Uit het leven gegrepen

Het verhaal, dat ik u ga vertellen, is historisch, dus waar gebeurd. Dc omstandigheden zijn gewijzigd om herkenning te bemoeilijken. We zullen dc vrouw over wie dit verhaal gaat, Hannie Maljaars noemen. Bij ons in Zeeland is dat een veel voorkomende naam.

Hannie is pas getrouwd. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad voordat alles klaar was, maar nu wonen Jan en Hannie samen twee-hoog op een flat. Links cn rechts cn onder hen wonen andere mensen. Het is een hele overgang voor allebei, want ze komen uit ccn stil dorpje, ver van de grote stad vandaan. Maar het moest wel. want het werk van Jan laat niet toe om ver weg te wonen. Bovendien is heen en weer reizen veel te kostbaar. Naast hen woont ook een pasgetrouwd stel. Haar buurvrouw behoorde ook bij hun kerkverband, maar om het haar man niet moeilijk te maken, is ze van kerk veranderd. „Het is niet minder zwaar", zegt haar buurtje, „ik vind het leven zo veel aangenamer".

Na een jaar mogen Jan en Hannie zich verheugen in de geboorte van een gezonde dochter. Er is blijdschap alom. Wat is het heerlijk om getrouwd te zijn en voor je gezinnetje te mogen zorgen. Hannie heeft inmiddels haar baan opgezegd, want zo'n klein, pril mensenkind vraagt de uiterste zorg. Bovendien hebben ze bij de doop beloofd, dat ze hun kindje met Gods hulp zullen trachten op te voeden in de vreze des Heeren. En als je iets beloofd, moet je daar wel de nodige consequenties uit trekken. Hoe kun je kinderen opvoeden, als je nooil of bijna nooit thuis bent?

De buurtjes zijn ook geweest om te feliciteren, 't Was wel gezellig, maar het lijkt wel alsof ze elkaar niet meer zo goed aanvoelen.

De gezinnen lijken wel uit elkaar te groeien. Hannie vraagt zichzelf in stilte weieens af, wat daarvan toch de oorzaak mag zijn. Is het een verschil in mentaliteit of zit er meer achter? Na een jaar is Hannie weer in verwachting. Maar nu gaat het allemaal niet zo goed met haar. Ze voelt zich helemaal niet goed. Ze is verschrikkelijk moe en na verloop van enkele maanden gaat dat niet over. Het lijkt wei of alles te veel wordt. En dc zorg voor haar dochtertje valt haar ook steeds zwaarder. Heeft ze soms bloedarmoede? Nee, dat is het toch ook niet. Na negen maanden wordt er toch weer een gezonde baby geboren, maar Hannie blijft moe cn akelig. Het lijkt wel. alsof ze steeds dieper wegzinkt in een bodemloze put, waaruit niemand haar verlossen kan.

Daar komt nog iets bij. De buurtjes zien het aan cn menen, dat zij het toch véél beter getroffen hebben. Wanneer ze op bezoek komen, meent de buurman het nog eens nadrukkelijk te moeten zeggen. Hij is niet mis, als hij zegt: ..Wat hebben jullie toch weinig aan je leven. Jullie zitten opgesloten op een flat met twee handenbindertjes. Wij zullen wel zorgen, dat het bij ons beter gaat. Wij willen voorlopig geen kinderen. Wij willen eerst nog eens goed van het leven genieten".

Hannie heeft geen weerwoord. Ze voelt zich zo moe en zo ongelukkig. Wat moet ze toch beginnen?

Maar dan gebeurt er iets opmerkelijks. Ondanks (of misschien wel juist vanwege haar narigheid) gaat ze naar Gods huis. Dat is toch eigenlijk de beste plaats. Diep in haar hart is er een hunkering gekomen om onderwijs te mogen ontvangen. Wat het is en wat cr met haar aan dc hand is, kan ze eigenlijk niet onder woorden brengen. Het lijkt soms wel, of alle narigheid wegvalt en er een andere nood in haar leven de overhand gaat nemen. Het is soms net alsof ze zonder de Heere over de wereld gaat en ze denkt, dat het haar eigen schuld is. Maar daarover durft ze eigenlijk met niemand te praten. Is dat een gevolg van haar opvoeding? Ze weel het niet, maar in ieder geval gaat ze ondanks haar zwakke

gezondheid toch naar de kerk. Zc heeft van jongsaf geleerd om met alles naar de Heere te gaan cn Hem om raad te vragen. Maar om het ook werkelijk te doen... ze denkt maar, dat

alleen Gods volk dat kan. En toch. en toch. zc gaat naar Gods huis. En wat hoort zc daar? Wat zingen zc daar met elkaar? Het lijkt wel, of er speciaal voor cn met haar gezongen wordt: „Stel op de Heere in alles Uw betrouwen; betracht uw plicht, bewoon het aardrijk leer. Uw welvaart op Gods trouw volstandig bouwen; Verlustig u met blijdschap in de Heere..."

Wat gebeurt er met Hannic? Het lijkt wel alsof de put niet meer zo diep is. Is dat van de Heere? Ze weet het niet, maar ze voelt, dat het haar goed gedaan heeft om naar de kerk tc gaan.

Als ze bijna thuis is. komt ze haar buurtjes tegen. Meewarig kijken zc haar aan. Zij gaan „fijn" tennissen. Hannic is met heimwee en weemoed vervuld. Nee. jaloers is zc nu helemaal niet.

De dagen, die volgen zijn voor Hannie betrekkelijk gemakkelijk om door te komen. Op de Heere je vertrouwen stellen... haar hart hunkert ernaar cn zc vraagt of dc Heere zelf haar dat vertrouwen wil geven. Maar er staat nog meer in die psalm: betracht uw plicht, bewoon het aardrijk... Hannie wordt er beschaamd en verlegen van. Wat heeft zij dan toch alles verzondigd. Haar doen en haar laten, 't Is alles tekort voor de eeuwigheid.

’s Woensdags komt haar moeder op bezoek. In een vertrouwelijk onderonsje legt Hannie haar hart bloot voor haar moeder. En wat zegt moeder op de vraag van Hannic of dat nu van de Heere is? „M'n kind, dat is zeker van de Heere. Hij geeft onderwijs uit Zijn Woord.

Maar hoe sta jij tegenover dat onderwijs? Er staat nog meer in die psalm". Ja, Hannie begrijpt goed wat haar moeder bedoelt. Er staat: „Dan zal Hij u in liefde en gunst aanschouwen; U schenken, wat uw hart van Hem begeert". Moeder vraagt, wat bij Hannie de diepste begeerte is. „Is dat een goede gezondheid, of een vrije eensgezinswoning of een gemakkelijk leven? " Fluisterend geeft Hannie antwoord. Op de bodem van haar hart leeft eigenlijk de begeerte: „O Zone Davids, ontferm U mijner".

De jaren gaan voorbij. Zes jaar later ontmoeten we Hannie cn Jan weer. Ze hebben inmiddels een derde dochter mogen ontvangen en wonen in een rijtjeshuis aan het andere einde van de stad. De buurtjes ontmoeten ze niet meer. totdat Hannie tijdens een wandeling met de kinderen ineens haar vroegere buurvrouw tegen het lijf loopt. Over en weer wordt belangstellend geïnformeerd naar eikaars wedervaren. Het buurvrouwtje is gehaast en druk. „Nee, ze woont ook niet meer op de flat. Trouwens, ze is bij haar man vandaan. Het was niet meer om uit tc houden.

Ze zijn inmiddels gescheiden en leven allebei alweer met ccn ander samen. „Nou. dag hoor, ik moet cr weer vlug vandoor. Ik heb geen tijd meer".

Wat was er terechtgekomen van het genieten, waar ze vroeger zo vol van waren? Beschaamd over haar vroegere onvrede en angsten gaat Hannie naar huis.

Wanneer de kinderen 's avonds op bed liggen, vertelt ze alles aan Jan. Hoe is Jan daaronder? Hij schudt zijn wijze hoofd maar eens. Zijn vrouw heeft nu eenmaal een zwakke gezondheid. De dokter heeft hem nog ernstig gewaarschuwd. Zorgen zullen er dus wel blijven. Maar als de Heere de middelen zou willen zegenen en wanneer ze in afhankelijkheid van Hem hun weg mogen gaan, dan hebben ze een rijk leven. Hij is helemaal niet jaloers op zijn vroegere buurman, die ondanks al zijn bombarie toch maar ccn beklagenswaardig mens is. Wat hebben zc zelf mogen ervaren, hoe waar het is. wat staat in Psalm 37 vers 3 en 5: „Vertrouw op de Heere en doe het goede; bewoon de aarde en voed u met getrouwigheid... Wentel uw weg op dc HEERE en vertrouw op Hem; Hij zal het maken". En wat is er soms een uitzien naar de vervulling van vers 4 zowel voor de tijd als voor de eeuwigheid: „En verlustig u in de HEERE. zo zal Hij u geven de begeerte uws harten"...: Christus te mogen kennen in de kracht van Zijn opstanding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen