Op reis ... waarom?

Even bijkomen. Nieuwe krachten opdoen. De akku bijladen. Of hoe je het ook noemen wilt. Het is gewoon nodig op z'n tijd. De boog kan niet altijd gespannen staan.

Rust... nodig

God zij dank begint iedere week met de zondag. De rustdag. Een geweldige scheppingsgavc van de Heere. Laten we er zuinig op zijn!

Maar zo nu cn dan heb je meer nodig. Een langere periode van rust. Vakantie. Heerlijk als je er dan tussen uit kunt. Even uit je gewone doen. Weg uit jc vertrouwde omgeving.

Op reis... niet iedereen

Een poosje weg. Eigenlijk een groot voorrecht. Velen kunnen niet weg. Om welke reden ook. Laten wc hen niet vergeten. Ook in de vakantietijd niet.

En als het jou betreft: hopelijk heb je thuis een fijne vakantieperiode. Misschien zeg je: ..Je moest eens weten hoe m'n omstandigheden zijn..." Mag ik je dan namens alle Daniëllezcrs veel sterkte toewensen? ! Verder vraag ik je om gewoon verder tc lezen. Jc kunt ook vakantie hebben zonder op reis te gaan. En ook in ellendige omstandigheden is ontspanning mogelijk. „Rust mijn ziel, je God is Koning!" Dat is ontspanning in de meest ware zin van het woord.

Uit... goed voor je

Een poosje weg.

Hoe dan ook. Per fiets of per auto. Met de bus of de trein. Misschien met de boot of per vliegtuig.

En met wie dan ook. Met jullie gezin. Met je vrienden. Met een kamp. Enzovoort. Waar ook naar toe. In eigen land. Naar de bergen. Of naar een ander mooi plekje. In Europa. Of zelfs daarbuiten.

Je kunt met heel verschillende bedoelingen een reisdoel kiezen. Om iets (of heel veel) te zien. Om je „lekker lui" te ontspannen. Of om aktief bezig te zijn. Ontspanning door inspanning. Om... vul zelf maar in.

Wat we ook gaan doen. uiteindelijk toch met dezelfde bedoeling. Om je na inspanning te ontspannen. Door anders bezig te zijn dan normaal.

Vakantie... geen doel in zichzelf

Even rust. Ontspanning. Na een periode van hard werken. Van druk bezig zijn. Op school. Of op je werk. Voor mijn gevoel moet dat aan vakantie vooraf gaan. Tenzij je natuurlijk, om welke reden ook. niet kon/kunt werken.

Als we vakantie niet aan werken verbinden, wordt het een doel in zichzelf. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Want dan worden vakanties belangrijker dan de periodes cr tussen.... Je kijkt aan het eind van de ene vakantie al uit naar de andere. Met me eens dat dit niet zo „gezond" is?

Reizen... zijn er grenzen?

’t Lijkt alsof vakantie vieren steeds belangrijker wordt. Ook steeds langer en steeds duurder.

Enerzijds best te begrijpen. We leven in een „jachtige" tijd. Het leven wordt steeds gehaaster. Wc zijn (of maken ons...) met ons allen enorm druk. Terecht of niet terecht. Maar de druk moet wel zo nu en dan van dc ketel af. En daarvoor is bij uitstek de vakantietijd geschikt.

Anderzijds ook gevaarlijk. Hoeveel geld besteden we aan onze vakantie(s)? Staat dat nog (een beetje) in een redelijke verhouding met wat we verdienen? Of met ons zakgeld? En ook met wat we bijvoorbeeld voor „het goede doel" uittrekken? Verwacht van mij geen richtlijnen. Waar het mc om gaat is: laten we er eens over nadenken. Ons zo nu cn dan op deze vragen bezinnen.

Op reis... wij allemaal

Op reis. In vakantietijd. Maar in wezen altijd.

We reizen door het leven. Waarheen? Eenlevensvraag! Ook in de vakantie, 't Is best goed daarover na te denken. Juist in de vakantietijd. Dan hebben we er immers meer tijd voor?

Vakantie... oog voor het wonder

Nadenken over mijn leven. Over God. Over Zijn schepping. Mediteren. Het geeft een diepere kleur aan jc vakantie.

Ik ervaarde dat een poosje geleden nog. Toen ik op één van de Waddeneilanden langs het water liep. Zee. wind en een verlaten strand. Dc ondergaande zon kleurde dc hemel rood. Wolkenpartijen maakten het geheel tot een indrukwekkend schouwspel. Wat kun je je dan dicht bij de schepping voelen. De zang van de zee en de „sprake" van de wind neem je dan als vanzelf over.

De Heer' regeert, de hoogste Majesteit. Bekleed met sterkt', omgord met heerlijkheid, Bevestigt d' aard' en houdt door Zijne hand Dat schoon gebouw onwankelbaar in stand.

Gij hebt Uw troon van eeuwigheid gegrond. De waat'ren Heer' verheffen zich in 't rond. Rivier en meer verheffen hun geruis. Het siddert al op 't woedend stroomgedruis.

Maar Heer', Gij zijt veel sterker dan 't geweld Der waat'ren die Uw almacht palen stelt. De grote zee zwijgt op Uw wenk en wil, Hoe fel zij bruis', hoe fel zij woede, stil.

Uw macht is groot, Uw trouw zal nooit vergaan. Al wat Gij ooit beloofd hebt, zal bestaan. De heiligheid is voor uw huis, o Heer' Eeuw uit eeuw in tot sieraad en tot eer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen