Wij stellen de voorzitter voor...

In 1988 is door het bondsbestuur van de Jeugdbond een nieuwe commissie ingesteld om reizen te organiseren voor 25-plussers. De voorzitter van deze commissie, de heer J. Maljaars, komt deze keer aan het woord om iets toe te lichten over het werk dat door de commissie gedaan wordt.

Meneer Maljaars, kunt u iets vertellen over uzelf en uw ervaring in het jeugdwerk?
Ik ben geboren en getogen op Walcheren. Daar had ik zo'n 25 jaar geleden mijn eerste kennismaking met het jeugdwerk. Ik was lid van de vereniging van Oostkapelle en later ook districtssecretaris van het district Zuid. Uit die tijd dateert ook de eerste kennismaking met het zomerkampwerk: in 1967 was ik voor het eerst deelnemer van een kamp in Ede. Daarna ben ik, op een enkele uitzondering na, ieder jaar met mijn vrouw samen als staflid meegeweest met de zomerkampen. Na ons huwelijk ben ik gestopt met het verenigings- en districtswerk,. maar heb ik wel enige jaren gewerkt in de commissie SALVO (dit betekent: Studie, Advies en Literatuur Voor Ons, de voorloper van de commissies KAVO en MIVO). 
In 1974 ben ik gevraagd voor de commissie Zomerkampen. Daar heb ik eerst een zestal jaren een deel van de organisatie van de binnenlandse kampen mogen verzorgen.
In 1979 zijn we in verband met mijn werk verhuisd naar Hendrik Ido Ambacht. Ik ben toen ook overgestapt naar een andere subgroep binnen Zomerkampen, namelijk de subgroep Bezinning. Vanaf die lijd heb ik eraan mogen meewerken om elk jaar een serie bijbelstudies uit te brengen voor de zomerkampen. Dit heb ik, ook persoonlijk, als zeer verrijkend ervaren.

Hoe is de commissie +25 vakanties ontstaan?
Het zomerkampwerk is in de afgelopen jaren sterk gegroeid. In 1974 bijvoorbeeld, waren er 20 kampen met 700 deelnemers. Nu in 1990 zijn er 65 kampen met ruim 2.100 deelnemers. De commissie Zomerkampen werd steeds vaker geconfronteerd met kampdeelnemers die de maximale leeftijdsgrens bereikt hadden (eerst 25 jaar, later 29 jaar). Er was kennelijk veel behoefte onder deze "oudere jongeren" om, nu ze niet meer met de zomerkampen mee konden, toch een vakantie in eigen sfeer te kunnen houden. Die eigen sfeer bestaat naar mijn mening in de combinatie van bezinning en een ontspannen vakantie. Daarnaast is het ontmoeten van en het samen zijn met een groep gelijkgestemde leeftijdsgenoten een belangrijke factor. Van deze groep mensen kwam de vraag om de bovengrens op te schuiven. Eerst is toen geprobeerd om de organisatie van vakanties voor boven 25-jarigen onder te brengen bij de Vrouwenbond. Toen dat niet door kon gaan, heeft het bondsbestuur in 1988 besloten om hiervoor een aparte commissie in het leven te roepen. Deze commissie functioneert dus onder de paraplu van de Jeugdbond. Op verzoek van het bondsbestuur heb ik het voorzitterschap op me genomen. Ik heb toen het lidmaatschap van de commissie Zomerkampen beëindigd.

Kunt u iets meer venellen over het werk van de commissie?
De commissie bestaat uit vijf personen. Het verschil in werken met de commissie Zomerkampen is vrij groot. Gezien de grootte van het takenpakket wordt daar gewerkt met subgroepen en secties. Binnen de kommissie +25 vakanties buigen we ons met z'n vijven over alle onderdelen van de organisatie. Dankbaar maken we daarbij gebruik van ervaringen, materialen en gegevens van de "grote" commissie. In 1989 konden we vier reizen organiseren voor 133 deelnemers. Voor dit seizoen zijn weer vier reizen gepland, met als extra een reisje naar Niederdieten in de herfstvakantie. Dat deze reizen in een behoefte voorzien, blijkt wel uit de aanmeldingen. Er zijn voor deze zomer al 165 aanmeldingen. Deze kwamen veel sneller binnen dan vorig jaar. Er staan zelfs al mensen op de wachtlijst.
Gelukkig vormt het vinden van stafleden geen probleem. Met name voor "oud-gedienden" van de Zomerkampen is dit een mooie gelegenheid om nog wat dienstbaar te zijn in dit mooie werk.

Wat is uw motivatie voor dit werk? 
Dienstbaar willen zijn is de beste motivatie om je als staflid of als lid van de commissie in te zetten voor dit deel van het jeugdwerk. En in dankbaarheid en verwondering mogen we opmerken dat de Heere dit eenvoudige werk ook wil zegenen en wil gebruiken voor de uitbreiding van Zijn Rijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen