijn dienst wil gebruiken. Dat voor Hem niemand aan de kant geschoven is. omdat Hij iedereen persoonlijk geschapen heeft. Ik voel me heel blij met deze welenschap.

Het belangrijkste wat begint te veranderen, nu ik me door deze dingen zekerder ga voelen, is dal ik nu niet meer alleen maar bezig ben met of wat ik doe wel goed overkomt. Nu probeer ik mijn best te doen om ook op anderen te letten. Ik denk er zoveel mogelijk om dat andere mensen niet bang van mij worden, omdat ik uit angst voor hen zo snibbig doe. Het wonderlijke is nu, dat ik doordat ik minder op mezelf let. minder bang geworden ben voor anderen. Ik begin er ook langzaam achter tc komen dat er veel meer mensen zijn. zoals ik. Dat hoor ik van anderen en dat zie ik. nu ik meer om me heen ga kijken. Ik heb mezelf voorgenomen om juist met zulke mensen een praatje te beginnen. Ik weet hoe vervelend zij zich voelen en nu ik iets meer durf, wil ik graag vooral voor hen iets betekenen.

Ik ben er nog lang niet. Maar ik voel dat ik vooruit ga. En daarom heb ik deze brief geschreven: Je hoeft niet te denken dat het bij jou altijd zo zal blijven. Je kunt er vanaf komen.

Durf jezelf te zijn. Je mag er zijn!

Het ga je goed.

Dordrecht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen