’t Is goed voor mij verdrukt te zijn geweest

Donderdag 24 januari leidde onze weg naar Nieuwer ter Aa om te spreken met mevrouw B. W. Hulsman over haar werk, dat ze gedaan hééft, maar ook over de aktiviteiten die ze tot op de dag van vandaag mag verrichten, in het bijzonder voor onze gehandicapten. In haar prachtig gelegen woning, die uitzicht biedt op water en polder, hadden we een goed gesprek. De leiding van God te mogen ervaren in je leven geeft rust, licht maar ook hoop voor de toekomst.

Mevrouw Hulsman is in Nieuwer ter Aa geboren in 1927. Wc mogen haar een 'laatbloeier' noemen, want door verschillende omstandigheden is ze eerst op 36-jarige leeftijd gaan studeren.

Van 1965 tot 1970 werkte zij in het maatschappelijk werk in Mijdrecht. Tot 1975 werkte ze voor het Joods Maatschappelijk Werk en van 1975 tot 1987 was zij in dienst van 'Helpende Handen'.

Sinds 1987 maakt zij gebruik van de O.B.R.-regeling. Maar ze is nog steeds aktiel". Ze heeft nog zitting in verschillende kommissies. Zo is ze voorzitter van de ouderkommissie van 'Het Akkerfietjc" (algemeen D.V .O. te Zoetermeer).

Kunt u spreken van Gods leiding in uw leven?

Het is erg moeilijk om dit onder woorden te brengen. God leidt altijd ons leven, maar in de meeste gevallen zien we het pas achteraf. Dat mag ik zeker zeggen. Het sterven van moeder (1966) en vader (1971) heeft een stempel gezet op mijn leven. Daarna kwam nog dc emigratie van familieleden, 'k Voelde me eenzaam cn wist niet hoe het verder moest. Als meisje had ik niet gestudeerd. Ik moest al jong thuis overal bij helpen.

Toon ik in 1959 gevraagd ben om de leiding van de gezinsverzorging op me te nemen was dat ook een stukje leiding in m'n leven. Ook elke teleurstelling heeft als doel: Opdat ik dus Uw goddelijk recht zou leren." Ik weet dat Uw gcrichten (kruis, moeite en verdriet) de gerechtigheid zijn en dat Gij mij met getrouwheid verdrukt hebt. Zulke kastijdingen hebben mij tot beterschap des levens gediend en zijn daarom voor mij goed en bevorderlijk geweest (1 Kor. 10:13).

Bij het algemeen maatschappelijk werk kwam u ook in aanraking met gezinnen, waar een gehandicapt kind was. Wal was uw ervaring daarmee?

Het kwam regelmatig voor, dat men zulke kinderen niet accepteerde cn maar 'wegstopte'. Dat is gelukkig nu veel minder het geval. Ouders wilden het vaak niet inzien en zeker niet accepteren.

Mogen we spreken van zonde in relatie tot een handicap?

Niet alleen een handicap, maar alle kruis ons opgelegd, is een gevolg van de zonde of de zondeval. Toch kan er sprake zijn van ccn duidelijke relatie tot een bepaalde zonde: drankmisbruik of een ongeval. Ook de discipelen legden verband tussen zonde en het blind zijn in Johannes 9. Maar de Heere Jezus stelt daar wat tegenover: „Opdat de werken Gods in hen zouden geopenbaard worden" (dat is de goddelijke barmhartigheid en kracht). De eer van God is het hoge doel.

Toch komt het voor dat ouders zelf die relatie leggen en het als een persoonlijk kruis ervaren om hun zonden, maar het is geen onvergeeflijke zonde.

Zijn de mensen afhankelijker van de Heere in deze situaties?

Er is veel dat in het algemene blijft steken. Men steekt niet dieper af om de oorzaak te zoeken. Het blijft bij: heb ik misschien vroeger iets verkeerds gedaan, een scheve schaats gereden, of tijdens dc zwangerschap me niet ontzien?

Er zijn echter ook gezinnen, waar de ouders mochten vluchten tol dc Heere. Maar wij dwaze mensen zoeken eerst onze hulp cn kracht ergens anders, voor we tot de Heere gaan en Hem nodig krijgen. De Heere heeft hun weg vaak met doornen omtuind. om voor veel afdwalingen te bewaren. Door dc handicap of dc zorg voor dit kind met een handicap, is er minder gelegenheid om bepaalde zonden te doen.

Reakties van anderen kunnen soms ook erg ongelukkig overkomen! Hebt u daar een voorbeeld van?

Ja. soms zegt iemand wel eens: dat is toch wel een zwaar kruis voor u. Maar waar acceptatie was, waar geworsteld is met de Heere en lessen zijn geleerd, gaf dat moed om verder te gaan. Berusten is niet hetzelfde als accepteren. Het laatste is aktief, berusten vaak alleen passief.

De nieuwe aktie van de Jeugdbond heet 'Gegeven leven'. Hebt ii het idee, dat er toch nog vaak onbegrip is ten aanzien van gehandicapten, of wordt dit steeds minder?

Er is duidelijk meer begrip gekomen voor gehandicapten. De meest gehoorde klachten: weinig belangstelling, weinig gebed in de eredienst voor onze gehandicapten zijn stukken minder dan 20 jaar geleden. Zowel voor onze lichamelijk als verstandelijk gehandicapten wordl veel gedaan. Ook op het gebied van zomerkampen. Waar mogelijk wordt inlegratie toegepast.

Wat kunnen we buiten deze aktie om nog voor hen doen'?

Mensen met een handicap tussen ons innemen. Wij zijn zo gauw geneigd om ze te helpen. Dal kan averechts werken. Wc moeten ook oppassen, dat wij niet geforceerd iets willen betekenen voor deze mensen in hun 'anders-zijn'. Hoe verrassend kan soms zo iemand iets voor ons betekenen, in plaats van andersom.

U participeert in de ouderkommissie van het algemeen D. V.O. 'Het Akkerfietje' in Zoetermeer. als vertegenwoordiger van De Eersteling' te Moerkapelle. Dit is een vrij onbekend terrein. Kunt u hier iets meer van zeggen? En wat is uw inbreng in dit orgaan?

Het doel van deze vertegenwoordiging is het welzijn van de bezoekers. Over het begrip 'welzijn' wordt verschillend gedacht. Dit heeft tot gevolg, dat onze mensen zich vaak onzeker voelen omdat ze leven in 'twee werelden'. Dievan het dagverbli jf en die van 'Dc Eersteling'. (Het gaat hier om negen bewoners.) Mijn inbreng is onder andere

* het verbeteren van de kommunikatie:

* het vergroten van dc samenwerking:

* het. ook vanuit hel eigen bezig zijn. laten zien hoeen wie 'onze mensen' zijn:

* het beïnvloeden tot meer gericht bezig zijn. meer gestruktureerd en gericht op de ontplooiing van de mogelijkheden (minder speels):

* meedenken in het aantrekken van personeel.

Kunt u een voorbeeld geven, dat door uw inbreng iets niet doorging of in een ander licht werd geplaatst?

Er zou voor ouders een voorlichtingsmiddag zijn over seksualiteit op het D.V.O. Ik zag erg tegen deze vergadering op. "s Morgens bij het lezen aan tafel was aan dc beurt Kolossen zen 4 cn in vers 5 ging het over: „Wandelt met wijsheid bij degenen die buiten zijn, de bekwame tijd uitkopende. Uw woord zij ten allen tijde in aangenaamheiden met zout besprengd, opdat gij moogt weten, hoe gij een iegelijk moet antwoorden." Natuurlijk kwam er een vraag over het hebben van seksuele gemeenschap tussen gehandicapten. "k Heb dit gelijk afgekapt met de opmerking: dit is hier niet aan dc orde omdat het op het dagverblijf niet voorkomt. Het bleek dat alle ouders cn kommissieleden achter me stonden. Een wonder!

Het omgaan met gehandicapten geeft vaak vreugde zeggen zij. die onder hen mogen werken. Is dit niet wat te hoog gegrepen? Er is toch ook wel een andere kant? Ups en downs? Geeft u uw eigen ervaringen eens weer?

Dat ligt aan onszelf. Tijdens mijn werk kan ik toch mezelf bedoelen. Bijvoorbeeld denken dat mijn deskundigheid nodig is om anderen te helpen. De Heere bracht daar Zelf een kentering in. Door twee preken, 's Morgens over dc zalving van Jezus door Maria. Het leek of Judas de armen op het oog had. maar in dit alles bedoelde hij zichzelf. Zo heeft de Heere me een diepe les gegeven, dat wc voor anderen bezig kunnen zijn en toch vol zellbedoeling kunnen zitten, 's Avonds over Psalm 146:5 (een God voor een bedrieger). Dan ga jc anders werken. Het gaat niet meer om mij. maar , I om Hem cn om die ander. Van deze mensen kunnen wij vaak leren, hoe tevreden ze zijn. Welk een doorzettingsvermogen ze hebben en hoe trouw ze kunnen zijn. Tot beschaming van onszelf.

Hebt u bij mensen met een verstandelijke handicap ook kennelijke tekenen aangetroffen van de tere vreze des Heeren. of moeten we daar uiterst voorzichtig mee zijn?

We moeten bij mensen met een verstandelijke handicap niet voorzichtiger zijn dan bij anderen. Gods Geest werkt onwcderstandelijk. Zijn werk komt ook openbaar in jongens en meisjes, mannen en vrouwen met een klein verstand of in onze ogen: zonder verstand. Het is niet goed om er van uit te gaan dat zij allen zonder onderscheid behouden worden. Het zijn niet de armen van geest waarover in dc zaligsprekingen wordt geschreven. Maar de mogelijkheid om wedergeboren te worden is cr voor hen allemaal, omdat het ccn Godswerk is. Ondanks het kleine verstand en de omstandigheden waarin zij verkeren.

Kunt u voorbeelden geven?

Ik denk aan die jongen, die al vroeg geplaatst werd in een protestants christelijk instituut. Het gold daar: jullie zijn allemaal schaapjes van de Heere Jezus. Want jullie zijn de armen van geest. Thuis had hij geleerd, dat een nieuw hartje nodig was om getroost te leven en zalig te sterven. Hij is zelf om catechisatie gaan vragen. Ik doe verkeerde dingen. Hij kwam cr achter, heel eenvoudig, dat het alleen mogelijk was zoals hij geleerd had: Heer', ai maak mij Uwe wegen, door Uw Woord en Geest bekend. Zal zo iemand ons voorgaan?

Een ander voorbeeld van die jongen, die longontsteking had en dacht dat hij moest sterven. Psalm 116 werd hem dierbaar: Ik lag geknield in banden van de dood. Toen later de dominee kwam, hebben ze samen gezongen. Maar vers 2 hoefde niet meer. dat was verleden tijd. Toen hoorde God. Hij is mijn liefde waardig. Dan hoeven wij niet tc dogmatiseren. Tenslotte dat meisje, dat op zevenjarige leeftijd naar de kerk ging. later pas meerderen uit dat gezin. De noodzaak van een nieuw hart was haar opgebonden. Meermalen kwam zij huilend thuis. Wc moeten dan afgaan hoe het leven van zulke kinderen geweest is. dat is belangrijker dan hetgeen we weten van hun sterven. Is het leven Christus geweest, dan is het sterven gewin!

Even een ander thema: eenzaamheid. Hebt u dit zelf ook ervaren?

Jazeker, na het overlijden van m'n ouders. Anderen uit ons gezin waren allemaal getrouwd en ik bleef alleen achter, 'k Kreeg zelfmedelijden. Opstand steekt dan dc kop op. Daar kwam nog bij dat familieleden die me na aan het hart lagen, gingen emigreren.

Achteraf mag ik zeggen: 't is goed voor mij verdrukt te zijn geweest, opdat ik dus Uw goddelijk recht zou leren. Dc Heere had beloofd: ..Ik zal u niet begeven en Ik zal u niet verlaten." Maar ik wist niet in welke weg Hij dat waar zou maken. Ik was er slecht aan toe. aan de rand van overspannenheid, ik at slecht, werkte hard. En juist in een gezelschap voelde ik de eenzaamheid sterker. Wij hebben dan zelf ook geen oog meer voor de ander: voor het vele goede, dat er nog wel was.

Welke boodschap zou u jongeren door willen geven als ze zich eenzaam voelen? Is er een passende remedie?

Probeer niel alles in het neurotische vlak te trekken of op een zielige manier mee om tc gaan. Maar probeer verdriet en eenzaamheid op een positieve manier te gebruiken. Datje bij alles dat jc mist, bij de Heere terecht mag komen. Het gemis kan zo gemakkelijk leiden tot het plaatsen van jezelf in het middelpunt. De Heere vraagt van onsjezelfde spiegel voor te houden. Ook ophouden met anderen de schuld te geven. Proberen je gedachten in een andere richting te sturen door bijvoorbeeld studie, omscholing en dergelijke, waarbij je blik wordt verruimd cn dc negatieve gevoelens minder de overhand hebben. Maar dit kan alleen biddend in afhankelijkheid van de Heere. Ook woekeren met de talenten, die je gekregen hebt en deze niet begraven onder de gevoelens van zelfmedelijden.

Bent ii het met Paulus eens, dat ongehuwd blijven een pré is om je beter aan een taak in Gods Koninkrijk te wijden?

Ik denk dat we 't moeten zien in de tijd. die we krijgen. Het vergroot in ieder geval de ve ra n t woo rd e 1 ij kh e i d te n aanzien van het bezig zijn. Er staat zo duidelijk in 2 Tim. 3 dat dc mensen zullen zijn liefhebbers van zichzelf. Wanneer we een gezin hebben, vraagt dat veel van onze werkkracht. Ik zie het huwelijk als een zegen, alsmede het krijgen van kinderen. Maar ieder op z'n plaats.

Omdat ik niet getrouwd ben. rust mijns inziens een grotere verantwoordelijkheid op me, wat ik met al die tijd doe. Ik zou het jammer vinden, als ik dit werk niet meer zou kunnen doen. Wanneer ik een gezin had gehad, was ik waarschijnlijk niet aan deze werkzaamheden toegekomen. Zo blijkt achteraf in alles dc goddelijke leiding. Zo heeft Hij mijn leven geleid. Stel op de Heere in alles uw vertrouwen, betracht uw plicht, bewoon het aardrijk, leer uw welvaart op Gods trouw volstandig bouwen.

Wat was uw levensdevies, anders gezegd, hoe heeft u al die jaren uw werk mogen verrichten en wat is de Heere voor u geweest in uw bezigzijn als maatschappelijk werkster?

Het heeft gestaan in het teken van Gods gunst, zowel op mijn werk als thuis. Ondanks dat ik altijd wel weer mijzelf bedoeld heb. De Heere geeft ook Zijn zegen in de praktische levensomstandigheden. Mijn maatschappelijk werk kreeg ccn dimensie meer. omdat het mocht staan in het: „Hij is het. Die ons Zijn vriendschap biedt".

Ook dc pastorale bewogenheid mocht niet ontbreken, zeker als je namens dc kerk in dc gezinnen kwam. Je komt er met schuld onderuit. Het heeft me ook verbaasd, dat de Heere me voor dit werk heeft klaargemaakt, door eenzaamheid en opstandigheid heen.

Wat dc Heere voor mij geweest is?

Alles. Want ik heb het zo mogen ervaren, dal hetgeen je hebt mogen zeggen van de Heere was en wat je gezegd hebt van je zelf. Steeds was mijn gebed: „Heere. bewaar me voor hoogmoed." Niet dankzij mij. maar ondanks mij heeft Hij het werk willen gebruiken tot een zegen.

Wat wilt u jongeren, die zich aangetrokken voelen om te gaan werken onder hen. die een handicap hebben, meegeven?

Het is vaak heel fijn om onder hén te mogen werken! Je hoeft persé je kennis en deskundigheid niet te gebruiken in je eigen kring alleen. Ook onder andersdenkenden kun je tot zegen zijn. Jouw deskundigheid moet een andere dimensie hebben.

Bij het luisteren naar de ander, moetje ook dc ander op hel oog hebben. Probeer ook in je ikgerichtheid de problemen met anderen te delen. Draagt elkanders lasten. Door je problemen uit handen te geven, mag jc soms veel verrijking in jc leven ervaren.

Nog even iets voor de aktie. Hoe vindt u de opzet? Is het gevaar niet groot, dat we wel veel inspanningen getroosten om zoveel mogelijk voor de aktie in le zamelen en het daadwerkelijk omgaan met mensen, die een handicap hebben, weer aan anderen overlaten?

Ik vind dc aktie een heel goed streven.'k Mocht ook meewerken aan een boekje 'Gegeven leven'. In verhaalvorm heb ik geschreven over een moeder, die het heel erg moeilijk vond. om een gehandicapt kindje te aanvaarden. En ik ben blij. dat juist jongeren deze aktie voeren. Hierdoor wordt hun hele leven beïnvloed. Geld is mooi. maar het gaat om een levenshouding ten opzichte van deze mensen.

Bij jongeren beklijft het meer. Door hun omgang worden ze ook milder in hun oordeel. Het daadwerkelijk omgaan met mensen met een handicap gaat niet van dc ene dag op de andere. Dit moet groeien. En het groeit, ook onder jongeren. Jaarlijks zijn er honderden jonge mensen, die zich inzetten voor het vakantiewerk van gehandicapten. Maar hoe goed dit alles mag zijn. 't gaat niet om ons maar om Zijn werk! Om Gods werk!

Mevrouw Hulsman we zijn u veel dank verschuldigd, dat u op deze wijze iels hebt laten zien van uw werk en van de leiding des Heeren in uw leven. Hij heeft ons geen kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst. We hopen, dal u in de lijd. die de Heere u geeft nog veel mag betekenen voor jongeren en ouderen met een handicap en door uw gedrevenheid. maar bovenal afhankelijkheid van de Heere anderen mag aansporen om dit mooie maar ook moeilijke werk in Zijn krachl en door Zijn genade te mogen verrichten. Hem alleen de eer ook van uw werk.

Hoogblokland Dineke Groeneveld

H.I. Ambacht B. S. van Groningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen