Vreemdelingen

„Wilt U denken aan de vele vreemdelingen in ons land? Heere, wilt IJ ook hen tot U bekeren? " Zo bad één van onze predikanten onlangs in een kerkdienst.

Waarom vond ik dit opmerkelijk?

Waarschijnlijk omdat we dit niet vaak zo horen. Echter niet alleen opvallend, ook ontdekkend. Immers, hoe vaak (hoe weinig!) bidden we zelf voor vreemdelingen? Voor asielzoekers, voor gastarbeiders, voor.... Kortom, voor „de vreemdelingen die in onze poorten zijn"?

Helaas, wat hoor jc wel vaak het tegenovergestelde. Scherpe opmerkingen over vreemdelingen. Grenzend aan vreemdelingenhaat. Of allerlei racistische gedachten die geuit worden. Om maar te zwijgen over die vreselijk flauwe „grappen" over Turken en andere vreemdelingen. Net op (of ver over? !) het randje van diskriminatie. Ook binnen ons reformatorisch volksdeel. Zelfs daar.... Zouden we van „ons soort mensen" niet anders mogen verwachten? !

Ook de vreemdeling is onze naaste. En geldt ook ten opzichte van hen niet: „Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf"? !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen