„Je staat machteloos..!”

Wat betekent het voor het gezin wanneer bijvoorbeeld een moeder opgenomen wordt in een psychiatrisch ziekenhuis? Immers, juist een moeder vervult zo'n belangrijke plaats in de verzorging van het gezin?

Hierover spraken we met de echtgenoot van iemand die geruime tijd moest worden behandeld in een psychiatrisch ziekenhuis.

„De dag dat mijn vrouw opgenomen is, vergeel ik niet meer zo makkelijk. Thuis ging het niet meer. De enige oplossing was een psychiatrisch ziekenhuis. Ik vond het verschrikkelijk. Het was mijn eerste kennismaking met zo'n ziekenhuis. Moet mijn vrouw daar verblijven? Is dat echt nodig? Kan het echt niet anders?

Deze vragen hebben me twee nachten bezig gehouden.

Daarbij kwam dat de kinderen onrustig waren. Ook zij stelden vragen. Vragen die zo begrijpelijk zijn, maar van binnen zo'n pijn deden. Vragen die ik zo moeilijk kon beantwoorden.

Wat moetje zeggen als het kind vraagt: ..Papa. waar is mama? " of „ Wanneer komt mama thuis? "

Nadat mijn vrouw was opgenomen, ging het de goede kant op. Althans, zo leek het er naar uit te zien. Ze was opgewekter dan thuis. Maar... toen kwam de teleurstelling. Ze werd steeds somberder. Eerst wil je dat niet erkennen, wantje had zo'n goede hoop op herstel.

Maar... je moet wel! Ik wist niet wat me overkwam. Je ziet een lichtpuntje, maar dan blijkt dat het lichtpuntje verdwijnt.

Ik ben wel eens moedeloos geworden. In die tijd heb ik gedacht: hoe moet dit allemaal goed komen '? De predikant was me tot grote steun. Hij heeft me geadviseerd om een gesprek te hebben met de psychiater die mijn vrouw behandelde. In dat gesprek is openhartig gesproken.

Ik wist toen wat er aan de hand was en dan kun je iets gemakkelijker de werkelijkheid onder ogen zien. Je bent er meer bewust van.

Dat wil niet zeggen dat je dan geen vragen en problemen meer hebt. Integendeel. Ik heb heel wat keren het ge\> oel gehad: zou ik soms iets verkeerd hebben gedaan? Zou het aan mij liggen? Deze gedachten heb ik zelfs nu alles achter de rug is.

Een enkele keer denk ik: had ik het anders moeten doen?

Voor hel gezin zijn het ook moeilijke jaren geweest. Als man heb je verdriet over je vrouw. Je zou zo graag willen helpen, maar je staat machteloos. De kinderen vroegen ook extra aandacht. Moeder is weg. dat is al een hele verandering voor hen. En clan moet je als vader toch twee rollen vervullen: de rol van vader en de rol van een zorgzame moeder bij wie je even uit kunt huilen, die kan troosten. Dat valt niet altijd mee. We hadden een goede gezinshulp, maar toch is dal geen moeder voor de kinderen.

Zo'n gezinshulp kan vee! opvangen, ook als het gaat over het troosten van de kinderen, maar toch... ja, toch is het anders. En dan sta je als vader er alleen voor.

En daarbij ken je als man de momenten van droefheid en de zorgen die je moet verwerken.

Momenten van machteloosheid en moedeloosheid. Wat heb ik vaak gedacht: waar zijn we in terecht gekomen?

7.o was er in korte tijd veel in ons gezin veranderd. Door de ziekte van mijn vrouw ben ik (noodgedwongen) mijn werk dicht bij huis gaan zoeken. Op een gegeven moment kwam ik naast mijn werk te wonen. Zo kon ik meer aandacht aan de kinderen besteden.

De ambtelijke zorg die mijn vrouw heeft ontvangen, heb ik altijd bijzonder gewaardeerd.

Het is geen kritiek, hoor. maar ik heb het wel eens als teleurstellend ervaren dat de ambtelijke zorg voor óns zeer gering was. Daarbij denk ik aan de kinderen, maar ook aan mezelf. Tijdens de opname van mijn vrouw is er weinig of geen ambtelijke zorg voor ons geweesl. Dat heb ik echl gemist.

En. och. vragen of er een ambtsdrager langs komt. doe ik niet zo snel. Maar, hoe jammer ik het vind, ik bedoel het niet als kritiek. We woonden nogal ver van de kerk... misschien dat dat een bezwaar is geweest?

Na een lange en moeilijke tijd. merkte ik dat mijn vrouw weer wat belangstelling voor ons kreeg. Een enkele keer vroeg ze hoe het met de kinderen was.

Nou. ik kon wel juichen als ik in mijn autootje terug reed naar huis. Wat was ik blij en opgelucht.

Het heeft wel een poos geduurd voordat ze de gevoelens tegenover mij en de kinderen weer als positief en-aarde".

Een verhaal van een vader!

Een verhaal dat getuigt van zorgen, moeiten en verdriet.

Zelf zegt hij: ..Het moeilijkste in deze tijd was voor mij wanneer mijn vrouw (telkens weer) tegen me zei: Ik voel niets meer voor mijn man en kinderen ".

Een verhaal waarin hij veel

geleerd heeft. „Ik heb in deze periode geleerd dat we doornen en distelen in het huwelijk niet kunnen ontlopen. Ik heb geleerd om in de situatie van mijn vrouw meer verstandelijk dan gevoelsmatig met mijn vrouw om te gaan. Ze was niet geholpen wanneer ik mee zou gaan in haar depressieve situatie, ook al zou het voor mij niet moeilijk zijn geweest. Ik heb me heel wat keren moedeloos gevoeld en: als twee blinden elkaar leiden, vallen ze beiden in de gracht. Dat bedoel ik met het meer verstandelijk omgaan en minder gevoelsmatig. Maar. dat moet je leren.

Wat ik ook heb geleerd, is dat her dragen van elkanders lasten makkelijker gezegd is dan beleefd. In de achterliggende periode heb ik geleerd om de ander meer tot hulp en steun te zijn. ook al zat ik veel fouten daarbij maken ".

Een verhaal waarin de man moet getuigen dat de Heere heeft geholpen. „Ik heb moeten leren dat alleen de Heere uitkomsten kan geven ".

Wat ccn vragen heeft deze man gehad! Wat een smart is er door hem heengegaan!

Doornen en distelen... En dal vanwege onze zonde. Toch getuigt het verhaal van de waarheid van Gods Woord:

„Uliedcn heeft geen verzoeken bevangen dan menselijke: doch God is getrouw.

Die u niet zal laten verzocht worden boven hetgeen gij vermoogt; maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven, opdat gij ze kunt verdragen" (1 Kor. 10:13). De vader vertelde:

„Eén ding weet ik. Dat is dat de Heere ons leven leidt, ook al gaat het door diepe wegen heen ".

Woerden. J. van Belzen/E. van Heil

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen