Tot het Licht geleid

Lichtschuw

Ja; zo zijn wc allen van nature, lichtschuw. Dat begon al in het Paradijs, toen Adam en Eva zich voor God gingen verbergen tussen het geboomte. Daar was het donker en in hun hart leefde de wens. dat God hen nimmer vinden zou. Zc wilden niet ter verantwoording geroepen worden. En wees eens eerlijk: ligt dat bij jou anders? Maar ondanks deze houding bij Adam en Eva gaat God door met Zijn heilsplan bekend te maken en begint de Heere met de roep: Waar zijl gij? En nogmaals, op deze roep zaten Adam en Eva heus niet te wachten en weet God dat al het heil alleen van Zijn kant moet komen. In het gesprek met onze eerste voorouders blijkt duidelijk dat zij de schuld van hun verlorenheid uiteindelijk aan God geven, zodat er naar onze berekening voor de moederbelofte geen plaats is!

De wereid: ongastvrij

Dat er voor het heil des Heeren geen plaats is, hebben ook Jozef en Maria aan den lijve moeten ervaren, toen bleek dal er voor hen geen plaats was in de herberg. Wal moet dat een ontzettende tegenvaller geweest zijn voor beiden. Zeker voor Maria, die goed wist. welk Kind zij onder haar hart droeg en waarvoor zij haar lofzang op zo'n verheven toon gezongen had bij haar nicht Elizabet. Maar dat was alweer een half jaar geleden. En er waren dingen gepasseerd, die toch wel schokkend waren. Ik noem slechts het gebod van keizer Augustus. Dat dwong hen tot een voettocht van Nazareth naar Bethlehem. alwaar zij als de ..arme tak" van Davids huis. geen warm onthaal vinden, maar terecht komen in een beestenstal. Ten dage van Lot heeft men in Sodom nog onwetende engelen geherbergd. Daar ging althans één deur open. Maar Bethlehem zit wat dit betreft lager, want daar gaat niet één deur open... Ook hier blijkt geen plaats te zijn voor de allergrootste Gave van God. En dit moeten Jozef en Maria meemaken. We mogen aannemen dat Maria zich dat heel anders had voorgesteld: God zal wel zorgen dat cr voor dit Kind een royale opvang komt. Iemand van de ..rijke tak" zal wel door de Heere zelf op zijn schuldige plicht gewezen worden en dan komt alles goed... Maar Gods wegen zijn hoger dan onze wegen. Dat was in het Paradijs zo en dat is ook in Bethlehem zo. God heeft onze kamertjes en onze wiegjes niet nodig. Had de Heere daarop moeten wachten tot er iets fijns voor Zijn Zoon gereserveerd was. dan was hij er in 1989 nog niet geweest. Maar deze God zet door! Want Hij wil Zijn Zoon echt kwijt, ondanks alle weerstanden die er zijn! En in de Kerstnacht wordt het bewijs geleverd, dat God deze ongastvrije wereld heeft lief gehad. Vandaar ook dat de engelen opdracht krijgen niet om Bethlehem te

verderven, maar om de blijdschap des hemels naar de aarde te brengen! We mogen ons allemaal afvragen: hoe kan God blij zijn. wanneer de wereld laat zien. dat er voor Zijn Zoon geen plaats is? Hoe heeft die engel ooit kunnen zeggen: Vrees niet. want ziet ik verkondig u grote blijdschap, die al den volke wezen zal?

Een onbegrijpelijk wonder

Wanneer de boosheid der mensen vóór de zondvloed naar een toppunt gaat, dan smart dit alles aan Gods hart (Gen. 6:6). Het heeft de Heilige Geest goed gedacht om het alzo te formuleren en het feit van iedere zonde, zou door ons allen steeds gezien moeten worden als een zaak. die de Heere verdriet doet.

Wanneer de engelen in de Kerstnacht dan toch de opdracht krijgen om de blijdschap van God naar de aarde te brengen, dan is dit een onbegrijpelijk wonder! Hoe wordt hier de liefde Gods als het ware tastbaar gemaakt! Toen Maria dit wonder vernam uit de mond van de herders, kon ze dit niet klein krijgen zodat ze als het ware gedwongen was om het hele kerstgebeuren in haar hart te bewaren en steeds te overleggen hoe heerlijk het werk van Gods alvermogen is. Het was voor haar en het bleef voor haar als het ware een diamant, die van alle kanten schitterde van welke kant ze hem ook bekeek. Hoe wordt Maria hier door de boodschap van de herders tot het licht geleid! Het was een heerlijk moment geweest toen ze ten huize van Elizabet haar lofzang mocht zingen, maar hier in de stal kan ze het wonder niet op dat de diepe vernedering van de Zone Gods een zaak van blijdschap is! Dat is voor haar te groot om dat in een lofzang uit te zingen!

De herders

Maar ook de herders zijn tot het licht geleid. Dat zal Jozef en Maria ook wel verbaasd hebben. Herders waren immers in die tijd mensen, die maatschappelijk beneden elk minimum leefden. Moeten zulke mensen boodschappers van God worden? Ja. inderdaad. deze ongeschoolden komen de stal binnen cn hebben verteld wat ze gehoord en gezien hebben in Efratha's velden. Zowaar heeft een engel des Heeren bij hen gestaan, die hen grote blijdschap verkondigde, die al den volke wezen zal. En dat gebeurde precies op het moment, dat zc met grote vrees vervuld waren. Want toen de heerlijkheid des Heeren hen omscheen, hebben ze als nooit te voren beseft: wij kunnen voor God niet bestaan) Ook niet als we ons zo diep mogelijk buigen! We waanden ons verloren... totdat ook wij het evangelie mochten horen.

Welk evangelie wordt er dan vernomen? , .U is heden geboren de Zaligmaker, welke is Christus de Heere. in de stad Davids." En vooral dat woordje „u" was voor hen de grootste meevaller. Dat bracht hen van een geestelijk minimum naar een geestelijk maximum. Deze wetenschap gaf aan hun voeten vleugels om het Kindeke Jezus te gaan bezien, maar ook om deze blijde mare door te geven aan een ieder, die het maar horen wilde. En om het ongelooferonder te houden, krijgen ze ook een teken namelijk dc doeken, waarin het Kindeke gewonden is èn de kribbe. Deze twee tekenen zullen Maria tranen hebben gekost, want ze had het zo graag anders gewild. Maar voor de herders wordt dit de garantie dat het allemaal echt waar is wat ze vanuit de hemel gehoord hebben! Nee. ze hoeven niet eerst naar huis om zich om te kleden om op audiëntie te kunnen gaan bij deze Koning der koningen. Jezus laat zich vinden op hun terrein en op hun niveau! Dat is het wonder voor de herders en ik hoop ook voor jullie! Toch hebben deze herders ook een tegenvaller te incasseren gehad. Want wanneer ze na het bezoek aan de stal willen gaan evangeliseren cn anderen proberen blij te maken, dan lukt dat niet. De mensen in Bethlehem hebben zich alleen maar verwonderd, omdat de herders zo uitbundig deden, maar ze gingen niet door de knieën voor de Heiland van zondaren. En dit soort mensen is er maar al te veel. Ja. als de Heere het niet verhoedt, komen we zelfs ook niet verder. Immers ook voor ons geldt de vraag: worden wij door het licht van Gods Woord tot het Licht der wereld geleid? En dat is het Kind in de kribbe, waarvan Psalm 98 zingt: Nu heeft God Zijn gerechtigheid zo vlekkeloos en ongeschonden voor 't heidendom ten toon gespreid. In die vlekkeloosheid en in die ongeschondenheid heeft de kerk van alle eeuwen zich leren verblijden. En dat te meer, omdat ze haar eigen vlekken op geen enkele manier te boven wist te komen. Maar in de kribbe heeft de Heere hiervoor een volkomen oplossing willen geven.

De wijzen

Wanneer blijkt dat de Bethlehemieten zich niet door het evangelie uit de mond van de herders laten gezeggen, dan zorgt God ervoor dat de hulde aan dit Kind van een andere kant komt. En nu denk ik aan de Wijzen uit het Oosten. Wat worden zij duidelijk geleid door het licht van een stralende ster. Wat heeft God hun verstand verlicht om daarin de sprake Gods te verstaan, zodat ze daadwerkelijk de lange, lange reis naar Israëls hoofdstad aanvaardden in het vaste geloof dat ze niet met lege handen mochten aankomen. Het was immers de geboren Koning der Joden, die ze gingen aanbidden. Voor deze Wijzen uit het Oosten komen dus niet de engelen naar beneden. Nee. God kiest voor hen een andere weg. De stèrrcnwereld komt voor hen in beroering en de glans van die ene komeet is voor hen

genoegzaam om hen m Jeiu/alem te laten aankomen I n hiei komen /e MI aanraking met het licht van dc Heilige Schrift. Hier mag de proletic van Micha hen verder helpen tiaar Bethlehem toe Welk huis /al het zijn.' I t staan immers zo veel huizen in Bethlehem l.n hier laai dc Heere de/.c zoekers niet vastlopen, maat laat dc ster met /'» lange, lichtende sia.iri opuntm schijnen, precies hoven het huis waar hun Koning te vinden is... Dit zien van de ster heeft hen uitermate verheugd, want ze begrepen hieruit dat ze toch werkelijk op de goede weg en ook aan het goede adres waren. Wat een verschil met wat ze in Jeruzalem meegemaakt hadden: een ontroerde koning Herodes. die net doet alsof hij ook alle belang bij dit Kind heeft en het zo gaarne wil aanbidden. Maar ondertussen reist hij toch niet gelijk mee met deze heilzoekende mensen. En dat geeft te denken. Iets dergelijks hebben de Wijzen uit het Oosten ook ontmoet bij al die geleerde overpriesters en schriftgeleerden. Ze kenden dc Bijbel uit hun hoofd. Hun beschouwende kennis was indrukwekkend. Maar... ze bleven thuis cn tot aanbidding kwamen ze niet. En dat geeft al weer zo veel te denken... Doch war is het dan rijk. wanneer God deze Wijzen Zelf gaat bevestigen cn schragen en Zijn licht en waarheid neerzendt om hen door deze glans tot de Zaligmaker te leiden. Daar gingen hun schatten als vanzelf open en hebben ze Jozef en Maria lot welgestelde mensen gemaakt. Hier ging een stukje van Psalm 68 in vervulling: Zij zullen u van alle kant, zelfs uit het allerverste land. vereren met geschenken.

God leidt Zijn uitverkorenen tot het Licht

Zo zien we dal God ondanks allerlei slagschaduwen toch Zijn uitverkorenen weet te leiden naar Zijn wonderbaar licht. De gang naar de kribbe is voor de herders slechts kort geweest. De reis van de Wijzen uit het Oosten heeft heel wat langer geduurd. Wellicht weken en maanden. Sommige mensen doen hier echter een leven lang over. Voor die mensen duurt het erg lang voor ze de Heere Jezus mogen ontmoeten. En dan kom ik terecht bij de oude Simeon en de oude Anna, beiden woonachtig te Jeruzalem en in een tijd van diep geestelijk verval. Nochtans weken ze niet uit de tempel, want dat bleef voor hen de plaats des gebeds. Niet zozeer het woord van de overpriesters en schriftgeleerden deed hen in dil opzicht volharden, als wel het Woord Gods dat in hun hart verklaard lag. Bij hen beiden was hel vooral de werking van de Heilige Geest 1 die het zo maakte dat ze niel 1 aflieten om hand en oog op te heffen naar omhoog. Beiden wisten zeker, dat hun zoeken en hun worstelingen aan de troon der genade niet tevergeefs zouden zijn. Daarom hielden ze dit een leven lang vol. Het verdriet van Anna vanwege het vroegtijdig verlies van haar man had haar niet losgeweekt van de hemel. Integendeel, ze had haar hulp en heil des te meer bij de God van vader Jakob leren zoeken. En terwijl de oude Simeon met het Kindcke in zijn armen de Heere looft, omdat hij vóór zijn stenen de Christus mocht ontmoeten, komt de oude Anna tot dezelfde belijdenis des ; geloofs. Want ook zij ziet in dil : Kindeke. dat zo te zien geen gedaante of heerlijkheid heeft, toch haar Verlosser. Niemand van het Sanhedrin kon haar dit nadoen, want zij hadden helaas een totaal andere voorstelling van de komende Messias. En zij kunnen dus niet zien wat Simeon en Anna wel zien. Want beide mensen waren door het licht des Geestes tot deze heerlijke ontmoeting geleid. En als dat in ons leven gebeuren mag. dan zullen ook wij net als Anna maar wat graag spreken tot allen die de verlossing verwachten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen