„Ik acht een band tussen onze gemeenten zeer nuttig en gewenst”

Dominee, kunt u iets vertellen over uw persoonlijk leven. Wat was uw beroep voordat u predikant werd en hoe bent u geroepen tot het predikambt?

Mijn ouders zijn in 1948 naar

Amerika geëmigreerd. Een gezin met 13 personen: ouders en 11 kinderen. Ik was toen 13 jaar. We hebben de eerste 6 jaar in New Jersey gewoond. Omdat we te ver van de dichtstbijzijnde Gereformeerde Gemeente (in Paterson) woonden om iedere zondag naar dc kerk tc gaan. hielden we thuis dienst. Ds. Lamain en ds. Zwerus preekten weieens bij ons thuis. Maar na verloop van tijd zag m'n vader wel dat het voor ons kinderen niet goed was om zo ver van het gemeenteleven af te staan. We zijn toen verhuisd naar de andere kant van de Verenigde Staten, in de buurt van onze gemeente in Sunnyside in de staat Washington.

Daar ben ik enkele jaren later getrouwd en heb ik een fruitbedrijf opgezet. We verbouwden onder andere druiven en appels, maar ook wel aardappelen en suikerbieten. Ik hield van het bedrijf maar soms zei ik tegen m'n vrouw: k geloof dat er nog een andere weg voor me is, dat cr nog ander werk voor me te doen is. Ik ging de noodzaak tot het predikambt voelen. De Heere heeft me in die jaren - ik was toen ouderling in de gemeente van Sunnyside - daar ook gewillig voor gemaakt, met de woorden uit Jozua 1:9: Heb ik het u niet bevolen? Wees sterk en heb goede moed, en verschrik niet, en ontzet u niet: ant de Heere uw God. is met u alom, waar gij heengaat".

Ik moet ook zeggen dat juist ook in die tijd het bedrijf zo ging trekken. Ik had altijd gedacht dat dat bedrijf bij mij niet op dc eerste plaats stond, maar nu bleek dat dat wel zo was. Wanneer ik over het bedrijf uitkeek, was het alsof de satan naast me stond en zei: „kun je dat nu allemaal loslaten? " Het was een moeilijke tijd maar door omstandigheden ben ik toch van het bedrijf losgemaakt.

Heel duidelijk bracht de Heere mij de woorden in het hart: En ik zal Mij een getrouwe priester verwekken" (1 Sam. 2:35a). Zo ben ik opgegaan naar het curatorium. Ik werd afgewezen. De zondag daarop was het bij ons avondmaal. Ik was zo moedeloos en zag de weg die ik gaan moest niet meer. De dominee preekte over dc woorden van de Heere Jezus tot Zijn discipelen: Vrede laat Ik u. Mijn vrede geef ik u" (Joh. 14:27a). Iets van die vrede mocht ik toen ervaren.

Dc daarop volgende tijd leek het ambt voor mij steeds onmogelijker te worden. Maar de Heere sprak: En zo gij het kostelijke van het snode uittrekt, zult gij als Mijn mond zijn" (Jer. 15:19b)

De tweede keer dat ik naar het curatorium ging. ben ik toegelaten. Dat betekende voor mij natuurlijk een geweldige verandering. Ik moest gaan studeren en dat terwijl ik al 46 jaar oud was en niet meer opleiding had dan de lagere school en enkele jaren High School. Het werden vier jaren van harde studie, afwisselend bij verschillende predikanten, zoals ds. A. Vergunst, ds. W.C. Lamain en ds. A. M. den Boer. In dat laatste jaar van de opleiding kwam de vraag op mij af welke gemeente ik zou moeten gaan dienen. Ik was toen al veel bezig met de gemeente van Rock Valley. Toen dc beroepsbrieven binnen kwamen. werd ik bepaald bij de tekst: Want gij hebt lijdzaamheid van noode. opdat gij den wil Gods gedaan hebbende, de beloftenis moogt wegdragen. Want nog een zeer weinig tijds en hij die te komen staat, zal komen, en niet vertoeven" (Hebr. 10:36 en 37). Zo heb ik het beroep naar Rock Valley aan mogen nemen, wetend dat het Zijn wil was. Daar sta ik nu vier jaar".

Kunt u iets meer vertellen over de gemeente van Rock Valley?

De gemeente telt bijna duizend zielen cn staat in een klein dorpje. De meeste gemeenteleden zijn boeren die in de wijde omgeving wonen, soms wel 70 of 80 kilometer ver. We hebben drie maal per zondag dienst. Twee keer in de maand is er ook een Hollandse dienst. Zo'n dienst wordt slechts door ongeveer 40 mensen bijgewoond, want dc meeste leden wonen al sinds drie generaties in de V.S. en spreken bijna uitsluitend engels.

Ik heb in die vier jaar dat ik daar nu sta. een goede band met de gemeente gekregen.

Dc mensen zijn vrij gesloten. Je hoort niet zo gauw een reaktie op de preek of zo.

Maar als ze iets zeggen dan is het ook echt en gemeend.

Het jeugdwerk ligt in de gemeente wat moeilijk. Niet iedereen ziet dc noodzaak ervan in. Er leeft bij een aantal de vrees dat op de vereniging de jongeren iets aangepraat kan worden, terwijl toch alleen de Heere de mens kan bekeren. Ik respekteer dat standpunt.

Anderen staan weer veel positiever ten opzichte van het jeugdwerk. Ik probeer veel met de jeugd bezig tc zijn. In het begin was dat moeilijk want de jongeren waren niet gewend dat er op die manier aandacht aan hen besteed werd. In de afgelopen vier jaar is dat veranderd en heb ik een fijne band met de jongeren gekregen.

Zondags tussen de eerste twee diensten is er zondagschool cn 's avonds na de dienst gebeurt het regelmatig dat ik met een groep jongeren naar de school loop om in de „music room" met elkaar te

zingen. Daarna mogen er schriftelijk vragen gesteld worden die ik dan probeer te beantwoorden.

We hebben ook een flinke school in het dorp. met ongeveer 360 leerlingen in dc leeftijd van 5 tot en met 17 jaar. Van kleuterschool tot en met dc middelbare school dus. De school is van onze gemeente cn van de gemeente van Sioux Center. 20 kilometer verderop. Omdat wc de school zelf moeten betalen is het een grote last voor de gemeente. Alleen het vervoer naar de school is al een kostbare zaak. Er rijden dagelijks 8 schoolbussen en 8 stationcars om de kinderen naar school te brengen. In de winter geeft dat de meeste problemen. Dan zijn er vaak sneeuwstormen en dergelijke.

De leerlingen krijgen allemaal dagelijks een warme maaltijd op school, daarvoor zijn drie koks in de weer! Op deze school geef ik ook godsdienstles.

U bent hier als vertegenwoordiger van de Noordamerikaanse gemeenten aanwezig geweest op de generale synode. Kunt u iets vertellen over de band tussen de Nederlandse en de Amerikaanse gemeenten?

Dc band tussen onze gemeenten in Nederland en die in Amerika is een zogenaamde korrespondentieband. We wonen eikaars synoden bij en kunnen elkaar adviseren. In de praktijk betekent dat vaak dat de Amerikaanse gemeenten advies vragen aan de Nederlandse. ook al omdat Nederlandse gemeenten veel groter zijn en zodoende over meer kennis beschikken. Wei is de situatie in de

Amerikaanse gemeenten an-

ders dan in de Nederlandse. kunt veel zaken die in Ncdcrland op een bepaalde manier geregeld zijn. niet zomaar in Amerika overplanten. Verder houdt de korrespondentie-band ook in dat de predikanten over en weer beroepbaar zijn.

Al met al acht ik de band tussen onze gemeenten zeer nuttig en gewenst.

Kunt u een reaktie geven op het kerkelijk leven in Nederland zoals u dat bent tegengekomen?

Om met de synode te beginnen: het aantal afgevaardigden is hier twee keer zo groot als in Amerika. Daardoor moet de vergadering strakker en formeler geleid worden. In Amerika is hel meer „onder ons". Verder worden hier in Nederland ook veel zaken als jeugdwerk, zending, dia kon ie en dergelijke uitgebreid behandeld terwijl bij ons vooral appèlzaken aan de orde komen.

Wat de gemeenten betreft, kan ik zeggen dat ik het gemcentclcvcn hier als heel fijn ervaren heb. Ik heb verschillende keren kunnen preken en ik mag zeggen dat ik met de hulp des Heeren Gods Woord heb mogen brengen.

De kerkverlating, een onderwerp wat ook op de synode nadrukkelijk aandacht kreeg, is iets wat we ook in Amerika kennen. Ik ben er van overtuigd dat in de eerste plaats het Woord de jeugd aan de gemeente moet binden. De preek moet dus voor kinderen cn jongeren goed te volgen zijn. Niet dat je dan alleen verhaaltjes vertelt, maar juist ook hoe God Zijn volk bekeert. Dat bindt jongeren aan het Woord!

Heeft u nog een slotopmerking voor de jongeren in Nederland? Morgen hopen we terug te gaan naar Amerika. Deze wens zou ik voor de jongeren in Nederland achter willen laten: dat zij het Woord van God als noodzakelijk gaan zien in hun leven. In de preek, maar ook in het jeugdwerk, moet centraal staan dat er nu één ding nodig is. En dat is, jongens, dat jc bekeerd moet worden.

Hartelijk dank dominee voor dit gesprek en van harte Gods zegen toegewenst bij uw werk voor onze gemeenten in Noord-Amerika.

Woerden/Polsbroek J.J. de Jong/Henriët Koetsier

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen