Israëls verkiezing veranderd in verwerping (1)

In de tussenliggende verzen schildert Hosea de ongehoorzaamheid van Israël en de Straf, die daarop volgen moet. De proleet bevindt zich wellicht nog op de dorsvloer tussen die feestvierende schare (het beeld van de druiven doet immers nog denken aan dat oogstfeest, waarover we de vorige keer hebben nagedacht).

Het verkoren volk heeft dus zelf het verderf gezocht. Door hun ongehoorzaamheid hebben ze zichzelf verwerpelijk gemaakt. En dat heeft God bevestigd door ze inderdaad tc verwerpen. Toch betekent de verwerping hier nog niet de eeuwige straf, maar de ballingschap. Door het louteringsgericht heen zal de Heere opnieuw genadig zijn. Lees maar in hoofdstuk II : 8 en 9:

„Hoe zou Ik u overgeven, o Efraïm? Mijn hart is in Mij omgekeerd, al Mijn berouw is tezamen ontstoken. Ik zal de hittigheid Mijns toorns niet uitvoeren". Dat laatste echter konden de Israëlieten op dit moment van deze aangrijpende perikoop nog niet weten. De straf is definitief. De ballingschap gaat door.

Israël in de woestijn door God gevonden (vs. 10a)

„Ik vond Israël als druiven in de woestijn". Deze beschamende historische herinnering wijst op de verkiezing van Israël. Dat kwamen we ook al tegen in hoofdstuk 2 : 14. Bij de Sinaï nam de Heere Israël aan tot Zijn volk en daar gaf Hij ze Zijn verbondswet. Hier herinnert Hosea dus aan vroeger, aan de „vindenstijd", waarin dc Heere Zijn nu versmade liefde zo rijk geopenbaard had. Hosea grijpt hier terug op Israëls geschiedenis om des te sterker in het vervolg te laten uitkomen, hoe Israël aan zijn hoge roeping ontrouw is geworden. In het vervolg van dit bijbelgedeelte zullen we zien dat de profeet telkens weer opnieuw met verschillende beelden Gods verkiezing (zie ook vs. 11a en vs. 13a) en de ongehoorzaamheid van het volk tekent.

Hier het beeld van druiven in de woestijn. Dat is iets bijzonders. Druiven verwacht je niet in de woestijn, ze zijn alleen te vinden in de schaarse oasen. Druiven in de woestijn! Dit beeld wd de verrukking tot uitdrukking brengen ovei het totaal onverwachte, over hel verrassende van dc vondst Verbluffend en nnhcgriipclijk. ja. zo is Gods verkic/ini* In hel middelpunt van du alles staat dus liet vinden van God' Maar ook het zien van de eerste vrucht aan de vijgeboom: „Ik zag uw vaderen als de eerste vrucht aan de vijgeboom in haar beginsel". Dit zinnetje loopt parallel met het eerste. Op dezelfde wijze herinnert het aan Israëls verkiezing: ..Ik zag uw vaderen"!

Opnieuw hier dat element van blijde verrassing. De eerste vrucht van de vijgeboom! Volgens kenners is dat iets heerlijks. Die pluk je en eet je op. Die vroege vijg. die in juni al rijpt, is veel sappiger dan de normale vruchten, die eind augustus rijpen. Een echte delicatesse dus! Zo was Israël in de ogen van God. Zo heeft Hij dal volk Zich ten eigendom gemaakt en afgezonderd van de volken als een heilig volk. een verkregen volk. opdat ze zouden verkondigen, dc deugden van die God. Die hen tot aanzijn riep. En zoals het hart van de wijngaardenier van blijde verwachting klopt, als hij de eerste jonge vruchten ziet. die een rijke oogst voorspellen, zo koesterde ook de Hccrc. menselijkerwijs gesproken, hoge verwachtingen van het volk. dat Hij door Zijn uitgestrekte arm uit het diensthuis van Egypte had uitgeleid. Zij waren de eerstelingen van vele komende geslachten, die de Heere zouden dienen. Van hem mocht het gelden:

Gij volk. uit Abraham gesproten. Dat zoveel gunsten heeft genoten. Gij Jacobs kind'ren. die de Heer' Heeft uitverkoren, zingt Zijn eer.

Dat leek dus goed. Dit stekje, door de Heere Zelf geplant, zou veel vrucht dragen. Deze

juichende schare, van wie de voetstappen gestaan hadden in dc drooggevallen zee. moest wel uitgroeien tot een volk. dat door dc geslachten heen de Heere zou liefhebben. Maar hoe bitter hebben ze de Heere teleurgesteld in Baal Peor.

De vruchtbaarheidsgod Baal Peor (vs. 10b)

Ze hebben na hun doortocht door de Rode Zee wel gezongen ..Vergeet niet een van Zijn weldadigheden", maar gedurende de reis tussen Egypte en het beloofde land. waar de Heere zoveel wonderen voor hen gedaan heeft, begon de misère al. In plaats van plezier heeft God veertig jaar verdriet van hen gehad. Slechts twee mensen van het oude geslacht, dat al de wonderen had meegemaakt, konden Kanaan binnengaan. De rest werd neergeslagen in de woestijn. En nog voor het binnentrekken in Kanaan. bij Sittim, oostelijk van Jericho gelegen, hebben de Israëlieten die verkiezende liefde van God met trouweloze ondank beantwoord. Jc hebt dal gelezen in Num. 25. Daar hebben ze zich door die Moabitische meisjes laten verleiden om zich te verslingeren aan dc vruchtbaarheidsriten van Baal Peor. Met afschuw noemt Hosea deze vruchtbaarheidsafgod, die naar dc plaats Baal Peor zo ook is genoemd. ..een schaamte". ofwel een schandgod. En door zich af tc zonderen tot die godheid (terwijl ze juist een afgezonderd volk waren om de Heere te dienen) werden de Israëlieten zelf even gruwelijk en afschuwelijk als die afgod het voorwerp van ontuchtige liefde. Hier gaan dus ..geestelijk" en ..letterlijk" overspel samen. Ze dienen een andere God en ze plegen overspel met dc Moabitische vrouwen. Dit was Israëls eerste kontakt met de Kanaanitische vruchtbaarheidsgoden (de baaldienst) die Hosea zo verfoeide.

Uit de geschiedenis in Num. 25 weten we hoe Bileam door Balak is afgehuurd om Israël te vloeken. Maar hij zegende. Hij kon niet anders. Toen gaf hij Balak de raad om het anders aan te pakken. Als het dan niet lukte om God van Zijn volk af te trekken, meer sukses zou hij hebben als hij probeerde om 't volk van God af te trekken. En dat lukte. Ze hielden een groot offerfeest ter ere van Baal Peor. De Israëlieten werden ook uitgenodigd. Daar was veel eten en drinken, maar ook knappe Moabitische vrouwen.

En het werkte! Israël liet zich verleiden en haalde zich de toorn van God op de hals. Dat was de slimme taktiek van Bileam.

Baal Peor wordt nog steeds gediend

En achter deze Bileam zit Beëlzebul, de duivel. Die leeft nog steeds en is er altijd weer op uit om het door God afgezonderde volk van de Heere af te trekken, zodat ze Hem moedwillig zullen verlaten. De gemeente van Pergamus (Openb. 2 : la) had ook al te kampen met mensen ..die de leer van Balaam houden, die Balak leerde de kinderen Israëls een aanstoot voor te werpen, opdat zij zouden afgodenoffer eten en hoereren". Die zelfde Bacil Peor wordt nog steeds vereerd. Ken je hem ook? Jij. die door geboorte binnen Gods gemeenten en door je doop voor de dienst van de Heere bent afgezonderd! Als de duivel je niet met grof geschut voor hem op de knieën kan krijgen, weet hij van die verleidelijke vallen op te zetten. Een feestje, een beetje drank en een beetje seksuele passie. Israël huppelde en de duivel lachte. Zo ging het in Pergamus ook. De plooibare christenen leerden schipperen cn plooien en ze verzwagerden zich met de wereld en met het heidendom.

Zie je het voor je? Wat geeft dat nu om verkering te nemen met een meisje of jongen uit dc wereld? Hij of zij kan toch mee naar de kerk komen? En waarom niet eens een keer naar dat feestje of naar die disko-avond? Je leeft toch maar een keer? Je benl jong cn je wil eens wat. Jc kunt toch niet altijd met een boekje in een hoekje zitten? Voomit. niet van dal benauwde! 's Morgens mee naar de kerk en 's middags toch even naar het strand. Je kunt toch niet overal op tegen zijn. Een beetje gekleed als dc wereld, jc een beetje opmaken als de wereld, een beetje muziek als dc wereld en eens een avondje uit en onderuit.

Waarom moet nu alles zo strak? Als vader of moeder waarschuwt, zijn ze hopeloos ouderwets. In Pergamus waren ook al van die kompromis-Christenen (Nikolaïten). die het met de wereld op een akkoordje gooiden, en dat wortelt in dezelfde wortel als Baal Peor. Christus verwijt haar deze werken en deze houding. Bekeer u. zegt Hij. Breek toch met alles wat riekt naar het heidendom en een werelds leven. Satan zoekt in alle verleidingen je ondergang, maar God heeft je behoud op het oog.

Vragen

1. Verklaar de titel eens. die hoven deze bijbelstudie staat door gebruik te maken van vs. 10a en 17.

2. Hoe kan nu Gods verkiezing van Israël veranderen in de verwerping van hen? Is Gods verkiezing dan niet onberouwelijk (vgl. 11 : 8)? Hoe zit het met de menselijke verantwoordelijkheid en de verwerping door God?

3. Geef eens een beschrijving van de ..moderne Bacil Peor" in de tijd waarin wij leven! Op welke manier had de gemeente van Pergamus daarmee te kampen? Wat is het verleidelijke en wat het gevaarlijke hierin?

Vlissingen ds. C.G. Vreugdenhil

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen