Vrijwilligerswerk geeft voldoening

Als A-verpleegkundige heb ik altijd niet heel veel voldoening m'n werk gedaan, 'k Vond dat ik een mooi beroep had gekregen, 'k Had er nog graag in verder willen gaan. maar door m'n huwelijk kon dat niet. Wc verhuisden cn werden gezegend met kinderen.

Onze tweede is een bijzonder kind. een verstandelijk gehandicapte zoon. Door hem is ons leven anders geworden, veel rijker. Zorg. verdriet en spanningen maken je afhankelijk van God. Je leert de dingen ook op hun juiste waarde tc schatten, te relativeren.

Onze tweede zoon was nog geen drie jaar toen mij gevraagd werd om kontaktpersoon voor „Helpende Handen" te worden. Dit was erg moeilijk in een periode van aanvaarding en verwerking. Ook een uitdaging om in kontakt te komen met mensen die hetzelfde moesten meemaken. Ik ben dit werk begonnen om de kleine cirkel binnenshuis te doorbreken. Op bezoek gaan bij anderen die jarenlange ervaring hadden met zorg voor gehandicapten was moeilijk (ik werd niet altijd geaccepteerd), maar ook leerzaam. Als je je eens verdiept in andermans zorg en verdriet, leer je afzien van je eigen problemen. Dan ben je (soms) blij met je eigen pak. Vijfjaar geleden werd me gevraagd om ook binnen een regionale kommissie Praktische Thuishulp van „Helpende Handen" mee te werken als „meidadres". Je bent dan degene die de telefoondienst waarneemt waar gehandicapten en hun gezinnen om hulp kunnen vragen. Ook vrijwilligers melden zich bij mij aan.

Het is fijn werk. je kunt met degenen die in zorgen zitten meedenken en - voelen, of soms hoef je alleen een klankbord te zijn. Belangrijk is ook dat mijn man erachter staat cn me stimuleert.

De tijd die eraan besteed moet worden, kan ik zelf indelen. In het begin vroeg ik wel eens oppas voor de jongste kinderen: nu doe ik het meeste onder de schooltijden. Huishoudelijk werk is m'n hobby niet; dat kan wachten, mensen gaan voor. Ik zit veel aan de telefoon, doe wat schrijfwerk, bezoek nieuwe vrijwillig(st)ers en help, als er veel aanvragen zijn. de koördinator met het bezoeken van de gezinnen. Verder vergaderen we zes maal per jaar.

Het is wel nodig het juiste evenwicht tc bewaren. Naast mijn taak in ons gezin en dit werk probeer ik op tijd ontspanning tc zoeken in kreatieve bezigheden. Ik zie het als een christelijke plicht m'n gaven in dienst van mijn naaste te besteden. Anderen helpen, vooral zwakken, misdeelden en verachten, geeft jc leven meer inhoud. Jc wordt wel gekonfrontccrd met heel wat nood in onze gezinnen. Het is soms schrijnend tc merken dat hel zo ver moest komen, en dat anderen het niet (willen) zien. Soms kom jc met zulke problemen in aanraking dat je in eerste instantie niet weet hoe het moet. Maar dan mogen we biddend zoeken en vragen cn ook zien dat de Heere ongedacht voor oplossingen zorgt.

In onze gemeenten zouden veel meer elkanders lasten (zorgen, zonden cn gebreken) moeten dragen om alzo Christus' liefdewet te vervullen.

Hoogvliet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen