Liefdevolle armen

Indrukwekkend is het slotakkoord van de sabbatspsalm: „Die in het huis des Heeren geplant zijn, die zal gegeven worden te groeien in de voorhoven onzes Gods. In de grijze ouderdom zullen zij nog vruchten dragen. Zij zullen vet cn groen zijn om te verkondigen dat de Heere recht is. Hij is mijn Rotssteen cn in Hem is geen onrecht."

Mozes

Vanmiddag luisteren we als jongeren een ogenblik naar zo iemand in de grijze ouderdom: Mozes, de man Gods. Hij heeft dc leeftijd van 120 jaar bereikt. Honderd jaar ouder dan de mcesten van ons. Maar nog ongebroken in zijn kracht. Als een palmboom in de oase. Als een vruchtbare in hel midden van de woestijn. Vet en groen om tc verkondigen dat de Heere recht is: „Hij is mijn Rotssteen en in Hem is geen onrecht". Dat is waar geworden in zijn leven. Wanneer hij achterom blikt op veertig jaren van zwerven met het volk van Israël door de woestijn, dan moet hij daar 'Amen' op zeggen en zingt het in zijn hart: „De Heere is recht in al Zijn weg en werk. Zijn goedheid kent in 't gans heelal noch paal noch perk". Nog enkele ogenblikken en dan is Mozes Thuis. Eeuwig Thuis. Hem is een beter lot bereid. Zijn heilzon is aan het dagen. Dan wordt het ecuwig sabbat. Vanuit de woestijn, vanuit de tabernakel, de woestijntent mag hij naar de eeuwige Woning. De Woning Gods. Het heiligdom boven. „Wanl Gij hebt mij verblijd. Heere, met Uw daden. Ik zal juichen over de werken Uwer handen".

Een goede toekomst

Jongelui, dat is de toekomst, de bestemming van Israël, de uitverkoren gemeente Gods. „Want dit volk heb Ik Mij geformeerd en dat zal Mijn lof vertellen. Welzalig dien Gij hebt verkoren, die Gij uit het aards gedruis. Doet naderen en Uw heilstem horen, ja wonen in Uwe huis". Dat heeft God van eeuwigheid gewild. Zalig worden, eeuwig in die woning verkeren, kan alleen omdat God het wil. Niet omdat wij dat willen. Het is het eenzijdige, soevereine in het genadewerk Gods. „Het is door U. door U alleen, om het eeuwig welbehagen". Daarop doelt Mozes. als hij de zegen uitspreekt over het volk Israël. De eeuwige God zij u ccn Woning. Van onder eeuwige armen. Nee. Mozes wenst het volk van Israël niet alleen een goede toekomst in het land Kanaan. niet alleen uiterlijke welvaart. Hij wenst dat God hen een Woning zij. Dat ze een Thuiskomen mogen hebben bij de Heere hun God. Asaf zegt er van: „Mij aangaande, het is mij goed nabij God te wezen".

We hebben de deur van de eeuwige Woning dichtgedaan

Hoe goed was het om in het paradijs bij God te wonen en met de Heere God te verkeren. Hoe was God onze Schepper daar een Woning, waar we in en uit mochten gaan. Hoe heerlijk was daar de uitstraling in het Beeld Gods: kennis, gerechtigheid en heiligheid. De woestijn was ons onbekend en de dood was ons vreemd. Maar hoe hebben we ons in ongehoorzaamheid en in zonden van God losge-

scheurd. We hebben God verlaten. God op het hoogst misdaan, we zijn van het heilspoor afgegaan. Wij cn onze vaderen tevens. We hebben die woning verlaten. We hebben de deur achter ons dichtgesmeten. Daarmee hebben wij God niet buitengesloten. Maar we hebben onszelf buiten God gesloten. Toen zijn dc deuren van de eeuwige Woning dichtgegaan, en de poorten van de hel wagenwijd geopend. Het leven heeft een einde genomen en de dood zijn intrede gedaan. Zo hebben wc ons onder de vloek gebracht. Door dc zonde is onze toestand een doodstaat geworden. Het is nodig dat we die kennen. Maar nog belangrijker is het dat we het beleven.

Thuiskomen is weer mogelijk

Mag ik iets vragen, vanmiddag: is het wel eens waar geworden in je jonge leven: ..O God, het is voor eeuwig verloren. Het is buiten hoop. Ik heb het verbond gebroken. Ik heb de wet geschonden. Ik heb gedaan dat kwaad is in Uw heilige ogen. Ik ben Uw gramschap dubbel waardig"? Dat is smartelijk hoor. als God je laat blikken in die diepe kloof die er geslagen is tussen God en jc ziel. Dat is onherstelbaar. Dan blik jc in een eeuwige afgrond door de zonde geslagen tussen God en jou. Ais God je bekeert, dan ga jc worden wie je bent. Een dakloze, een zwerver. Met de zwervers van het kwaad, gevallen in een jammerstaat waarin je eenmaal ellendig zult sterven. Het is een wonder als we weer in Zijn gunst mogen delen, want aan onze kant geldt alleen: onbekwaam tot enig goed cn geneigd lot alle kwaad. Om eigen schuld sta je overal buiten. Ook buiten Gods Woning. Maar cr klinkt vandaag in je jonge leven een roepstem, een wekstem:

