Aanvulling Katern studerenden

In het katern van studerenden in nummer 16 van „Daniël" is de laatste vraag van het artikel van ds. H. Paul weggevallen. We plaatsen het alsnog.

Hoe denkt u over samenwerkingsverbanden met evangelische kringen, waarbij de konfessie nadrukkelijk niet in de grondslag is opgenomen?

Elk samenwerkingsverband dient een goede grondslag te hebben om het beleid op te funderen en er aan te toetsen, maar ook elkaar er op aan te spreken.

Als zodanig moet Gods Woord voldoende zijn. Maar de geschiedenis leert dat de konfessie niet zonder reden is ontstaan en aanvaard. Maar ook bindend is verklaard binnen de kerk.

Daarom zullen de kerken ook geen samenwerkingsverbanden kunnen aangaan met hen die haar belijdenis verwerpen. Prof. Polman schrijft met betrekking tot de belijdenis: „Afwijking daarvan is voor de kerk geen ongevaarlijke zaak. geen futiliteit, maar een dodelijk bederf, een geestelijke schade voor de ziel." Voor leden van deze kerken die deze konfessie hebben aanvaard als regel voor leer en leven, zal die samenwerking ook problemen geven. Het lijkt bijna ondenkbaar dat de inhoud van dit belijden tot gelding kan worden gebracht binnen zo'n samenwerkingsverband.

In de praktijk

In de praktijk van het gemeenteleven is regelmatig sprake van ziekte en zorg: dit betreft zowel gezinnen als bejaarden en alleenstaanden. In de pastorale en diakonalc zorg blijkt dat vooral in situaties die plotseling ontstaan óf juist van langdurige aard zijn. niet altijd (direkt) kan worden geholpen door de bestaande organisaties, bijvoorbeeld van gezins-en bejaardenzorg. Er zijn ook situaties waarin betrokkenen niet in aanmerking komen voor de gewenste hulp, terwijl deze toch wel noodzakelijk is. Soms doen zich in de gemeenten dan ook wel problemen voor die niet altijd in het oog lopen, maar waar toch een helpende hand geboden moet worden.

Hierdoor zijn in een aantalgemeenten onder ons verschillende vormen van een kerkelijke hulpdienst in het leven geroepen, waarbij het er evenwel niet om gaat een eigen georganiseerde gezinsen bejaardenzorg op tc zetten. Het gaat juist om die omstandigheden waarin de bestaande organisaties, bijvoorbeeld van gezins-en bejaardenzorg niet voorzien.

De praktijk geeft aan dat juist daar heel wat problemen liggen. Te denken valt aan buiten de gezinszorg eventueel overige uren opvangen, hulp bij jonge gezinnen na het vertrek van de kraamhulp. met dc auto familieleden naar het ziekenhuis brengen als openbaar vervoer niet mogelijk is. tijdens bezoekuren in het ziekenhuis de kinderen opvangen, ouderen die daartoe zelf moeilijk in staat zijn. van een warme maaltijd voorzien, enzovoort.

Daarbij moet steeds benadrukt worden, dat dergelijke vormen van kerkelijke hulpverlening er één is van tijdelijke en aanvullende aard.

Met enige klem wil ik stellen dat plaatselijke gezins-en maatschappelijke hulpverlening waarmee goed samen te werken is, niet mag worden doorkruist. Er zullen echter situaties kunnen optreden dat via de maatschappelijke kanalen niet tijdig hulp verleend kan worden, om de eenvoudige reden dat bestaande organisaties bijvoorbeeld op dat moment geen personeel kunnen inzetten.

Het is ook mogelijk dat de hulpverlening door deze organisaties moest worden beëindigd, omdat er elders dringender hulp nodig is. Het is bovendien mogelijk dat er via de maatschappelijke kanalen in het geheel geen hulp verleend kan worden, omdat het gevraagde niet tot het pakket van mogelijkheden behoort. Er kan nu eenmaal geen hulp gegeven worden als bijvoorbeeld gevraagd zou worden bij een oude man of vrouw, die niet meer goed ter been is, de boodschappen te bezorgen. Zo zijn er meer situaties te bedenken, dat er wel hulp nodig is, terwijl noch de maatschappelijke dienst noch de familie kan worden ingeschakeld. Welnu, in deze situaties zal ccn kerkelijke hulpdienst zijn waarde kunnen bewijzen.

Kort samengevat gaat het dus om situaties waarbij de officiële hulpinstanties niet, nog niet, of niet meer kunnen helpen en hulp toch erg nodig is.

We hopen dat deze vormen van kerkelijke hulpdienst een bescheiden, maar toch eigen plaats mogen krijgen in het geheel van onze gemeenten, opdat ook langs deze weg dc wet van Christus wordt vervuld, namelijk om elkanders lasten te dragen, wél te doen aan alle mensen, maar inzonderheid aan de huisgenoten des geloofs.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen