We hadden nooit gedacht dat het nog eens zou worden wat het nu is

„Schijn bedriegt de werkelijkheid. Veel Nederlanders denken dat de Belgen een gezapig en gezellig volkje zijn. In werkelijkheid duurt het lang voordat ze zichzelf blootgeven, zeker tegenover Hollanders. Tegenstand is er in het evangelisatiewerk meestal niet vanuit kerkelijke achtergrond, maar vanwege het feit dat je een Hollander bent. Zo gezellig en vriendelijk zijn ze dus in eerste instantie niet en dat maakt het evangelisatiewerk soms moeilijk. Aan dc andere kant is het zo dat de kern van dat werk is: mensen in kontakt brengen met het Evangelie. En daar krijgen we hier volop de gelegenheid voor."

Aan het woord is evangelist Witte uit Merksem. We zochten hem en zijn gezin in deze Belgische stad op en kregen een indruk van de vele facetten van het evangelisatiewerk dat hij mag doen. Een impressie van een gesprek waar twee zaken uitspringen: gedrongenheid tot het brengen van Evangelie en nuchterheid daarin.

Werp uw brood uit

Het is alweer zo'n anderhalf jaar geleden dat ik met dit werk hier in Merksem begon.

Merksem is een voorstad van Antwerpen. Een stad die zich kenmerkt door grauwheid, gejaagdheid en godloosheid, ondanks alle overgebleven roomskatholieke godsdienstigheid. M'n buren hebben pas na een jaar gevraagd of we eens langs kwamen om kennis te maken, terwijl een vriend bij ons uit de straat zijn buren niet eens kent!

Ik heb voor het werk in deze stad per week drie dagen om te strooien, mensen te bezoeken, catechisatie en bijbelstudie te geven en de zondagen voor te bereiden.

Het strooien is belangrijk werk.

Tweemaal per jaar wordt Merksem bezocht door een Hink aantal - overwegend zeeuwse - jongeren die dan helpen de kerst-of paasevangeliebanier te verspreiden. Zelf strooi ik elke week een Hink aantal Johannes-evangelieën. waarop het adres van de kerk vermeld staat. Op dit moment ben ik bezig met de

Jodenbuurt. Hieruit komen nu nog niet veel reakties. Dat is op zich ook niet het belangrijkste.

Het is in de allereerste plaats onze opdracht om het brood uit te werpen op het water. Dan zullen we het vinden na vele dagen. God verbindt hier beloften aan. Wij moeten strooien: planten en natmaken: maar God zorgt voor de groei.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat ik het onbelangrijk vind of er wel of geen reakties komen op het strooien of op advertenties in de krant. Want al is het dat de mensen dan in aanraking gebracht zijn met

Gods Woord: ze moeten ook nog heel veel leren Juist door de toomskatholieke achtergrond van de meeste mensen hier is het voor hun /o moeilijk om hel Evangelie van vrije genade aan te nemen.

Deze mensen lopen vast, meestal op dezelfde drie zaken.

In de eerste plaats is dat de zondeval Door de val is de mens verloren, dood in zonde en misdaden. De roomskatholieke leer is echter beïnvloed door het semi-pelagianisme dat leert dat de mens niet dood. maar ziek geworden is door de zonde.

Dan is er het probleem van de uitverkiezing. „God is niet eerlijk als Hij Jakob liefheeft en Ezau haat", hoor je dan.

Tenslotte kunnen de mensen de invloed van de mis niet loslaten. Ze zijn er in groot gebracht cn kennen zaligmakende waarde aan de mis toe.

Ook mensen die geen roomskatholieke achtergrond hebben, hechten soms grote waarde aan de sakramenten. Er kwam hier eens een franstalige Marokkaanse man, die moslim geweest was, maar nu gedoopt wilde worden. Het einde van alle dingen was immers nabij en als hij nu maar gedoopt zou worden, dan zou voor hem alles toch nog goedkomen. Met behulp van een tolk - iemand uit de gemeente - hebben we een avond nodig gehad om hem ervan te weerhouden zich om deze reden te laten dopen.

Alleen door het geloof in Jezus Christus kan ook hij zalig worden.

Goed van God spreken

Er zijn natuurlijk nog tal van andere dingen waar je tegenaan loopt. Het geloof in de evolutieleer bijvoorbeeld waardoor men het scheppingsverhaal moeilijk kan aanvaarden. Ik hou er niet van om over dergelijke onderwerpen diepgaande diskussies aan te gaan. Dat helpt ook niet.

Meestal vraag ik ze of ze geloven dat apen in mensen kunnen veranderen. Natuurlijk geloven ze dat. Als ik dan daarna vraag of ze ook geloven of mensen in apen kunnen veranderen, beweren ze dat dat echt niet kan. Het principe is echter hetzelfde en zodoende heb je ze klem geredeneerd. Jc hoopt dan dat op die manier ook belangstelling voor jouw verhaal gewekt is.

Als die belangstelling er eenmaal is. kost het veel tijd om begrip van Gods Woord en de geloofsleer bij te brengen. Al snel kom je weer allerlei andere problemen tegen.

Bijvoorbeeld de opmerking dat het boek Job toch wel een 'vertelsel' zal zijn.

Daarom moeten wc in het evangelisatiewerk nuchter zijn en bedenken dat wij de mensen niet kunnen bekeren. We moeten veel kennis overbrengen en vooral goed van God spreken. Dat is onze opdracht!

Als je dat mag doen. krijg je als reaktie vaak opmerkingen als: „Wat hebt u een groot geloof'. Ik probeer dan echter altijd te benadrukken dat geloof van God geschonken is en dat jc zonder dat geloof geen houvast hebt in je leven. Je mag zelf in je spreken ook geen twijfel laten blijken en je hoeft ook je eigen bevindingen niet te vertellen. Het gaat om God, en alles wat van ons zelf is, is niet belangrijk. Je mag tenslotte de vuile was niet buiten hangen.

'Koekoek-één-gezang'

Er zijn in deze stad ook ontzettend veel mensen die okkult belast zijn. Als er zijn die uit deze okkulte wereld raken en rust gaan zoeken, innerlijke rust, komen ze meestal terecht bij een pinkstergemeente. En daar gaat het juist weer mis. Want in plaats van er rust te vinden, moeten ze juist veel gaan doen.

Als je het in zo'n gemeente serieus wilt doen. dan moet je geloven, moet je in tongentaai spreken.

Eerst geeft dat wel bevrediging, want het werken zit nu eenmaal in de mens. Echt zoekend gemaakte mensen ontdekken na verloop van tijd echter dat de zaligheid niet te verdienen, maar alleen te

krijgen is. Dat is ook steeds weer dezelfde boodschap die je doorgeeft: verloren in Adam. het leven in Christus; de noodzakelijkheid van de wedergeboorte. Het lijkt wel een 'koekoek-één-gezang', maar toch. als ik die boodschap maar kan brengen en goed van God mag spreken, dan geniet ik, echt hoor.

En dan luisteren de mensen ook. Bovendien merkje dat mensen die echt zoeken het onder deze boodschap ook volhouden, al hebben ze een okkulte of pinksterbewegingsgeschiedenis achter de rug.

De mensen die hier dan blijven, krijgen trouwens vaak grote problemen. Een band aangaan met de kerk, betekent meestal ccn breuk met het gezin. Hierin ligt een grote maar moeilijke taak voor een evangelist. Moeilijk, omdat je juist bij die gezinnen niet welkom bent. niet naar binnen mag. Het maakt wel eens moedeloos, maar het werk dat God begint, zal Hij ook voleinden.

Dwingen om in te gaan

Gemiddeld bezoeken zo'n 50 a 60 mensen de zondagse kerkdiensten. Waren er voorheen nog wel eens diensten dat er maar 12 bezoekers kwamen, nu is er een vaste kern van ongeveer 45. Als er veel schippers - die behoren tot één van onze gemeenten in Nederland - in dc haven van Antwerpen liggen, is het nog veel drukker.

Tijdens dc kerkdiensten is het altijd muisstil. Er is veel aandacht. Ik denk wel eens: dat is eigenlijk een groot verschil met veel gemeenten in Nederland. Wij zijn al zo gewend aan de boodschap die we in de kerk te horen krijgen dat we er vaak niet eens benieuwd meer naar zijn. Er wordt ook onder elkaar nog zo weinig over Gods daden gesproken. Dat is vooral voor onze jongeren zo jammer, omdat die dingen juist zo kunnen lokken en uitnodigen om daar zélf ook van te weten. In de zondagse diensten probeer ik wat tekstkeuze betreft zoveel mogelijk het kerkelijk jaar te volgen. Natuurlijk hou ik ook rekening met de omstandigheden van de gemeente en van het wereldgebeuren. Laatst heb ik. naar aanleiding van het uitbreken van de Golfoorlog, gesproken over de wijze en de dwaze bouwer. Toen de storm en de regen kwam. werden ze alletwee beproefd in hetgeen ze gebouwd hadden, maar de uitkomst was heel verschillend.

Ook deze dagen zijn voor ons persoonlijk een beproeving om na te gaan of we op zandgrond of op rotsgrond, op dé Rots gebouwd hebben. Het is van levensbelang om dat te weten.

We gaan immers naar het einde der dagen. Daar hoeven we onze ogen niet voor te sluiten. De tekenen wijzen erop. Daarom moeten we juist nu het evangelisatiewerk ook serieus nemen. We moeten haast maken met de verbreiding van het Evangelie om nog zoveel mogelijk mensen in te winnen voor de God van dat Evangelie. De meeste mensen willen er niet aan, dat het einde nabij is. maar het is naar Gods Woord.

Daarom brengen we deze boodschap, niet om mensen bang te maken, maar om ze te dwingen in te gaan.

Uitbreiding

's Morgens na de kerkdienst drinken we samen koffie. Dit geeft volop de gelegenheid om na te praten over wat gehoord en gesproken is. 's Avonds zingen we samen nog een kwartier.

Dat moet allemaal in dezelfde ruimte gebeuren. Na de dienst moeten er stoelen aan de kant en tafels in de zaal voor de koffie. Het is hier dus zo'n beetje kerk en café tegelijk. Dit is geen ideale situatie natuurlijk. Daarom hebben we inmiddels plannen gemaakt om de kerk uit te gaan breiden.

Achter het bestaande deel willen we achttien meter bij laten bouwen. Dat wordt dan

de nieuwe kerkzaak De bestaande kerkzaal wordt dc ruimte voor catechisatie, bijbelstudie en koffiedrinken.

Tegelijkertijd wordl de gevel vernieuwd. Door een nieuwe ingang en portaal willen we de toegang tot ons gebouw meer uitnodigend maken, dat is nu in het geheel niet het geval.

Veel buitenstaanders denken dat achter deze muur een of andere besloten sekte zit. Het wordt dus letterlijk en figuurlijk drempelverlagend.

Voor dit doel houden we maandelijks een extra kollekte, die elke keer zo'n ƒ 2.500, opbrengt. Je merkt daaruit wel dat onze mensen deze vernieuwing graag willen.

Uit Nederland krijgen we voor dit doel zelfs regelmatig verschillende bijdragen.

Eén groot gezin

We hebben hier in de gemeente een goede sfeer. Wat dat betreft, is ook alles zo meegevallen en zouden we niet meer terug willen naar Nederland. Hoewel we hier eigenlijk vreemdelingen zijn.

De Heere heeft steeds betoond van ons af te weten. Vooral in moeilijke omstandigheden is Hij nabij. In 1990 hebben we geen ziekte gehad en behoefde ik geen enkele zondag over te slaan. God heeft ons hier een plaats gegeven en geeft steeds weer krachten om dit werk te doen.

We zijn zelfs met dc mensen hier een groot gezin geworden.

Diegenen die hier komen, zijn m'n kinderen: en hun kinderen noemen ons 'bompa cn mompa' (opa en oma). In dit gezin heb je altijd aanloop, altijd wel eters en veel praters en daardoor weinig tijd voor jezelf. M'n vrouw heeft al wat liters koffie gezet maar voor haar is het ook een plezierig werk. Wat ervaren we het nu als nuttig dat we zelf een groot gezin gehad hebben. Ook hier moeten we wel eens aanpakken....

Als we terugkijken op dc geschiedenis van Mcrksem dan zijn we verwonderd. We hadden nooit gedacht dat het nog eens zou worden, wat het nu is. Ik hoop van harte dat Merksem. nu nog een afdeling van de gemeente Yerseke. weer eens een echte evangelisatiepost wordt.

Maar, welke vorm de gemeente hier ook heeft of krijgen mag: God heeft hier ook nog een plant van Zijn hand!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen