Onesimus, de weggelopen slaaf

„O. alle gij dorstigen, komt tot de wateren", klinkt het door de ruime kamer. Er is grote aandacht en als de man de boekrol weglegt cn over het gelezene gaat spreken, als hi j gaat vertellen Wie deze woorden sprak en voor wie ze zijn opgetekend, wordt het nog stiller. De mensen schuiven wat naar voren, om toch geen woord te missen.

Iedereen luistert. Iedereen? Nee, daar zit een jonge man. die beslist niet luistert. Hij verveelt zich. Zijn aandacht was al gauw afgeleid. Wat is alles toch veranderd in het huis van zijn meester. Er komen heel andere mensen op bezoek, dan vroeger. Nooit worden er meer van die grote, vrolijke feesten gehouden. En dat is allemaal gekomen door die kleine man. die prediker uit Laodicea. Hoe zijn meester hem ontmoet had. weet hij niet. maar sindsdien is alles anders geworden. Als die kleine man. Paulus heet hij. in Laodicea is. gaat zijn meester er altijd heen. Allen in huis. die geen dienst hebben, moeten dan mee. In "t begin vond hij het wel aardig. Hij houdt wel van wat nieuws, maar hij begreep niet veel van wat Paulus vertelde. Hij hoorde eigenlijk maar één woord. Een woord, wat Paulus veel gebruikt: „Vrijheid”.

Ja. dat leek hem wel. Vrij zijn. Eigen baas. Niet meer gekommandeerd worden. Geen slaaf meer te zijn. Niet behandeld te worden, alsof je niets waard bent. En langzamerhand is hij erover gan denken, hoe het zou zijn. om zonder meester te zijn. om je helemaal vrij te kunnen bewegen, om te gaan en te staan waar je zelf wilt. Het woord vrijheid was nooit meer uit zijn gedachten.

Zijn meester Filémon is veranderd, sinds Paulus is gekomen. De slaven, van wie hij, Onesimus cr ook één is. hadden een draaglijker leven gekregen. Hun meester zorgde veel beter voor hen en behandelde hen niet meer zoals de gewoonte was onder de rijke heren, die een grote sla venstoet hielden. Wat dachten die rijken immers? Een slaaf is een slaaf. Die kun je kopen op de slavenmarkten. En wat je gekocht hebt. is jc eigendom. Daar kun je mee doen. wat je wilt. En als.... : Onesimus schrikt op. Ze gaan danken. Haastig sluit hij de ogen. Hij hoort amper, wat Filémon, zijn meester, zegt. Vrij. wat zou hij graag vrij zijn. Arme Onesimus. hij begrijpt niet, dat de vrijheid, die hij wil. geen echte vrijheid is.

Door de drukke straten van Rome marcheert een groep soldaten. Tussen hen in lopen gevangenen, de handen geboeid op dc rug. De soldaten hebben geen aandacht voor het gewoel om hen heen. Als er een misdadiger zou ontsnappen dan.... Hun hoofdman, Julius heel hij. neemt geen ] enkel risiko. Zijn scherpe blik ontgaat niets, zijn ogen glijden voortdurend over de soldaten en gevangenen heen. Als er maar één zou ontsnappen dan....

Naast hem. omringd door enige mensen, loopt een kleine man. Hij is ook een gevangene. Maar Julius bewaakt hem niet streng. Dat is niet nodig, weet dc hoofdman. Deze gevangene heeft geen kwaad gedaan. Deze man, Paulus heet hij. zal niet ontsnappen, daar durft Julius een eed op te doen. Even gaan zijn gedachten terug naar dc wonderlijke reis. die ze achter de rug hebben. Hij had niet gedacht, dat ze Rome ooit zouden bereiken. Die vreselijke I schipbreuk, dat verblijf op het eiland Malta. Wat gelukkig, dat er net een korenschip uit Alexandrie overwinterde, dat was wel heel toevallig. Oftoevallig? Zijn blik glijdt over Paulus heen. Die man loopt daar zo rustig. „Er is geen toeval. God bestuurt alles". Ja, deze reis heeft hij wel geleerd, dat de God van Paulus boven alle andere goden staat. Als hij nog aan die adder denkt, waar Paulus door gebeten werd cn aan de doodzieke vader van Publius en aan al die zieke mensen op het eiland. Paulus had niets geen last van die vergiftigde beet gehad en de zieke mensen werden allen genezen. O nee. hij behoeft die kleine man niet scherp te bewaken. Paulus zal niet proberen om te ontsnappen. Je kunt hem vertrouwen op zijn woord.

In het huis van Filémon is het heel stil. Het is nacht, ieder slaapt. In het slavenverblijf is echter één plaats onbeslapen. Onesimus is niet thuisgekomen vanavond. Vergeefs hebben de slaven op hun makker gewacht. Vergeefs ook heeft Filémon uitgekeken naar dc terugkomst van zijn slaaf. Onesimus is weggebleven.

Nu is alles in diepe rust. Lang is er nog nagepraat over wat allen bezig houdt. Misschien hebben enkele slaven wel gedacht: „Hè. ik wou, dat ik gedurfd had, wat Onesimus deed. Die is nu vrij. die kan nu lijn doen en laten wat hij wil." Anderen dachten wellicht: „Wat heeft Onesimus dom gedaan. We hebben het toch ' goed bij Filémon. Waar zou hij nu zijn? Waar zou hij vannacht slapen? Zou hij niet bang zijn dat ze hem spoedig oppakken? ”

(wordt vermlgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen