Een kado voor Salina
(deel 1)
„Zeg Niko, kom eens!", fluistert Karan geheimzinnig. Hij wenkt. Niko rent naar hem toe. „Wat is er? ", vraag hij nieuwsgierig. Karan doet zijn vinger tegen zijn mond. „Sssttt! Salina is volgende week jarig. We moeten een kado voor haar maken!"
„O ja", zegt Niko. „ik was het helemaal vergeten. Maar wat moeten we dan maken? " De jongens denken diep na. „Dc vorige keer maakten we die houten pop. weet je nog? ", zegt Karan. Hij heeft een diepe rimpel boven zijn neus. Hij denkt na. Ze moeten iets héél moois voor hun zusje bedenken.
„Ik weet het niet hoor", zucht Niko.
Ineens klaart Karans gezicht op. „Ik weet het!", juicht hij. „Stil joh'.", bromt Niko. „Laten we een haas vangen", gaat Karan fluisterend verder, „dan vragen we aan moeder of ze er een jasje van wil maken." Niko's ogen beginnen te schitteren.
„Ja joh. dat is leuk!", zegt hij enthousiast, „wat zal dat mooi worden, een jasje van wit bont!" Hij kruipt gauw naar binnen om zijn speer te halen. „Moeder", roept hij. als hij weer buiten is. „we gaan weg hoor!"
„Dag. doe voorzichtig!", roept moeder terug. Karan grijpt zijn speer en duikelt over de grond. Over een paar weken is de zomer al voorbij. De jongens denken niet eens meer aan het avontuur op de ijsschots. Dat is al zo lang geleden.
Ze beginnen langs de andere hutten van het dorp te rennen. Ze komen langs de hut van de zendeling. De zendeling steekt zijn hand op.
„Hallo!", roept Niko. „We gaan een haas vangen!"
„Zo. zo", lacht de zendeling. „Doe je best!" „Dag!" roept Karan. Dan
rennen ze weer verder. Na een poosje hijgt Niko: „Zeg. laten we nou gewoon lopen, zo horen de hazen ons komen." Karan knikt. ..Goed. nou wel stil zijn hoor."
„Dat doe ik echt wel hoor", bromt Niko nog.
Stil lopen ze verder. Ze zien nog geen haas. Niko zucht. Hè. wat duurt dat lang. Ineens houdt Karan hem tegen. Hij wijst en laat zich op z'n knieën zakken. Nu ziet Niko het ook. Een paar meter van hen vandaan, zit een grote, witte haas. Voorzichtig laat hij zich ook op zijn knieën zakken. Hij kijkt vlug naar Karan. Die heeft zijn speer nog niet klaar. Dan zal hij het doen. Zijn speer zoeft al door de lucht. Raak!
De jongens rennen er heen. Daar ligt de haas. Karan haalt de speer eruit. Niko vindt het toch wel een beetje zielig. Hij streelt het zachte vel. „Mooi hè!, zegt Karan blij. Hij pakt de haas bij zijn oren vast en tilt hem op. Niko kijkt er een beetje trots naar. Die heeft hij gevangen! Dat is best moeilijk als je pas acht bent. Anders deed Karan het altijd. „Kom op joh." Karan geeft hem een duw. „Wat zit je te dromen."
„Au!" Boos kijkt Niko Karan aan. „Je hoeft niet ze te stompen."
„Nou. dan moet je maar opschieten", zegt Karan ongeduldig. Gelijk begint hij te rennen. Niko volgt, maar ineens staat Karan met een ruk stil. Zijn hart klopt wild. Bang staart hij voor zich uit. Niko stopt ook verschrikt. Karan wil wegrennen, maar Niko houdt hem tegen. „Niet doen", sist hij. „dan ziet 'ie ons."
Hij laat zich voorover vallen en schuift voorzichtig naar achteren. Karan kijkt benauwd om zich heen. Konden ze zich nu maar verstoppen! Want voor hen is het grote gevaar. En naast hen is een grote hoop rotsblokken. Wacht, hij ziet iets. 'lussen de rotsblokken is een klein gat. Hij kruipt er naar toe. Niko volgt. Hij kijkt af en toe schichtig om zich heen. Achter hen.... ligt de ijsbeer. Een grote, gevaarlijke witte beer is het. Hij ziet de jongens niet. Kijk. hij staat op. Hij kijkt eens om zich heen en geeuwt. Oei. wat een grote bek heeft hij. Je kunt al z'n gele tanden zien.
De jongens kruipen gauw in het gat. Ze passen er net in. Zo kan de beer hen niet zien. Niko gluurt voorzichtig naar buiten. Ging hij nou maar weg. Maar nee. hij loopt naar hen toe! Karan slaat zijn hand voor zijn mond en kijkt zijn broertje met grote verschrikte ogen aan. Heelt de beer hen gezien? Langzaam waggelt de dikke beer dichterbij. Hij geeuwt nog eens en ploft dan neer. Niko klemt zich aan Karan vast. De beer is precies voor het gat gaan liggen! Ze kunnen er niet uit!
(wordt vervolgd)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 februari 1991
Daniel | 36 Pagina's