„Wendt u tot Mij en wordt behouden, o alle gij einden der aarde. Want Ik ben God en niemand meer". Is het dan toch nog mogelijk, dat een zondaar, ccn zondares, een wegloper, een hel-cn doemwaardige bij God mag en kan wonen? Ja, want wat bij mensen onmogelijk is. dat is mogelijk bij God. Waarom? Omdat Gods Zoon, de Heere Jezus Christus die eeuwige Woning verlaten heeft en op deze wereld is gekomen. Er was geen plaats voor Hem. De wieg was een kribbe. Zijn kroon ccn kruis. Omdat Hij Borg en Middelaar is geworden, is het mogelijk dat cr ccn Thuiskomen is. Daarvoor heeft Hij die weg gebaand door de diepte van onze val. Gebaand door de dood toen Hij hing aan het

kruishout. Hij was buiten de Woning gesloten: „Mijn God. Mijn God. waarom hebt Gij Mij verlaten? " Ons avondmaalsformulier geeft hierop het antwoord: „Opdat gij tot God zou genomen worden, en nimmermeer van Hem verlaten". Hij is opgevaren in de hoogte. Hij heeft dc gevangenis gevankelijk gevoerd. Hij heeft gaven genomen om uit te delen onder mensen opdat wederhorigen bij Hem zouden wonen.

Wat een wonder!

Als de Heilige Geest gaat overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel, ga je met dc verloren zoon zeggen: „Ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u, ik ben niet waardig om een kind genaamd te worden". O, wat een thuiskomen. Jc hebt verdiend dat dc deur gesloten zou worden. Maar zie het beste kalf is geslacht, het feest bereid en ze begonnen vrolijk te zijn, want deze was verloren en is gevonden, was dood en is weder levend geworden. Zo hoop ik dat er vandaag mogen opstaan onder jullie, ja, kon het zijn allen, om ons zo tot de Heer God tc wenden, met al onze zonde en onze ongerechtigheid. Vanwege het eeuwige verbond der genade zullen al Gods kinderen eeuwig bij God wonen. En daar worden Gods kinderen dan ook mee getroost. Hier in deze woestijn wordt het menigmaal zo bestreden, zo aangevochten. Dan zeggen zc: zal ik ooit wel Thuiskomen? Zal ik ooit wel bij de Heere wonen? Wat kunnen ze soms ellendig zijn, vermoeid en ongelukkig. Mijn ziel en lichaam hijgen en dorsten naar U in ccn land, dat dor en mat van droogte brandt. Waar niemand lafenis kan krijgen. Wat een wonder als God in de Heere Jezus Christus Zich dan neerbuigt over zo'n zwerver, zo'n dakloze, en zegt: „Uw hart worde niet ontroerd, gijlieden gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het Huis Mijns Vaders zijn vele woningen, anderszins zo zou Ik het u gezegd hebben". Wat zijn we toch dwaas, wanneer we het zoeken in de woningen van de wereld. In de woningen der zonde. En in de ijdele godsdienst. Jongelui, samenvattend zou ik je willen wijzen op de dichter van Psalm 84. Hij verkoos liever aan de dorpel van het huis zijns Gods te wezen, dan lang te wonen in de tenten der goddeloosheid. Dan kun je het niet langer meer uithouden in de ijdelheid der wereld. Dan voel je, dan beleef je dat daar niets anders in is dan de dood. En dan word je onweerstaanbaar getrokken door die machtige armen Gods uit de nood waarin je verkeert. Dat is Mozes' zegenwens: de eeuwige God zij u een Woning en vanonder eeuwige armen. Dc eeuwige God heeft eeuwige armen. En wat is de Heere God dan aanbiddelijk. Wat een wonder als het geloof daar zicht op hebben mag. Dat doet zingen in het hart: Gij evenwel. Gij blijft dezelfde o Heer. Vanouds mijn Toeverlaat, mijn Koning.

Liefde-armen

'En van onder eeuwige armen', daar ligt dc veiligheid. de geborgenheid van Gods kerk in verklaard. Van boven de vleugelen van Gods goedertierenheid. Als een dak. als een huis over degenen die Hem vrezen. Waaronder we soms horen: hoe groot is Uw goedertierenheid, hoe zijn Uw vleugelen uitgebreid. Heb je er ook weieens onder mogen schuilen?

Rondom is een vurige muur, een onwankelbare muur. De muren van Gods trouw. En van onder eeuwige armen, liefde-armen.

Dreigende armen

Nee, die armen zijn van nature niet onder ons. Die armen zijn enkel tegen ons. Want we hebben God vertoornd door onze zonden. We hebben ons uit die armen laten vallen door onze ongehoorzaamheid, door onze zonde. Wc hebben ons laten vallen in de armen van de duivel, van de zonde, in armen van de wereld. We hebben ons laten vallen in dc dood. O wat een diepte. En als er geen wonder in ons leven plaatsvindt, als we straks onbekeerd en ongelovig God ontmoeten, dan zullen die armen uitgestrekt zijn. Dan zullen die armen zeggen: ga weg van Mij, werkers van ongerechtigheid, Ik heb je nooit gekend. Daarom zoek toch dc Heere terwijl Hij te vinden is. Roep Hem aan terwijl Hij nabij is. Nu kan het nog. Nog is er die mogelijkheid bij God vandaan om bij Hem te wonen.

Eeuwige armen

Gelukkig kind van God, die zich gedragen mag weten door die liefde-armen van de Vader. Eeuwige armen. Armen vanuit de hoogte. Vanuit de eeuwigheid tot in de eeuwigheid, armen zonder begin en zonder einde waarvan Jeremia heeft gezegd: „Dc Heere is mij verschenen van verre tijden. Ik heb u liefgehad met een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen