Na de biddag
Was ons bidden, Heer, een buigen.
Een betuigen:
Wij, wij hebben zwaar misdaan?
Hebben wij ons niet verloren
Als te voren
In veel woorden, ver vandaan
Het ootmoedig schuldbelijden?
Wij vermijden
Liefst het woord dat openlegt
't Zielezeer, die vuile wonden
Onverbonden.
Waren wij voor U oprecht?
Woorden, Heer, gaan U verloren,
Niet geboren
Uit de nood van dit bestaan:
Daarom laat Gij ons wegzinken....
Tot er klinke
't Roepen, rechtuit op U aan....
't Woord dat U zal openleggen
Uit zal zeggen
Diepten van verlorenheid:
Dat gebed zult Gij verhoren:
Uitverkoren
Is de ziel die naar U schreit!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 maart 1990
Daniel | 32 Pagina's