JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Een harde les

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Een harde les

ons vervolgverhaal deel 4

4 minuten leestijd

„En nu vertellen", klonk liet vastberaden uit moeders mond.

En Peter vertelde.... Hij moest wel. Uit ervaring wist hij dat moeder niet eerder rust had voordat ze het naadje van de kous wist.

Moeder volgde met stijgende verontwaardiging het relaas van Peter.

„Dus als ik het goed begrijp", zei moeder dan, „heb je het leven van mevrouw Bakker zuur gemaakt door haar iedere keer van alles na te roepen." Ze was opgestaan en keek op Peter neer, die aarzelend knikte.

„En je spreekt iedere keer over 'we'. Wie zijn dat nog meer? "

Peter wist even niet wat hij antwoorden moest. Mocht hij Els en Leendert verraden?

Maar de blik van z'n moeder maakte hem wel dat hij die twee namen noemde.

Peter durfde niet meer naar z'n moeder op te kijken.

Maar toen het te lang stil bleef, hief hij toch zijn hoofd op. Wat hij toen zag. bezorgde hem een huivering.

Moeder had tranen in haar ogen! En aan haar verkrampte gezicht zag hij dat ze tegen haar tranen vocht. O. dat niet! Dat niet! Hij had duizendmaal liever dat z'n moeder boos was. dan dat hij dit moest zien! Z'n hart kromp samen. Die lieve, goede moeke. O. hij had iets gedaan dat hij zichzelf nooit vergeven kon. Nu pas besefte hij wat voor akelige daad er uit zijn handen voortgekomen was en dat enkel en alleen om belangrijk te zijn in de ogen van Leendert en Els.

„Ik hoefje natuurlijk niet te vertellen hoe hard jij papa cn mij bent tegengevallen, hé! Wc hadden het volle vertrouwen in jou, maar dat heb je nu wel heel erg geschaad."

Moeder haperde even. keek dan op haar horloge en ging vastberaden verder: „Ik ga eens informeren naar mevrouw Bakker, want nu ik alles van jou weet. heb ik helemaal geen rust meer. En ik heb maar liever dat je de verdere avond hier op je kamer blijft. Ik wil je voorlopig niet meer zien!"

Moeder sloot dc kamerdeur achter zich: een diep ongelukkige Peter achterlatend. Maar haar moederhart huilde ook.

Het was al laat toen moeder weer kwam. Hij had niet kunnen slapen. Opeens zag hij z'n moeder voor z'n bed staan. In een mum van tijd zat hij rechtop en keek z'n moeder met angstig vragende ogen aan. Ze ging op z'n bed zitten en begon: ..Peter, ik heb geïnformeerd naar mevrouw Bakker en ik ben meer aan dc weet gekomen.

Ik heb gelukkig goed nieuws.

Mevrouw Bakker is ter observatie in het ziekenhuis opgenomen. Maar buiten een hoofdwond cn een heel klein splintertje in haar oog. dat er inmiddels al uitgehaald is. had ze verder niets. Ze is verder gezond en morgen mag ze weer naar huis."

„Dus.... ik ben.... er is....", hakkelde Peter.

Moeder legde troostend een arm om hem heen. „Nee jongen, alles is goed. En mevrouw Bakker heeft het verhaal zo weten tc vertellen, dat er geen politiezaak van gemaakt is."

Peter schrok op. „Politiezaak? "

Moeder knikte. „Als er een ongeluk gebeurt, dan wordt er altijd naar dc oorzaak gezocht. En omdat het raam kapot was, kreeg de politie argwaan. Hoe mevrouw Bakker het voor elkaar gekregen heeft, weet ik niet. maar ze heeft het zo gezegd dat er geen nader onderzoek gedaan wordt."

Peter dook in elkaar. „Ik schaam me zo", zei hij.

Moeder keek naar z'n rode kleur. .Ja", zei ze. „Die vrouw moet een hart van goud hebben. Want wie geeft niet met genoegen een paar ondeugende kwajongens aan. die je op een gemene manier hebben verwond? Ze had wil blind kunnen zijn. Of nog erger...."

Even bleef het stil. Toen zei moeder: „Jullie moeten wel met z'n drieën naar mevrouw Bakker toe gaan en jullie excuus aanbieden. Dat is wel het minste wat jullie kunnen doen."

„Ik durf niet!", klonk het benepen van Peter.

„Of je durft of niet. je moet", hield moeder vol. „En wees nu geen lafaard, want eerder liet je je ook aan mevrouw Bakker als stoere jongen zien. Ja, ik weet wel dat het niet aardig klinkt, maar tegenover mevrouw Bakker ben jc nog veel minder dan aardig geweest."

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 mei 1991

Daniel | 36 Pagina's

Een harde les

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 mei 1991

Daniel | 36 Pagina's