Vakantieweek Dongen

In dit vraaggesprek geven drie deelnemers een reactie over de vakantieweek gehandicapten-niet gehandicapten, die gehouden werd in de herfstvakantie (21 t/m 28 oktober 1989) te Dongen.

Mogen we even voorstellen?
Engelina, 29 jaar, woont in Gouda, werkt als secretaresse bij een kraamcentrum. Had graag bejaardenverzorgster willen worden, maar in verband met rugklachten en hartklachten ging dat niet.
John, 18 jaar, woont op Texel, is bezig met het afronden van zijn studie op de Middelbare Agrarische School.
Anja, 25 jaar woont in Twello, werkzaam als administratief medewerkster op een notariskantoor.

Kunnen jullie iets vertellen over de samenstelling van de groep?
Engelina: Een groep met een verscheidenheid aan deelnemers, variërend in de leeftijd van 18-30 jaar, bestaande uit zowel mensen uit het onderwijs, de verpleging als studenten. De groep was 30 personen groot, 10 gehandicapten en 20 niet-gehandicapten en 5 stafleden.

Hebben jullie met een speciale bedoeling ingeschreven voor deze week?
Anja: Ja, toen ik me liet inschrijven voor dit kamp had ik geen ervaring met gehandicapten om te gaan. Ik wilde hen beter leren begrijpen. Het was ook een uitdaging, vooral omdat dit kamp voor het eerst werd georganiseerd.
John: Een speciale bedoeling om met dit kamp mee te gaan had ik niet. Op dringend aanraden van m'n moeder ben ik meegegaan, dus erg gemotiveerd was ik niet.
Engelina: Ja. Gezien mijn omstandigheden is een gewone vakantie vaak niet mogelijk. Toch heb ik behoefte om met anderen, jongeren, over mijn persoonlijke moeilijkheden te praten. Op het kamp hoopte ik weer moed te krijgen om goed te kunnen functioneren in het leven van alledag.

Kunnen jullie een globale beschrijving geven van wat er zoal gedaan is in deze week?
John: Om te beginnen de ontvangst met koffie en daarna de kampopening. Zondags samen twee keer naar de evangelisatiepost in Tilburg. Puzzeltocht door Heusden. Be/zoek aan een Roomse kerk, varen op de Biesbosch, picknicken! Lezing door de heer E. van Heil: "Jij en je naaste", lezing door ds. Elshout over vr. 32 van de Heidelberger Catechismus.
Engelina: Als aanvulling op wat John noemde: we hebben veel gezongen en gewandeld.
Anja: Nou, dat is heel wat! Bijbelstudies uit 1 Timotheüs, iedere ochtend koffiedrinken buiten, wandelen langs de Oisterwijkse vennen, avondwandelingen.

Uit de gehouden enquete is gebleken dat deze vakantieweek voor alle deelnemers een goede week geweest is. Wat was voor jullie het mooie, unieke van deze week?
John: Wat ik erg fijn vond, was de open en eerlijke manier van spreken over Gods Woord. Ook het gezamenlijk zingen, zowel binnen als buiten in de natuur, was een unieke ervaring. De omgang als niet-gehandicapte ten opzichte van een gehandicapte. Het gevoel dat de hindernissen in de omgang en communicatie met gehandicapten wegvallen. We gingen als gelijken met elkaar om.
Anja: De liefde en aandacht voor elkaar. De manier waarop we met elkaar omgingen. De ander accepteren zoals hij of zij is. De soms diepgaande gesprekken.
Engelina: Heel verrassend was voor mij het saamhorigheidsgevoel, de liefde en behulpzaamheid die ik al binnen een dag ervaarde. Ook de aandacht voor elkaar heeft me deze week gebracht wat ik ervan verwachtte.

Zijn er gebeurtenissen geweest die op jullie een bijzondere indruk gemaakt hebben?
Anja: De kampopening met als thema: Ken jij de Heere? De hele week stralend weer. Als iemand vertelde hoe hij of zij z'n handicap verwerkt(e). Dat een gehandicapte deelnemer aan het eind van de week zei: "Deze week was zo fijn, dat ik was vergeten dat ik anders ben".
Engelina: De bijbelstudies, de bezinnende avonden. Als jongeren met verschillende achtergronden eensgezind en open met elkaar praten.
John: De gebeurtenissen die op mij een bijzondere indruk gemaakt hebben, heb ik al genoemd. Er zijn wel indrukken, maar die zijn te persoonlijk voor enkele mensen.

Hebben jullie iets geleerd van deze week?
Engelina: Ja, zo met elkaar omgaan en praten over Gods Woord geeft verruiming en moed om verder te gaan. Het feit dat je als jongere niet alleen bent met moeilijkheden.
John: Vooral het feit dat de omgang met gehandicapten geen last hoeft te zijn, maar erg nuttig is voor je eigen ontwikkeling. Ook dat bijbelstudies fijn kunnen zijn als iedereen meedoet.
Anja: Hoe belangrijk het is goed naar elkaar te luisteren.

Willen jullie tenslotte de jongeren nog iets meegeven of een slotopmerking maken?
Anja: Het is goed onszelf en de ander te accepteren zoals de Heere ons/hen geschapen heeft. In de vakantie is het ook belangrijk dat je iets voor de ander kunt betekenen, een begrijpend hart voor elkaar hebben. Dat geeft een goede omgang met elkaar en dan heb je een fijne vakantie.
Engelina: Ja, dat is moeilijk. In deze tijd zijn er nog jongeren die niet alleen op vakantie gaan om plezier te hebben, maar ook om een rustpauze te hebben voor verdere bezinning. Zo'n vakantie wens ik iedere jongere toe. Als je er zin in hebt: schrijf maar in.
John: De jongeren die gezond zijn, wil ik zeggen: Wees dankbaar dat je gezond mag zijn. Probeer je in te zetten voor je gehandicapte medemens. Behandel hen als gelijken en niet minderwaardig. Voor gehandicapte jongeren die het moeilijk vinden om met niet-gehandicapten om te gaan: geef aanwijzingen hoe iemand je het beste kan benaderen. Probeer hen in hun verlegenheid te helpen, dat helpt de afstand te verkleinen. Door de spontane medewerking van iedereen, werd deze week een succes.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen