De rekenles

De klas is aan het sommen maken.
De juffrouw heeft precies gezegd wat ze doen moeten.
Ze hoeven niet alle sommen van de taak te maken.
En als ze iets niet weten, mogen ze hun vinger opsteken.
Dan komt de juf naar hen toe. Ze zegt dan hoe het verder moet. Ze helpt elk kind dat het zelf niet goed weet.
Zo kan iedereen toch weer verder met de sommen.
Anders helpt de juffrouw Bas ook altijd.
Hij steekt vaak zijn vinger op. Pas als de juf even hij hem heeft gestaan, weet hij weer hoe het moet.
Vandaag hoeft de juf niet naar Bas toe.
Bas rekent niet mee. Hij huilt nu. De juf loopt Bas gewoon voorbij.
Ook al huilt hij.
Want eigenlijk is het zijn eigen schuld.
Het is dom van Bas om niet mee te rekenen.
Nu leert hij niets.
En de juffrouw ziet hem niet.
Bas zou wel graag gaan rekenen nu. Maar hij durft niet meer te beginnen.
Hij snottert een beetje. Er valt een traan op zijn bank. Driftig wrijft hij in zijn oog. Maar de tranen blijven komen. Alsmaar door.
Bas snikt zachtjes.
Het is bijna pauze.
De boeken mogen weer in de kastjes.
Bart mag de schriften ophalen.
De juf kijkt of alles opgeruimd is.
Dan mogen ze in de rij gaan staan voor de deur.
"De rij van Cor eerst", zegt de juffrouw. "Dan de rij van Hanneke en dan de rij van Jaap. Maar Bas blijft binnen. Daar wil ik eerst eens mee praten".
De kinderen gaan vrolijk bij de deur staan.
Ze willen graag naar buiten. Daar kunnen ze rennen en tikkertje doen.
Ze dringen een beetje om het eerst naar buiten te kunnen.
Dan gaat de bel.
Alle kinderen gaan zo gauw mogelijk de klas uit.
Ze gaan fijn buiten spelen. Behalve Bas.
De juffrouw heeft de deur dichtgedaan.
Er hoeft niemand meer naar buiten nu.
Bas zit stilletjes op zijn stoel. Hij durft niet naar de juffrouw te kijken.
Wat zal ze gaan doen?
Krijgt hij nu straf? Van bangheid begint Bas weer een beetje harder te huilen.
De juf is naar de vensterbank gelopen.
Daar pakt ze de bloemenkan.
Ze neem hem mee naar de kraan en laat hem helemaal vollopen.
Als dat gebeurd is, loopt ze terug naar het raam.
Ze gaat de planten water geven. Terwijl ze daar mee bezig is, begint ze tegen Bas te praten.
"Zo Bas, nu moet jij mij eens vertellen, waarom jij vanmorgen je sommetjes niet maakte". Bas hoort wat de juffrouw zegt. Haar stem klinkt helemaal niet boos.
Daarom durft hij het te zeggen. "Ik....", snottert Bas, "ik wil al... al die moeilijke sommen.... ik wil die sommen niet maken". Verbaasd kijkt de juf naar Bas. Dat ziet Bas niet. 
Hij kijkt nog steeds niet omhoog.
"Domme jongen", zegt ze dan, "als het alleen maar makkelijke sommen waren, dan hoefde jij helemaal niet meer op school te komen. Want dan zou je alles al snappen".
Daar heeft Bas niet aan gedacht. Verschrikt kijkt hij in de richting van de juf.
"Maar.... ik ben geen domme jongen en ik wil wel naar school".
Nu glimlacht de juffrouw tegen hem. "Natuurlijk ben jij geen domme jongen. Je vindt alleen de sommen moeilijk. Dat komt, omdat het nieuwe sommen zijn. Die moet je eerst oefenen, voor je ze begrijpt. Dat doen we samen met de andere kinderen. En ik help jullie. Zo leer je het steeds een beetje beter. En straks vind je ze helemaal niet moeilijk meer".
De juf is klaar met de planten. Nu gaat ze het bord schoonvegen. Bas denkt na over wat de juf zei. Ze heeft gelijk. Zo is het altijd gegaan. Eerst begreep hij er niets van. Maar elke keer snapte hij het iets beter. Hij kent nu al heel veel sommetjes.
Met de borstel in haar hand, komt de juf naar Bas toe. "Zullen we het vanaf nu weer samen gaan proberen?"
Dat wil Bas wel. Hij wil graag weer bij de klas horen.
Hij zal goed zijn best gaan doen. En de juffrouw helpt hem, als hij het moeilijk vindt.
Nu is Bas niet verdrietig meer, ook al snottert hij nog een beetje.
Hij kijkt de juf aan.
IJverig knikt hij 'ja' op de vraag van de juf.
Ze lacht tegen hem.
Hij krijgt een klopje op zijn schouder.
"Ga nog maar even fijn buiten spelen".
Bij de deur kijkt Bas nog een keer achterom.
"Dag juffrouw".
"Dag Bas. Veel plezier buiten". Nu spelen alle kinderen van de klas op het plein.
Vanaf die dag heeft Bas altijd zijn sommetjes gemaakt. Oók als ze moeilijk waren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen