Wat gaat de tijd snel....
De bondsdag is alweer voorbij en op onze eerstvolgende bestuursvergadering gaan we ons in grote lijnen bezighouden met de organisatie voor de huishoudelijke vergadering die bij leven en welzijn gehouden zal worden op 1 oktober a.s.
Zoals we u op de bondsdag hebben meegedeeld willen we, bij wijze van proef, deze vergadering houden in Gouda. Voor sommigen is de reis wat langer, voor anderen weer korler. De afstand van het station naar de kerk is zeker niet verder dan in Utrecht. Bij de uitnodiging zal u daar meer informatie over worden gegeven.
In Gouda heeft een ingrijpende verbouwing plaatsgevonden, waardoor op de begane grond veel meer ruimte gekomen is. Zeker de ouderen en ook degenen die niet zo goed ter been zijn, zullen het waarderen dat men niet meer naar boven hoeft voor het uitwisselen van patronen en andere ideeën.
Mocht de meerderheid van de leden het desondanks toch fijner vinden om in Utrecht te vergaderen, dan kunt u dat als vereniging door middel van de u jaarlijks toegezonden vragenlijst kenbaar maken.
Tijdens de morgenvergadering zullen we afscheid nemen van ds. Hakkenberg en zal cr een nieuwe voorzitter gekozen worden. De dames, mevr. Knapen, mevr Van der Spek en mevr. Van Willigen zijn aftredend en herkiesbaar. Over de kandidatuur voor zowel voorzitter als bestuursleden zullen wij u nog nader informeren.
's Middags hoopt ds. P. Melis te spreken over 'Gedenkt de sabbatdag dat gij die heiligt'.
Voor velen is of loopt het verenigingsseizoen weer ten einde. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er dan niets meer te doen is. Velen zullen reizen en trekken. Maar daardoor zullen cr ook mensen zijn die eenzaam achterblijven.
Dat kan pijnlijk en schrijnend zijn. In gedachten wordt er meegereisd en verlangend uitgezien naar de dag waarop familie, vrienden of bekenden weer thuis komen. Vergeten wij hen niet! Een kaart, een briefje of - als u er voor in de gelegenheid bent - een extra bezoekje, kan zoveel goed doen!
Tc denken valt ook aan de vele stafleden die zich weer inzetten om de zorg voor onze gehandicapte gasten een week op zich tc nemen. Zowel gasten als stafleden zien naar zo'n week uit. En als dan die ene week voorbij is en alles is goed verlopen, dan mag er wel eens met verwondering op teruggezien worden.
Wat geeft de Heere dan nog veel in Zijn algemene goedheid. We zijn toch niet beter dan de mensen in Bangladesh, waar ramp en leed heerst. Dal dan dc goedertierenheden des Heeren ons tot bekering mochten leiden. Wal zou het een wonder zijn als de vruchten daarvan gezien mochten worden. Dan zou er binnenkamerwerk geboren worden. Want hoe goed dc onderlinge kontakten ook mogen en kunnen zijn. toch zegt Gods volk: ..In het verborgene maakt Gij mij wijsheid bekend".
En dat is toch het voornaamste, nietwaar?
Gods verborgen omgang vinden zielen daar Zijn vrees in woont. Dat heeft waarde, niet alleen voor de tijd. maar bovenal voor de eeuwigheid. En wat een wonder als dan eens van de daken gepredikt wordt wat in de binnenkamer beleefd is. Dat dc Hccrc daartoe nog arbeiders uitstote in Zijn wijngaard.
Binnenkort vergadert het curatorium weer. De nood is groot, het werk is veel en de arbeiders weinig. Drukt die nood nog bij u. bij mij? Of praten we er alleen maar over? De Heere mocht het opbinden! In dit verband denk ik aan een oude christin, een vrouw met oefeningen in het genadeleven, die nu al jaren mag juichen voor Gods troon. Zij ging. als het curatorium vergaderde niet van huis en wilde dan ook geen bezoek ontvangen, „want", zo zei ze, „dan heb ik binnenkamerwerk!" Een echte Hanna dus.
Dat binnenkamerwerk mocht de Hccrc ook nu nog schenken - tot eer van Zijn Naam en tot uitbreiding van Zijn koninkrijk.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 juni 1991
Daniel | 32 Pagina's