Oude waarheid toegedaan

Het ene las ik op de advertentiepagina. Onder „korrespondentie en kennismaking". Een jongen van 17 jaar zoekt een net meisje. „Oude waarheid toegedaan".

Het andere las ik op dezelfde dag in dezelfde krant. Op de pagina ..kerkelijk leven". In de korte meditatie.

„Zonder Christus zijt gij niets, al zijt gij ook gedoopt. Al zijt gij ook leden van de kerk. (....) Iemand die zonder Christus leeft en zich toch een Christen noemt, onteert Hem. (....) Verzaakt uw belijdenis, indien gij haar niet tot waarheid wilt maken."

De laatste zin is misschien een beetje moeilijk. Bedoeld wordt: je kunt beter de kerk helemaal de rug toekeren als het je niet echt om Christus te doen is.

Rest iets om over na te denken. Wanneer ben ik ..de oude waarheid toegedaan"? Echt toegedaan? Met andere woorden: wanneer ben ik een christen? En dan in de ware zin van het woord. Niet als ik lid ben van een bepaald kerkgenootschap. Niet als ik aan allerlei uiterlijke normen voldoe. Maar alleen als - zoals ook in die meditatie staat - „Christus in alle dingen alles voor mij is". Als ik dus een levend lid ben van die ene heilige algemene christelijke kerk.

Zouden wij dat inderdaad bedoelen als we zeggen „oude waarheid toegedaan"?  Of nemen we er genoegen mee ons christen te noemen, terwijl we zonder Christus leven? Vinden we het misschien voldoende dat we strijden voor „de oude waarheid", terwijl we DE Waarheid niet kennen?

Iets om over na te denken. En dan niet naar anderen kijken! Want jij en ik hebben aan onszelf meer dan genoeg!

„Doorgrond m' en ken mijn hart, o Heer.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen