Beter bewaren! Minder bouwen?

Het milieubeheer is één aspekt van het bijbels rentmeesterschap. Wij mogen deze aarde gebruiken (bouwen), maar moeten die ook zo ongeschonden mogelijk bewaren. Er is, met name na de Tweede Wereldoorlog veel gebouwd en ontwikkeld, onder andere nieuwe produktcn. Schaalvergroting, industrialisering professionalisering en intensivering zijn het gevolg. Steeds meer met hetzelfde of, kan het zijn, met minder. Onder dit alles is van het bewaren niet erg veel terechtgekomen.

Bodem, water en lucht zijn ernstig vervuild. Krachtige maatregelen kunnen niet langer uitblijven. Juist mensen die proberen te leven naar Schrift en belijdenis, zouden voorop moeten lopen in de daadwerkelijke aandacht voor het milieu. Het gaat om niet minder dan Gods schepping. Hebben wij wat dat betreft „de fakkel" niet te veel aan politiek links gelaten?

Krachtige milieumaatregelen dus. Beter bewaren! Maar dat kost geld, veel geld. Wie zal dat betalen? De vervuiler alleen of ook de overheid? Door strengere normen zullen industrie, landbouw en intensieve veeteelt èn het partikuliere autoverkeer aan banden moeten worden gelegd, waarbij draagkracht en dergelijke in acht moeten worden genomen. Immers, zullen de internationale konkurrentieverhoudingen voor onze bedrijven geen maat stellen? Zullen de krapper wordende rendementen (soms zelfs nu al duidelijk negatief) in agrarische sektoren een extra financiële belasting verdragen? Zullen vrijheid en onafhankelijkheid, verbonden aan het statussymbool van de auto voor de deur, door autorijders zo maar worden ingeleverd voor het deel dat nodig of nuttig is?

Hoe moeten de lasten worden verdeeld over deze categorieën vervuilers? Welke prioriteiten moeten worden gesteld (minder bouwen? )? Wat is de eigen taak van de overheid in dezen?

Gaat het naast herstel niet ook om positieve bouw langs milieuvriendelijke technieken en produkten? Worden nieuwe technische mogelijkheden wel voldoende uitgebuit? Is er wel voldoende onderzoek? Wij hopen op deze vragen zo konkrect mogelijk in te gaan en met eigen ideeën en suggesties te komen. Wij belijden dat soberheid en matigheid de christen sieren.

Maar krijgt die belijdenis onder ons eigenlijk wel konkreet handen en voeten?

Nemen wij zelf voortaan de fiets inplaats van de auto. om het zo eens te zeggen? Het gaat om een mentaliteitsombuiging, een verandering van ons geestelijk klimaat persoonlijk en nationaal. De Bijbel spreekt van de eis van bekering. De Bijbel is, als het goed is, het plechtanker der natie, het richtsnoer in de politiek. Is het ook een Licht op ons pad en een lamp voor onze voet? Dan wordt het donker opgeklaard.

Dan vinden wij oplossingen en onze goede houding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen