Het vierde gebod: De sabbatdag (1)

Wat is er over dit gebod veel gestreden! De eeuwen door en in onze tijd niet het minst. De strijd is vaak verschillend geweest. Soms was het echt een strijd om de vraag of onze zondag wel in de plaats van de Joodse sabbat gekomen is... Op andere tijden was het de vraag „HOE" de zondag gevierd moest worden... En in onze tijd lijkt het wel de vraag te zijn hoe we op de minst opvallende manier deze dag helemaal afkunnen schaffen...
Laten we er aan denken dat ook dit gebod een „liefdebevel" van de Heere aan Zijn schepselen is. Eén van de zeven dagen rusten van alle arbeid! Heel treffend is het als je het gebod zelf leest: ....in zes dagen heeft de Heere de hemel en de aarde gemaakt... en Hij rustte op de zevende dag... Was dat een mensvormig rusten van vermoeidheid? Nee! Het was een rusten in „verlustiging in Zijn werk"! Daar heb je dan tegelijk de invulling van onze zondag! Ons verlustigen in de werken van God. En dan niet in hoofdzaak in de werken in de natuur (velen willen daar nog wel van weten). Maar het gaat dan veel meer over een verlustigen in Gods werken in de genade. Wat heeft onze oude Heidelberger dat goed verwoord: ....kerkdienst, predikambt, predikanten-opleiding, naarstiglijk naar de gemeente van God komen om Gods Woord te horen en de sacramenten te gebruiken.... Als je dit nu eens omlijst met „MOGEN" in plaats van „MOETEN", dan ben je op de plaats van het christelijk leven met het vierde gebod. Het christelijk „vieren" van de rustdag. De catechismus zegt er dan nog bij: God openlijk aanroepen en de armen christelijke handreiking te doen... Dan is de zondag geen kwelling of moeilijke dag... Dan is de kerkgang geen sleurgang maar een opgaan met vreugde naar het huis van de Heere om daar te horen van het heil dat in Christus Jezus is. Om daar de verkondiging van Zijn dood te horen en het leven voor een arme zondaar te vinden. Zo wordt de zondag een speciale dag. Een feestdag ter ere van God en Zijn heilswerk. Een dag van bezinning over Gods daden... en mijn leven... Dan staat het Woord van God op deze dag centraal en Jezus Christus die Hij gezonden heeft. Alleen zo wordt de zondag werkelijk „DAG DES HEEREN". Zo ook alleen wordt deze dag een „begin van de eeuwige sabbat". Een rusten van mijn boze werken. Dat is de wezenlijke betekenis van het sabbatsgebod zoals de Heere het bedoeld heeft. Wat een wonder van genade als je de zondag ook zo vieren mag. In het verband van dit stukje is het natuurlijk veel te veel om uitvoerig in te gaan op de worsteling van de kerk in de loop der eeuwen, om de zondag tot christelijke rustdag te verwerven. Daar is werkelijk een strijd aan verbonden (zie Dr. J. Douma: „De Tien geboden II". blz. 9-74).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen