Doe jij wel eens iets voor een ander?

Je gaat naar school. Je bent lid van een vereniging. Of misschien niet. Je hebt vrienden. Misschien niet. Je bent gezond. Of niet.
In nood leer je je vrienden kennen, zeggen ze. Dat hoop ik dan maar. Het spreekwoord bedoelt dat als het er op aankomt sommige mensen, van wie je dacht dat het vrienden waren, afvallen. Misschien blijven er nog een paar over die je helpen. Of misschien maar één. Of geen een.
We hebben elkaar nodig. Je hebt wel eens iemand nodig, een beetje meeleven. Ik wil het omdraaien, dan komen we in de buurt van de titel: doe jij wel eens iets voor een ander? Het is mogelijk dat je iets van jezelf herkent in wat ik hierboven schreef. Misschien heb je deze ervaring nog niet. Dan moet je weten dat er mensen zijn die problemen hebben. Leeftijdgenoten, of ouderen. Dan kun je nodig zijn. Toen ik het opgegeven kopje zag, moest ik denken aan een oud verhaaltje dat ik eens las. Het ging over iemand die bij wijze van hobby iedere dag "een goede daad" wilde verrichten. Zo van: het zou aardig zijn ook eens wat voor een ander te doen. Je krijgt er zo'n goed gevoel van. Is het een "luxe-probleem" als je iemand nodig hebt? Ik denk eigenlijk van niet. 
Als je even nadenkt, zul je wel iemand kunnen noemen die een vriendelijk woord, een belangstellende vraag, een kleine attentie kan gebruiken. Misschien hoef je niet eens na te denken, maar weet je het zo wel. Ik ga natuurlijk niet allemaal voorbeelden noemen waarvoor iemand je hulp nodig kan hebben. Wat belangrijk is, is dat je eens oplet, eens kijkt en je probeert te verplaatsen in een ander, die misschien op het eerste gezicht een beetje onbegrijpelijk doet. Als je je een houding van belangstelling voor anderen probeert eigen te maken, zul je vanzelf gelegenheden zien. Dat begint al met te voorkomen dat je een plagerij uit de hand laat lopen en iemand onnodig kwetst. Je kunt verder gaan, en inderdaad een stukje zorg besteden aan iemand in je omgeving die ergens mee zit. Ik heb de indruk dat meisjes dat vaak makkelijker doen dan jongens, omdat ze misschien hebben geleerd om aan anderen te denken. Als dat waar is, moeten we de achterstand maar proberen in te halen!
Het is heus niet altijd eenvoudig „eens iets voor een ander te doen". Wanneer je merkt dat iemand in moeilijkheden is en je ziet geen mogelijkheden le helpen, of je hulp schiet tekort, lijkt het me verstandig dat je er met een ander, mogelijk een volwassene, over praat. Als jongeren onder elkaar merk je soms iets dat bijvoorbeeld een leraar niet goed kan zien. Door die er dan op te wijzen, kun je toch je zorg uiten. In ieder geval is het belangrijk eens na te denken over de vraag of een ander je soms nodig heeft. En is het geen goed idee dit thema ook eens aan de orde te stellen op de club of vereniging? Dan kun je er samen over praten en denken en misschien zelfs goede ideeën opdoen. Sterkte!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen