Een harde les

„Zou 'ouwe Koe' weer voor het raam zitten? "

Leendert keek vragend naar Peter en diens zusje Els. Hun ogen glommen alledrie van pret.

„Vast", meende Peter, „zullen wc eens kijken? "

En met z'n drieën slopen ze voorzichtig het voortuintje in. „Daar zit ze", fluisterde Els opgewonden. „Zullen we...? "

En als bij afspraak maakten ze alle drie met hun handen een kommetje voor hun mond en riepen tegelijk:

„Gekke heks. Ouwe Kee."

Weg stoven ze. Een eind verder gingen ze achter een grote heg zitten en gierden het uit.

„Mooi hé", vond Peter. „Zeg. ik durf best op het raam te tikken. Wat zal ze schrikken!" „Je durft toch niet", zei Els.

„O vast", knikte Peter heftig en hij sloop al weer voorzichtig in de richting van hel huisje van 'ouwe Kee'.

Het oude dametje met zilvergrijs haar zat verdrietig achter het raam tc staren. Zc kromp even ineen toen ze de ondeugende, uitdagende stemmen hoorde, die 'gekke ouwe Kee' riepen. Haar handen lagen tot vuisten samengeknepen voor haar op de tafel. Dc knokkels zagen helemaal wit. „Waarom word ik altijd zo uitgejouwd? ", vroeg ze zich in stilte af. Ach, ze vermoedde het wel.

Hel dorp waarin zc woonde, was zo ontzettend klein dal iedereen elkaar kende. Zijzelf kwam nooit buiten, hoe graag zc het ook zou willen. Maar haar oude benen wilden niet meer mee en ze had zo'n last van reumatiek. En juist omdat zc nooit buiten kwam, deed dat voor dc dorpsjeugd geheimzinnig aan. Meestal stak ze haar vuist op als ze zo uitgejouwd werd. O, en dan joelden de kinderen wanneer ze dat zagen. En als ze overeind wilde komen, clan stoven ze uit elkaar. Ja, want stel je voor, dacht zc spottend, stel jc voor dat ze achterna gezeten zouden worden door een heks!

Door de dichte gordijntjes kon zc de kinderen maar vaag onderscheiden, maar ze hoorde toch heel goed wat er gezegd werd.

Er kwam even een klein lachje op haar gezicht; een pijnlijk lachje. Ze had dc kinderen meer dan eens horen vertellen dat ze een échte heks was en dat er achter dc deur een echte hekscbezem stond. Ze heelt zelfs eens horen zeggen dat ze een puntmuts had en een enorme wrat op haar kin. De kleine glimlach werd ineens breder en er kwamen toch opeens twee lichtjes in haar ogen.

En ook had zc een grote kookpot. Hoe kwamen die kinderen er toch aan! Ze moesten eens zien wat een keurig pannenrek er ophing in de keuken!

Dat die ouders ook niet beter naar hun kinderen omkeken, bedacht ze dan. Maar die kinderen zullen thuis heus niet vertellen wat voor ondeugende streken zc uithaalden.

Enfin, hoe dan ook, het leek haar maar het beste om nergens op tc reageren. Ze kon haar vuist voor het raam wel laten zien. maar daar lachten de kinderen nog het hardst om. En dan gingen zc misschien nog meer plagen!

Nee hoor, ze moest net doen of ze niet eens thuis was! Hoorde ze nu weer iets?

Peter sloop zachtjes op zijn tenen vooruit, langs de hoge heg die langs het huisje van 'ouwe Kee' stond. Voorzichtig keek hij om het hoekje van die heg. Zou ze cr nog zitten?

Vaag zag hij door de dichte gordijntjes een donkere gedaante zitten. Geheimzinnig was dat mens wel, vond hij. Hoe zou ze cr uit zien'? Vast héél eng!!

Hij keek om naar Els en Leendert die hem op tien meter afstand gevolgd zijn.

„Je durft toch niet!", zei

Leendert en Els echoode: „Vast niet!"

Het klonk bij Peter als een uitdaging in zijn oren. Hij grinnikte; van ondeugendheid en spanning. Hij zou die twee eens laten zien wat hij durfde!

Inmiddels was hij in een gebukte houding het raam genaderd. Nu hoopte hij maar dat 'ouwe Kee' hem niet gezien had, want ze moest zo hard mogelijk schrikken.

Nee. zachtjes op het raam tikken deed hij niet. Bonken met z'n vuist moest hij. Zo hard mogelijk.

Eén.... twee.... drie.... Nü!!!

Met alle kracht die hij in zich had beukte hij met z'n vuist op de ramen.

Boenk! Boenk! Baf! Rinkel.... rinkel....

Een gil....

Verstijfd bleef hij staan.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen