Voor Pinksteren

Och! mogt die Geest mijn harte eens doornaaijen. En 't onkruid, dat zoo hooge groeit, afmaaijen! Schoon ik dien Geest bedroefd heb en gehluscht. Och! wierd ik door dien Geest nog eens gekust.

Och! mogt Gods volk nog eens vergaderd norden. Tot éénen neg, belijdenis en orde Dat eigen kracht en wijsheid en verstand Door 's Heeren magt gelegd nierd in den band.

Och! dat de Heer' tot Sion neer mogt komen. En 's yijands kracht beteugelen en toornen. En zondeschuld gevoelen doen in 't hart, Opdat die breuk ons norden mogt tot smart.

Och! dat de Heer' vergaderde Zijn schapen. Die in het slijk der zonde liggen slapen. Opdat opnieuw het leven eens herrees. En in ons hart mogt komen Godes vrees.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen