Indrukken van: vergeet de herbergzaamheid niet

De woorden „Vergeel de herbergzaamheid niet", zijn cén van de vermaningen van Paulus aan de Hebreen: ook aan ons.

In Nederland zijn zeer zeker gezinnen waar zelfs onbekenden een onderdak kunnen vinden en welkom zijn.

De Schotten echter, vooral de presbyterianen onder hen. zijn erg gastvrij. Dat heeft alles te maken met hun leven naar Gods Woord.

Men leert bijvoorbeeld van jongsaf de zondag (vaak nog sabbat genoemd) in ere te houden. Maar ook groeit men op in een gezin waar „herbergzaamheid" vanzelfsprekend is.

Avondmaalstijden

Hiervoor is ook wel een achtergrond aan te wijzen. Niet alleen Paulus' vermaning, maar ook dc manier waarop deze Schotse mensen hun avondmaalstijden houden.

De diensten beginnen op donderdag en ze eindigen op maandag. Veel leden uit andere gemeenten wonen deze diensten bij. Vooral vroeger, toen er nog geen auto's waren, bleven velen slapen in het dorp of de stad waar het avondmaal werd gehouden. De „gastvrouw" probeerde dc vele gasten van goede maaltijden te voorzien en overal in huis werden er slaapplaatsen gekreëerd.

Bij de Free Presbyterianen hoor je nu nog vertellen over dc rijke geestelijke tijden die er voorheen waren en het geestelijk leven dat zo samenbond. Dat kwam vooral tot uiting tijdens deze avondmaalsdiensten.

Gastvrijheid

Ook nu nog vinden we deze gastvrijheid in vele Schotse kerkelijke gezinnen. Om een voorbeeld te geven denk ik aan de twee Hollandse jongens, die hun vakantie in hun tent doorbrachten op het eiland Skye. 's Morgens na de kerkdienst nodigde de dominee hen uit voor dc maaltijd. Ook een student archeologie werd hartelijk welkom geheten. Het sprak vanzelf dat iedereen dc hele zondag in de pastorie bleef. Het werd voor allen een leerzame, goede zondag. 12

Voor de jongens was dit ongedacht en verrassend.

Een ander voorbeeld is een avondmaalstijd (in Dingwall).

In de kleine bungalow van mr. Macdonald vinden tien mensen onderdak. Meneer cn mevrouw Macdonald slapen zelf in de garage. Wanneer op zaterdagavond Donny en Tom nog meekomen na dc bidstond worden cr in dc garage ..twee" kamers gemaakt.

Op mijn vraag: ..Mrs. Macdonald. is dat niet veel te veel moeite en zorg? ", lacht ze opgewekt en zegt: ..Wij weten niet anders. We zijn het zo geleerd. Als kleine kinderen moesten we op de vloer in de zitkamer slapen. We vinden dit alles heel gewoon". ..En", voegt ze er aan toe. ..weet jc dat Paulus zegt: „onwetende engelen geherbergd". Hoeveel van Gods kinderen hebben wij hier al gehad!".

De maaltijden en gesprek

De maaltijden zijn rijk voorzien van voedsel. Overdadig? Men vindt, dat men het beste moet voorzetten.

Bij iedere maaltijd komen cr andere gasten, want de mensen die van buitenaf komen, gaan na elke kerkdienst bij een ander gezin eten.

Zo kan het gebeuren dat jc zondagsmorgens na de bidstond om 9 uur in de pastorie ontbijt en na dc avondmaalsdienst om 3 uur bij de familie Frascr eet. Dit is heel gewoon. Het komt voor dat er veel over het werk van dc Hccre gesproken wordt. Het kan ook zijn dat men „uitgepraat" is of dat de over het algemeen gesloten Schotten liever stil nadenken.

Eens was het heel stil na de maaltijd. Er waren tamelijk veel mensen van de eilanden (Skyc cn Lcwis). Deze mensen zijn zeker geen ..praters".

Toen ik aan één van hen een klein boekje liet zien en vroeg: „Kent u deze verzen? ", antwoordde dc man alleen: „O. ja. laten wc zingen".

Met luide stem zette hij in en allen zongen uit het hoofd (!) de 19 verzen van Immanucls land. Dil zijn bekende woorden van Samuel Rutherford in dichtvorm. Ik merkte dat dit lied erg geliefd is. Men zong zonder orgelbegeleiding met een kadans. die me deed denken aan de opkomende en terugrollendc golven van de zee. Zo kunnen ook alleen de Hooglanders maar zingen, hun gemoedsgesteldheid, hun liefde cn eerbied klinkt erin door.

Goed doen aan allen

Herbergzaamheid - waar spruit het uit voort? Gehoorzaamheid om Paulus' vermaning op te volgen? Het gebod der liefde te vervullen?

Wat is het doel? Goed te doen aan allen, maar meest aan de huisgenoten des geloofs? Het is niet moeilijk om onze vrienden uit te nodigen. Is cr ook een taak voor ons aan de anderen te denken die op onze weg geplaats worden?

De minderbedeelden - lichamelijk - geestelijk? Mogelijk kinderen of ouderen die uit gebroken gezinnen komen? Wat is het voor sommigen een verademing wat hartelijkheid of ontspanning te vinden in een gewoon gezin.

Het zou ook ons kunnen gelden: onwetend, kinderen Gods geherbergd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen