Hoe is het nu in China?

Een aktie is er gehouden dit jaar, veel geld is binnengekomen. Maar hoe is het nu met dit geld gegaan, en dan in het bijzonder voor China'? Een volkomen terechte vraag. Wel, laat ik proberen daar iets van te zeggen.

Dan wil ik jullie allereerst het volgende voorval doorgeven. Toen ik kortgeleden aankwam, werd ik door wel uitermate blijde mensen opgewacht. Wat was er dan aan de hand? Wel, dat kreeg ik al spoedig te horen. Het fonds, waaruit de kost en het onderhoud voor de evangelisten in opleiding werd bekostigd, slonk al meer en meer en aanvullende gelden kwamen cr niet binnen. Het werd al benauwder en krapper met de middelen. Het werd zo erg, dat de bodem van de pot in zicht kwam, men wist niet meer wat te doen. Er werd beraadslaagd hoe dit op te lossen. De rantsoenen konden wel verminderd worden in het ergste geval, maar zonder eten kan toch geen mens! Een moeilijk op tc lossen probleem, een nijpende situatie, geen uitzicht op hulp van enige zijde. Wat nu te doen?

De zaak werd de Heere voorgelegd. Grote zorgen en geen weg te weten om tot een oplossing te komen. En zie, daar kwam het bericht dat er geld uit jullie aktie zou worden overgemaakt. Je begrijpt welk een vreugde er toen onder alle evangelisten en medewerkers heerste. Het was een feestdag voor allen.

Er waren weer middelen aanwezig, waarmee kost en onderhoud konden worden betaald. Het werk kon worden voortgezet. Een verblijdend bericht, dat weergeeft hoe het geld uit jullie aktie goed van pas is gekomen. Het kwam op het juist moment binnen.

Maar hoe is dc situatie verder in China? Graag wil ik jullie doorgeven wat docenten en studenten mij vertelden over hun ervaringen.

Zo kreeg ik het volgende te horen van een docent uit een noordelijke provincie. Enige hem bekende studenten hadden ook aan dc demonstratie meegedaan. Je weet dc afloop, dat gold ook voor deze stad. Dc aktie de kop ingeslagen en de studenten op de vlucht. Ook deze studenten. Eén van hen kwam op een avond nog bij de docent langs geslopen. Hij was heel bang. Ze hebben die avond samen nog een gebed gedaan, zei de docent mij.

Daarna is hij weer weggegaan. Twee dagen later is hij opgepakt. De afloop is niet geheel zeker, maar men vreest het ergste, dc kogel. Sta je daar wel eens bij stil: tc moeten sterven en nog zo jong. Het zou ook jullie cn mij kunnen overkomen. Het behoeft niet altijd na een demonstratie te gebeuren.

Zouden wij dan kunnen sterven en God kunnen ontmoeten? Want dat is toch

sterven. Overleg het maar veel bij jezelf, het is een zeer ernstige zaak. die niet genoeg je aandacht kan hebben.

Weer een andere docent van een andere instelling vertelde mij. dat de studenten van de opleiding, waaraan hij verbonden is. 's avonds na hun thuiskomst een presentielijst moeten tekenen, als zc het internaat (zo zal ik het maar noemen) die avond hebben verlaten. De volgende morgen moeten ze dan bij een partijman komen uitleggen, waar zij dc vorige avond geweest zijn en wal cr besproken is met degenen die zc ontmoet hebben.

Een student van een huisgemeente in een andere plaats vertelde mij, dat dit bij hen in deze vorm niet het geval is. Zij moeten echter wel dc partijwetten goed leren. Deze lessen worden volgens zijn zeggen door vele studenten als zeer saai en uitermate vervelend ervaren. Later worden de studenten dan geëxamineerd over deze wetten en verder moeten zij ook nog een opstel maken hoe zij de kommunistische leer en praktijk ervaren.

Indien er voor beide onderdelen geen voldoende wordt behaald, kan er geen examen worden afgelegd. Dus iedere student wordt gedwongen de wetten goed te leren, anders heeft je studie verder geen waarde en vind je geen baan. Ook werd mij verteld, dat van deze instelling de studentenleiders waren opgepakt. Men dacht dat ze in dc gevangenis zaten, maar men wist het niet geheel zeker. Op mijn vraag of de leiders nog wel in leven waren, kon door hem niet worden geantwoord. Maar waarom waren cr dan geen andere studenten opgepakt? , was mijn vraag. Wel. dat ging volgens deze student niet, omdat er te massaal was gedemonstreerd op school en men dus niet wist wie men, behalve de leiders, moest oppakken. Daarom moesten nu alle studenten de partijwetten gaan leren. Wat het opstel aangaat, zei ik tegen hem, dat zal ook niet meevallen om het precies naar de zin van de partij tc maken. Hoe weet jc nu dat je opstel goed is, zodat je daarna examen kunt doen?

Dat is helemaal niet moeilijk, werd mij lachend gezegd. Je neemt gewoon de uitspraken en de slogans van de partij over en het wordt een schitterend opstel en je krijgt daarna een prachtig cijler. Het werd uiteindelijk allemaal niet zo moeilijk ingezien, het was alleen een erg taaie bezigheid, het bijwonen van de lessen over de partij. Overigens bleek de student op mijn vraag niet goed op de hoogte van de gebeurtenissen in Peking te zijn. Verbaasd werd etgereageerd. toen ik een en ander vertelde over wat daar gebeurd was. De buitenlanders weten dus meer van de gebeurtenissen uit ons land. ook uit Peking, dan wij als chinezen, de inwoners van hel land zelf. weten, was de reaktie van deze student.

Een studente vertelde mij dat zij op een kamer van hel internaat woonde op het terrein van hel opleidingsinstituut. Een dergelijke kamer wordt gewoonlijk met zijn zessen of achten gedeeld. Veel ruimte heeft elke student op zo'n kamer dus bepaald niet. Maar hoe gaat dat nu met jou, je bent lid van een protestantse kerk en je bevindt jc tussen studenten, die toch in het algemeen aan geen godsdienst doen? Och, zei z.c, mijn medestudenten weten dat ik altijd naar de kerk ga en ik heb verder geen problemen met hen. Integendeel, vaak neem ik zelfs vriendinnen mee naar de kerk en er zijn cr zelfs al lid geworden van de gemeente, waartoe ik behoor.

Zo heb ik enige indrukken willen geven, hoe het leven voor de jonge mensen in China is. Dat het tot toetsing moge wezen voor jullie eigen leven. Nemen jullie je vrienden ook mee naar de kerk. schaam je je niet voor jc kerk en gemeente? Kom je er ook openlijk voor uit, waartoe je behoort? De dichter uit Psalm 122 zong: „Kom, ga met ons, en doe als wij."

Misschien wil de Heere nog een zegen schenken tot je eeuwig heil. Dat is en blijft toch altijd weer het allerbelangrijkste. niet slechts voor andere of oudere mensen, ook voor jullie persoonlijk. Neem dat altijd met je mee, waar je ook ben!.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen