De rekenles

De juf gaat de sommen uitleggen.
Ze vertelt precies hoe het moet.
Stapje voor stapje.
Bas wil niet meedoen.
Hij wil niet luisteren.
Maar per ongeluk hoort hij het toch.
De juffrouw kan de sommen goed duidelijk maken.
Daardoor snapt hij ze na een poosje vaak toch weer.
Ook de moeilijke sommen.
Hij heeft een knappe juf, die je goed kan helpen.
Zal hij toch maar....?
"Nee", denkt Bas dan.
"Vandaag niet.
Ook al kan de juf goed uitleggen, de sommen zijn veel te moeilijk".
Bas kijkt weer naar buiten.
Hij moet goed zijn best doen om niet te luisteren naar de juf.
Daarom gaat hij aan zijn lego denken.
En hij kijkt naar de boom die voor het raam staat.
Hij volgt met zijn ogen de tak die op en neer gaat.
Nu hoort hij de juf niet meer.
Zo wil hij het ook, want vandaag rekent Bas niet mee.
De juf legt de sommen uit.
Alle kinderen luisteren, behalve Bas.
Dan vertelt de juffrouw een grapje.
Het gaat over de sommen.
Alle kinderen horen het.
Behalve Bas.
De hele klas begint te lachen.
De juffrouw lacht ook mee.
Nu hoort Bas het wel.
Hij kijkt naar de juffrouw.
Hij vergeet wat hij van plan was.
Dan kijkt hij gauw weer naar buiten.
Hij voelt zich een beetje verdrietig.
Alle kinderen zijn blij, ook al moeten ze sommetjes maken.
Zou hij toch maar....?
Nu wordt Bas weer boos.
Niet meer op de juffrouw, maar op zichzelf.
Hij had beter mee kunnen doen.
Dan had hij nu ook gelachen.
Dan wordt hij nog bozer.
„Dommerd", zegt hij tegen zichzelf, "dan had je ook moeten rekenen".
Hoe kon hij dat vergeten.
Hij wil niet rekenen.
De sommen zijn veel te moeilijk.
Hij doet vandaag niet mee met rekenen!
Weer kijkt Bas naar buiten.
Hij wil niet rekenen.
En toch is hij verdrietig.
Het is helemaal niet fijn om niet mee te doen.
Nu hoort hij niet meer bij de klas.
De juf is vast boos op hem.
Ze wil niet eens meer naar hem kijken.
Ze doet net of hij er niet is.
Bas kijkt weer naar de tak.
Wat zwiept die toch raar.
Hij ziet hem niet goed meer.
Dat komt omdat er een traan in zijn oog is gekomen.
En in zijn andere oog ook één.
En nog één.
Bas voelt zich heel verdrietig.
Hij hoort niet bij de klas.
Dat zou hij wel graag willen.
Daarom zou hij nu wel mee willen doen.
Zelfs aan die moeilijke sommen.
Hij wil luisteren naar de juffrouw.
Hij wil meelachen om haar grapjes.
Maar de juf doet of hij er niet is.
Langzaam zakt zijn hoofd naar beneden.
Bas voelt zich heel alleen. Heel verdrietig.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen