Ontmoetingen in Israël

Op maandagmiddag X april arriveerden we op de luchthaven Ben Goerion. De bus haalt ons op hij het vliegtuig. In de bus hangt een bord mc( een welkomstwoord voor mensen die zich in Israël gaan vestigen. Het is geschreven in drie talen: in het hebreeuws, in het engels en in het russisch. Dat typeert al direkt de Israëlische samenleving. Het is een thuishaven voor mensen die elders in de wereld hun bestaan opgeven. Uit meer dan honderd landen van deze wereld zijn de Joden gekomen. Uit Yemen, uit Roemenië, uit Albanië en niet te vergeten uit de Sowjet-Unie. Elke dag arriveert er een vliegtuig met immigranten uit de Sowjet-Unie. Vorig jaar zijn er zo'n 200.000 Russische Joden aangekomen. In 1991 is dit zo door gegaan. De eerste week van januari kwamen cr zelfs 12.000 Joden uit de Sowjet-Unie op Ben-Goerion aan. Vandaar ook dat opschrift in het russisch. Onuitblusbaar is het verlangen van vele Joden in de wereld om terug te keren naar het land dat God aan Abraham en zijn zaad beloofd heeft.

Naar het land van de vaderen...

Naast mij in de bus staat een jonge vrouw. Ze komt uit ons land, maar is kennelijk van Joodse afkomst. Ontroert kijkt ze om zich heen. Ze vertelt dat ze voor het eerst in Israël komt. Ook voor haar is dit land het land van de vaderen.

Ze gaat op bezoek bij vrienden. Ik realiseer me dat cr in dit land ook nog heel wat van mijn Joodse landgenoten wonen. Mensen die voor de Tweede Wereldoorlog vertrokken zijn. maar ook kinderen en jonge mensen die de oorlog overleefd hebben en zich hier gevestigd hebben na het ontstaan van de staat Israël in 1948. Wat een verschrikkelijk lijden heeft dit volk toch moeten doormaken. Tijdens een vorig bezoek aan Israël was ik in het beroemde oorlogsmuseum Yad Vashem in Jeruzalem. Hier wordt dc herinnering levend gehouden aan de vernietiging van 6 miljoen Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een bezoek aan dit museum is aangrijpend. Je kunt je nauwelijks voorstellen dal dit alles werkelijk gebeurd is. Wat is de mens door de zonde toch geworden... In staat tot zulke huiveringwekkende dingen. Wat kunnen we in onze tijd beter doen dan hulp bieden aan hen die in Israël een thuis zoeken.

Hulp is er nodig, want al die mensen uit de Sowjet-Unie en vele andere landen komen zonder enig bezit naar Israël.

Ze hebben geen geld. Geen huis om in te wonen. Geen werk. Ze spreken nauwelijks het moderne hebreeuws. Kortom, ze hebben gebrek aan alles.

Zending in Israël?

We worden bij het vliegveld opgehaald door ds. Baruch Maoz. Deze predikant is voorganger van een christelijke gemeente in de direktc omgeving van Tel Aviv. Hij heeft al jaren kontakten met de Schotse stichting 'Christian Wittnes to Israël'. Een stichting die ontstaan is nadat de bekende Schotse predikant ds. R. M. M'Cheine Israël had bezocht.

Tot zijn gemeente behoren messiasbelijdende Joden, maar ook Joden afkomstig uit Roemenië, de Sowjet-Unie en andere landen. Ds. Maoz preekt in het hebreeuws, maar wordt in de samenkomst direkt vertaald in het roemeens en in het engels.

Het gebouw waar de

samenkomsten worden gehouden, lijkt aan de buitenkant op een garage.

Omdat de gemeente nogal groeit, is er te weinig ruimte.

Ds. Maoz hoopt dat er mogelijkheden komen voor een groter gebouw. Daar ziet het echter momenteel niet naar uit. Dc gemeenten van messiasbelijdende Joden hebben het moeilijk. Ze krijgen geen enkele medewerking van de overheid. Een vergunning voor een gebouw waar een christelijke gemeente bijeen komt, wordt niet afgegeven.

De minister van Binnenlandse Zaken behoort tot een van de kleine orthodoxe partijen en van die kant is zeker geen steun te verwachten. Dat geldt ook voor zending of evangelisatie in Israël. In feite is dat alleen mogelijk volgens dc methode van Paulus. aldus dominee Maoz. „Tenten maken en intussen de mogelijkheid benutten om van de Messias te getuigen". Met andere woorden: alleen als vakman kom je Israël binnen. En dat is ook al niet zo gemakkelijk meer nu er een stroom van goed opgeleide mensen uit de Sovvjet-Unie naar Israël komt.

Hier en daar zijn cr in Israël instellingen waar vrijwilligers terecht kunnen. Op deze manier kan iets gedaan worden aan evangelisatie. Toch komt dat bij de Joodse mensen vaak negatief over. Wal dat betreft zijn er meer

mogelijkheden onder de Arabische bevolking. Dc Joden zien christelijke aktiviteiten vaak als agressief, gericht tegen de Joodse identiteit.

De kerkelijke situatie

Dominee Maoz is een boeiend verteller, die ons van alles vertelt over het kerkelijk leven. Het wordt ons duidelijk dat dc situatie in Israël op geen enkele manier vergelijkbaar is met dc kerkelijke situatie in ons land. De weinige kerken die min of meer in een kerkverband samen leven zijn in feite geïmporteerd uit het buitenland. Er zijn enkele Anglikaanse kerken, er is een aantal baptistengemeenten die verbonden zijn aan de Southern Baptist Churches in Amerika en er zijn roomskatholickcn cn orthodoxe kerken. En dan zijn er verspreid door het land ccn (link aantal zelfstandige gemeenten van messiasbelijdende Joden. Opvallend is dat deze mensen zich geen christenen noemen, omdat dit teveel doet denken aan de kerk in het westen of aan de gemeenten die ontstaan zijn uit de heidenen. De Joden die tot het geloof in Jezus komen, brengen dit tot uitdrukking door samenkomsten te beleggen met hen die tot datzelfde geloof in de Messias gekomen zijn. Zo treden zc ook naar buiten in de Joodse gemeenschap waartoe ook zij blijven behoren. Zc zijn cn blijven Joden. Door genade zijn ze discipelen geworden, zoals eenmaal Nicodemus.

Sterk beklemtoont men de noodzaak van wedergeboorte en het geloof in Christus met een verwijzing naar Johannes 3.

Het aantal gemeenten wordt geschat op ongeveer 40. Het zijn vaak kleine huisgemeenten. Hier en daar. zoals in Tiberias. Haifa en Jeruzalem zijn wat grotere gemeenten. De gemeenten groeien wel. vooral nu er ook Joden uit Roemenië cn de Sowjet-Unie zich bij de gemeenten voegen. Tijdens onze bezoeken bij voorgangers van verschillende gemeenten in Galilea en Judca werd dit bevestigd.

De groei van dc gemeenten brengt nogal wat problemen cn zorgen met zich mee. Hoe vind je een ruimte om samen te komen? In een dorp in Galilea bezochten we een jong echtpaar dat in hun huis samenkomsten houdt. Aanvankelijk voor twee echtparen. Nu komen er vaak 30-40 mensen naar de samenkomst. Hoe moet dit straks verder gaan? Zal het lukken om een groter huis te krijgen, waarin het blijvend mogelijk is om als gemeente bijeen te komen? En wie zal leiding geven aan een groeiende gemeente? Hoe kunnen er ambtsdragers komen? Zo zijn er vragen te over. Het is ons wel duidelijk geworden dat deze gemeenten onze steun en ons gebed nodig hebben.

De wet van Mozes onderhouden?

In dc omgeving van Jeruzalem kwamen we terecht bij een voorganger van een messiasbelijdende gemeenschap. Na enige aarzeling stemde hij toe in ccn ontmoeting, waarvoor hij ook de ouderlingen van dc gemeente had uitgenodigd. In het gesprek bleek dat deze mensen waar mogelijk zich houden aan de oudtestamentische wetten. Opnieuw kwam Johannes 3 ter sprake. „Wie in de Zoon gelooft, die heeft

het eeuwige leven". Het eerste is het zaligmakende geloof in Christus en de verzoening met God. door Hem. Maar als we de Zoon liefhebben, zullen we dan de geboden niet onderhouden die de Vader gegeven heeft? Naar de mening van onze gastheer gelden voor de Joden de geboden in bijzondere zin.

Zij behoren immers tot het volk aan wie de Heere Zijn geboden gegeven heeft. In het gesprek moest ik denken aan de geschiedenis die we vinden in Handelingen 15. De Joden die in Jeruzalem tot geloof gekomen zijn, vernemen dat in Antioehië de heidenen die tot geloof komen niet besneden worden. Naar dc mening van de Joden was dit niet juist. Exodus 12 spreekt toch duidelijke taal. Geen onbesnedene mocht het Pascha eten. Zij horen er niet bij. Dat zegt Gods Woord! We lezen dat dit verschil van mening zo hoog oploopt dat er een scheiding dreigt. De Joden eisen dat men de heidenen moet besnijden en dat men de wet van Mozes dient te onderhouden. In Antioehië raakt men danig in verwarring. Paulus en Barnabas worden uit Antioehië afgevaardigd naar Jeruzalem om deze zaak te bespreken.

Op hel apostelconvent werd de zaak besproken. De konklusic is dat de gelovigen uit de heidenen zich niet aan de Joodse wetten behoeven te houden. Men zal zich wel onthouden van hetgeen aan dc afgoden geofferd is; er zal geen hoererij onder hen zijn, men zal zich onthouden van het verstikte en van bloed.

We lezen dat de gemeente te Antioehië blij is met dit besluit. Al snel bleek echter dat niet ieder zich er bij wilde neerleggen. In gemengde gemeenten van Joden en heidenen bleef dit probleem de aandacht vragen. De apostel Paulus ging er zelfs toe over om Timothciis te besnijden en de gemeenten in Galatië moet de apostel Paulus in een zendbrief vermanen over de vermenging van wet cn evangelie. En in de brief aan de gemeente van Rome waarschuw! hij om geen aanstoot tc geven als het gaat om vlees eten en de besnijdenis.

„Daarom neemt elkander aan. gelijk ook Christus ons aangenomen heeft tot de heerlijkheids Gods". Paulus zegt dat nadrukkelijk tot degenen die uit dc heidenen tot de gemeente Gods gekomen zijn. Bij de jonge gemeenten in Israël zijn dit geen onbekende zaken. Het is voor ons die tot dc gemeenten behoren goed om te bedenken dat het bij dc Joden gaat om de heiligheid van Gods wet en Woord. Er is bij hen ook een zeker wantrouwen ten opzichte van christenen die met een beroep op 'het staan in de vrijheid' alle oudtestamentische geboden terzijde leggen.

Beginnende te Jeruzalem...

In Jeruzalem spraken we ook met een eigenaar va n een drukkerij en uitgeverij waar Bijbels en bijbelse lektuur gedrukt wordt. Hij vertelde ons dat hij in Joodse kranten regelmatig advertenties plaatst waarin hij de mogelijkheid aangeeft om Bijbels of bijbelse lektuur aan te vragen.

Soms worden zijn advertenties geweigerd omdat de krant telefonisch bedreigd wordt door extreem Joodsorthodoxe groepen. Na verloop van lijd probeert de drukker het echter weer.

Onlangs heeft hij een advertentiecampagne gehouden voor een gratis te verkrijgen boek over 'Dc Messias in het Oude Testament'. De rabbijnse visies worden in dit boek besproken en weerlegd. Als men dit boek heeft ontvangen. kan een volgend deel besteld worden over 'De Messias in het Nieuwe Testament". Daarin worden opnieuw de rabbijnse visies - vanuit de woorden van Christus en de apostelen - weerlegd. Hij verleide dat hij in dertien kranten adverteert en dat er soms weken zijn dat hij 200-250 aanvragen krijgt.

Hij vroeg ons om steun om materiaal te laten drukken in Israël. Er is grole behoefte aan bijbelstudiemateriaal.

materiaal voor kinderen en jongeren.

„Als dat materiaal in Israël gedrukt wordt, snijdt het mes aan twee kanten. Wij kennen dc gemeenten waar dit materiaal verspreid kan worden en het is goed voor Israëls ekonomic om het hier le doen..." Een en ander maal werd ons gevraagd om hulp.

Het is goed om Israël te helpen, maar vergeet 'de huisgenoten des geloofs' niet...

De kinderen in Israël vragen om hulp

In Jaffa en in Beth-Shemes bezochten we projekten waar de Joodse rabbijn dr. David Portowitz met zijn helpers kinderen uit sociaal zwakkere gezinnen opvangt. Met name in Jaffa, een voorstad van Tel Aviv, wonen veel mensen zonder werk en in uitzichtloze armoede. Het zijn de mensen die in dc moderne Joodse samenleving aan de kant staan. Veel kinderen zijn daarvan de dupe. Ze zijn vaak het slachtoffer van misdaad, prostitutie, dranken druggebruik. Toekomst is er nauwelijks. Ze krijgen onvoldoende scholing. Zc komen daardoor moeilijk aan werk. Ze mogen straks niet in het leger omdat ze geen afgeronde schoolopleiding hebben. Wat moet er van hen terecht komen? In Jaffa worden meer dan duizend kinderen overdag opgevangen.

Ze krijgen er eten. kleding en onderwijs. In Beth-Shemes staat een opvanghuis waar 106 jongens wonen die elke dag onderwijs en verzorging krijgen. Jongens zoals Eli, die thuis vaak geslagen wordt als vader weer teveel gedronken heeft. Waar zou deze jongen anders een plekje kunnen krijgen?

Uw/jouw hulp kan niet gemist worden

Veel zou er nog tc vertellen zijn. Over de ontmoetingen met christen-Arabieren, onder andere in Nazareth. Over dc konfrontatie met Palestijnse jongeren op de weg naar Bethlehem. In elk geval is ons duidelijk geworden dat de zorgen in Israël groot zijn. Er is veel hulp nodig. En de Israëli's moeten op onze steun kunnen rekenen. Het blijven immers ondanks alles 'de beminden om der vaderen wil'. Zouden wc hen niet helpen, over wie de Hr.r.Rr tot op deze dag Zijn bewarende handen heeft uitgestrekt?

Daarbij zijn we er opnieuw van overtuigd dat het bij materiële hulp alleen niet blijven mag. Christelijke hulpverlening is in Israël echter erg moeilijk. Er bestaan nauwelijks christelijke organisaties. Daarbij kan een te nadrukkelijke presentatie van westerse christelijke organisaties een belemmering zijn voor het spreken over dc Christus der Schriften. De hulp kan geboden worden aan Joodsorthodoxe instellingen. Dat is ccn weg. De Heere opende echter ook een weg middels enkele christelijke gemeenten in Israël. We hopen dat onder Gods zegen hieruit iets mag groeien dat als middel mag dienen tot de uitbreiding van Gods Koninkrijk.

Kamerik

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen