„Als Gereformeerde Gemeenten willen we helemaal niet zo apart of bijzonder zijn”

„Soms wordt een norm uit Gods Woord door mensen op wetticistischc wijze gehanteerd. De wet is er echter niet om de wet. Het gaat erom, zoals de Heere dat wil en omdat de Heere dat zo wil".

Dit zei dominee P. van Ruitenburg zaterdag 28 oktober in Gouda op de daar gehouden jongerenkonferentie rond het thema Anders jong-zijn. ..Laten we bij twijfels over wat er wel en wat er niet bij door kan. niet ieder onze eigen zin doen. Het is de vloek van deze tijd. dat er steeds gezegd wordt: ik denk er anders over. Met elkaar, dus met de ouderen en heel de gemeente, moeten we bepalen waaraan we ons houden", aldus de predikant. Een week eerder al was er in Goes een vergelijkbare bijeenkomst geweest, alwaar de heer P. Mulder (student aan onze theologische school) gesproken had over hetzelfde onderwerp. Dominee Van Ruitenburg bleek overigens met Mulder geruild te hebben: oorspronkelijk stond dc heer Mulder op het programma van de Goudse bijeenkomst. Behalve in Gouda, werd er die zaterdag ook in Nunspeet een konferentie gehouden; daar sprak de plaatselijke predikant dominee L. Blok.

De drie bijeenkomsten zijn onderdeel van door de Jeugdbond georganiseerde „najaarsthemadagen". Terwijl de konferenties slechts voor een beperkt percentage leden van elke jeugdvereniging toegankelijk zijn. zijn de acht daaropvolgende avondbijeenkomsten bedoeld voor alle geïnteresseerde jongeren. Het is de bedoeling van deze opzet, dat men in de tussenliggende tijd op de vereniging een avond met dit onderwerp aan de slag gaat. De konferentiegangers kunnen daarbij hun ervaring aanwenden en bijvoorbeeld een inleiding houden.

Kick

Dominee Van Ruitenburg deed bovenstaande uitspraak tijdens de forumdiskussie. 's Ochtends had de predikant een lezing gehouden over de vraag: waarom zijn wij anders?

Tevens was er die ochtend aan dc hand van een diaserie toegelicht, waarin het anderszijn tot uitdrukking komt. In deze dialezing stelde spreker Wim Dekker het verschil tussen „wereldlijke" en „kerkelijke" jongeren aan de orde met behulp van het begrip hedonisme. „Hedonisme is leven voor de kick. voor het genot. Het belangrijkste is. hoe je eruit ziet en hoe suksesvol je bent". Dat deze levensstijl diep is doorgedrongen in onze maatschappij, bleek uit de diabeclden. die cirkelden rond dc onderwerpen: materialisme.

relaties en seksualiteit, ondermijning van gezagsverhoudingen en de opkomst van pseudo-religies (door de geestelijke armoede).

Het hedonisme is een riskante leefwijze, aldus Wim Dekker. „Stel. dat je op een dag op school komt en iemand zegt tegen je: wat zie jij er slecht uit! Dan is je dag kapot. Of stel. dat je helemaal niet zo'n sukscsvol type bent. Dan lig je er gelijk uit. Zo'n levensstijl is eigenlijk heel verkrampt. Dat kan ik niemand aanraden". De christelijke levenswijze hoeft niet verkrampt te zijn. Het vervelende is alleen, dat aan ons het hedonisme niet voorbijgaat. Soms heeft het nog een vroom tintje ook. zo zei Wim. Naar aanleiding van de dia's kwam ook de kerkverlating kort aan de orde. Waarom worden ook kerkelijke jongeren gegrepen door de hedonistische wereld? Dat is een kritische vraag aan de gemeente, aan de ambtsdragers en aan onszelf, aldus de spreker: „We moeten elkaar bij de kerk zien te houden".

Anders lopen?

Ds. Van Ruitenburg refereerde in zijn lezing aan een gesprek dat hij eens had met iemand die van onze groepering zei: jullie zijn zo anders.... jullie lopen en kijken zelfs anders! „Misschien zijn we wel nog anders dan we zelf weten", konkhtdecrde de dominee hieruit. „Feit is echter, dat we niet wezenlijk anders zijn. We zijn geen draad beter en dragen dezelfde erfschuld en erfsmet met ons mee. God heeft ons uit gelovige ouders geboren doen worden en daarom zijn we gedoopt en worden we opgevoed bij Gods Woord". De dominee lichtte het verschil toe met een voorbeeld.

Een jongen uit een nietkerkelijk gezin kan steeds weer met tegenargumenten komen tegen zijn ouders, wanneer die hem verbieden naar die disko te gaan waar vorige week gevochten is. Zulke ouders kunnen niet met de Bijbel in de hand zeggen: je gaat er niet heen. Niets staat dan vast, alles is uiteindelijk bespreekbaar. De dominee trok het anderszijn echter nog verder door. „Het Woord van God scheidt ons in levensopvatting en gedrag van andere mensen, maar wij worden ook binnen degenen die naar de Bijbel zeggen te willen leven, in een hoek gedreven: ja. zelfs binnen degenen die de drie formulieren van enigheid belijden, zijn wij anders. Dat is niet. omdat we zo eigenwijs zijn. maar omdat wij konsequent willen zijn. We willen voluit staan voor de gereformeerde leer. Daarbij zijn C'omrie cn Boston onze geliefde theologen. Wij dienen erop te letten, dat we het evenwicht van de belijdenisgeschriften bewaren: zij spreken zowel over de onbekwaamheid tot enig goed. de onvrije wil en de noodzaak van de wedergeboorte, als over het aanbod van genade", aldus de predikant van Meliskerke.

Gewoon

Op de lezingen volgde een bespreking door dc deelnemers. waarbij men in een vijfentwintigtal groepen uiteenging om over diverse stellingen en vragen te diskussiëren. Daarbij werd gebruik gemaakt van de Mivoschets over dit onderwerp.

Tijdens de forumbespreking 's middags was op zogenaamde flappen het resultaat van deze groepsdiskussies te bewonderen. Deze gegevens vormden de inzet voor de bespreking in het forum, waarin beide sprekers zitting hadden,

In het kader van een van de opdrachten hadden verschillende groepen hun voorkeur respektievelijk twijfel uitgesproken over aan de Mivoschets ontleende stellingen. Het hoogst scoorde de volgende stelling: Het „Gij geheel anders" is een opgave, maar ook een gave. Het anders-zijn kan ten diepste alleen betekenis hebben als het voorkomt uit de liefde. Dominee

Van Ruitenburg hierover: , .Ik begrijp, dat jullie die stelling bovenaan zetten: liefde.... het klinkt zo mooi, maar je bent er niet met goede bedoelingen. Wedergeboorte is nodig. Je moet veranderd worden". ..Liefde betekent wel", zo ging Wim Dekker hierop in, „dat de kramp eruit is. Je hebt een andere levensstijl omdat God het zo wil".

Opvallend was, dat de stellingen waarin de bijzondere positie van onze gemeenten binnen het gehele kerkelijke leven getekend werd de minste diskussie opriepen. Dominee Van Ruitenburg kon zich hierin, zij het op zijn eigen wijze, wel vinden: „Als Gereformeerde Gemeenten willen wij helemaal niet apart of bijzonder zijn. Wij willen gewoon Gods Woord naspreken. gewoon in de lijn de Reformatie en de Nadere Reformatie staan. Wanneer we toch apart staan, is dal niet onze eigen schuld, maar worden we in die positie geduwd".

Hervormd

Konferentievoorzitter J. H. Mauritz, die. gewapend met een mikrofoon. voor in de zaal heen en weer liep om de informatie op de achter de forumleden opgehangen „flappen" te kunnen presenteren, maakte daarop van de gelegenheid gebruik om naar aanleiding van een opmerking op een van die flappen aan de dominee dc vraag voor te leggen wat de plaats van de Gereformeerde Gemeenten is ten opzichte van de Nederlands Hervormde Kerk. Ds. Van Ruitenburg had een duidelijk antwoord: „We zijn een noodkerk, maar dat komt. doordat we uit de Hervormde Kerk geworpen zijn. Bovendien is de toestand in de huidige Hervormde Kerk zodanig, dat terugkeer alleen maar moeilijker wordt. Er zijn in die kerk theologische professoren die bikkelhard de Drieëenheid loochenen of Genesis 3 voor niet-historisch verklaren. Werkelijk rechtzinnigen hebben het in de Nederlands Hervormde Kerk steeds moeilijker".

Wim was bang voor een geest van knusheid, waarbij we ons veilig voelen in een eigen bolwerk. Hij waardeerde echter het kenmerk van een wat ernstiger en dieper doordachte levensopvatting. Dominee Van Ruitenburg zei overigens wel een zekere spanning te zien in het enerzijds bewaren van de eigen identiteit, zonder anderzijds een al te eigenwijs

Giereiormeerde-Gemeeniclul te zijn.

Uitgescholden

ander deel van de diskussie had betrekking op een reaktie van het meisje Mailecn. cl.tl zowel in de Mi\oschets als in het vorige nummer van „Damel" uit dc doeken doet. hoe moeilijk het verblijf op een niet-christelijke school kan zijn /t| weid in een eerdere klas op nogal grove wijze door klasgenoten aangepakt. toen zij met bijbelteksten haar opvatting verduidelijkte. Deze gebeurtenis sprak blijkbaar aan. gezien althans het aantal reakties uit de zaal. Men laakte het optreden van Marl eens klasgenoten, maar een andere spreekster wees erop. dat je voorzichtig dient te zijn met het hanteren van bijbelteksten. ..Daarvoor moet je een flinke ondergrond hebben, anders ga je zo onderuit". Een persoonlijk gesprek werd algemeen een betere variant bevonden dan een verdediging voor het forum van de gehele klas.

Dominee Van Ruitenburg riep een uitspraak van wijlen evangelist Kwantes in herinnering. Deze had de gewoonte, een adres waar hij werd uitgescholden, nog eens te bezoeken; dit in tegenstelling tot de adressen waar hij beleefd was afgewezen. Soms kan een harde vijandelijke reaktie juist een uiting van betrokkenheid zijn. „Laat het betijen, maar houd het in de gaten", zo hield de dominee dc jongeren voor.

Uitstraling

Het slot van dc forumdiskussie speelde zich af rond een citaat uit een nummer van het weekblad De Tijd. waarin onze groepering op wat denigrerende en karikaturale wijze werd neergezet. Komen wij als groep zo over'? Wim: „We moeten iets anders uitstralen, namelijk een warme liefde voor onze traditie.

Zo’n genegenheid kan de karikatuur doorbreken". Dat was Mauritz niet met hem eens: „Je tekent het wat te positief. Zo iets valt niet mee. Je omgeving kan daar veel te vijandig voor zijn".

Een meisje uit de zaal vroeg zich af, hoe je liefdevol over deze zaken kunt spreken, als je in wezen zelfde liefde niet kent. Reaktie: „Dat kan een hele worsteling zijn. Je hebt wel over Gods werk gehoord in de kerk en het misschien gezien in je omgeving. Bid erom. Dc Heere kan er een eind aan maken".

Dominee Van Ruitenburg sloot de forumdiskussie af met een uiteenzetting over de tweeslag van verkiezing tegenover verantwoordelij k heid, menselijke onmacht tegenover Gods welmenend aanbod van genade: „Dat begrijpen we niet. maar we moeten het als kinderen aanvaarden en onze belijdenisgeschriften naspreken."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen