Bondsdag 1989

De grote zaal van Dc Doelen te Rotterdam is nagenoeg helemaal vol als ds. Hakkenberg, voorzitter van de Bond van Vrouwenverenigingen met het openingswoord begint. De woorden „Geachte dames" zijn voldoende om een eind te maken aan het geroezemoes van dc ± 2100 bezoeksters cn plechtig klinkt even later het zingen van psalm 119 vers 45: „O Heer' Uw woord bestaat in eeuwigheid". 13 april 1989, 10.15 uur: de 42e bondsdag is begonnen.

Openingsmeditatie

Dominee leest Openbaring 1 : 9-18 cn spreekt over vers 17: En toen ik Hem zag, viel ik als dood aan Zijn voeten; cn Hij legde Zijn rechterhand op mij. zeggende tot mij: rees niet: k ben de Eerste en de Laatste". Hoe overweldigend zijn deze woorden voor de oude, 90-jarige Johannes die om zijn getuigenis van Jezus Christus met misdadigers is verbannen naar het eiland Patmos. Het pad loopt door diepe wateren, de deur naar Boven schijnt dicht, en het lijkt of God niet van ons afweet. Dit zijn ervaringen van Gods volk. Kent u dat gevoel van eenzaamheid? Ligt u ver van Pasen en van de opstandingskracht van de Heere Jezus af? De Heere kan van Patmos cn Paradijs maken. Hij kan de deuren des Hemels openen. Ook nu! De Heere weet van strijd, moeite en verdriet. Johannes zag Hem! In Hem is alles. Hij viel als dood aan Zijn voeten. Niet dood. maar ALS dood. Aan Zijn voeten is geen dood meer. Christus heeft de dood overwonnen. Er is plaats aan Zijn voeten voor onwaardige Adamskinderen.

Eerbied voor het leven

We leven in een tijd waar men geen eerbied meer heeft voor de schepping, waar gemanipuleerd wordt met menselijk leven, en waar ouderen en gehandicapten als belastend voor de maatschappij gelden. F.cn onrustbarend euthanasie-wetsvoorstel ligt ter behandeling. De Heere geve gebed voor onze overheid.

Wie als dood aan Zijn voeten terecht komt. kan van Hem alles verwachten. Van Gods rechterhand gaat kracht uit. daaronder kun je veilig gaan. De Heere is de Eerste in het leven van de zondaar. Hij belooft ook de Laatste te zijn.

Aandacht voor de verdrukte kerk

De presidente, mevrouw Kaslander, vraagt meeleven voor dc verdrukte kerk. Zij vertelt over de zwaarbeproefde, invalide Nadezjda in Tasjkent, cn leest een brief voor die namens de Bond naar de Russische ambassadeur is verstuurd cn waarvan een afschrift naar het gemeentebestuur van Tasjkent zal worden verzonden. Zo proberen we iets te doen voor de kerk in de verdrukking. „Maar", zegt de presidente, „laten we onze ogen niet sluiten voor de ontwikkelingen in ons eigen land". Ons land werd weleer „het Israël van het westen" genoemd, en nu? Met smart moet gezegd worden, dat onze overheid ons voorgaat op een hellend vlak. En waar ligt nu de oorzaak? Moeten wij het niet getuigen: Wij hebben God op 't hoogst misdaan / Wij zijn van 't heilspoor afgegaan, / Ja wij, en onze vaad'rcn tevens....

Is er onder ons nog een biddend volk'? Is ons volk nog een biddende natie? In de Tweede Kamer zal eind april hel wetsvoorstel Euthanasie besproken worden. Naar aanleiding daarvan heeft het ons gocdgedacht namens het Comité Vrouwenbonden een brief te doen uitgaan naar de leden van dc Tweede Kamer om onze verontrusting kenbaar te maken ten aanzien van de heilloze weg waarop de overheid ons volk voorgaat. Wij willen hen op grond van Gods Woord dringend verzoeken hun stem uit te brengen tegen dit wetsvoorstel. De Heere zij ons een vurige muur van rondom, en mocht dit alles willen zegenen tot uitbreiding en ondersteuning van Zijn kerk. maar bovenal tot verheerlijking van Zijn grote Naam!

„Geen tijd? " - Gedachten over onze huisgodsdienst

Ds. G.J. van Aalst begint het referaat met een gedichtje: Even.... even.... Na dit ..even" volgt een eindeloze eeuwigheid, is dan uw ziel wel voorbereid?

In Genesis lezen we dat de Heere zon en maan schiep opdat er gezette tijden zouden zijn. In de Openbaring lezen we dat de Engel schrijft: „aldaar zal geen lijd meer zijn". In de tijd daartussen leven wij. die tijd is gegeven opdat wc ons zouden bekeren. Vanwaar komt gij en waarheen gaat gij? We komen uit een verloren paradijs en reizen door de woestijn naar tweeërlei bestemming! Hoe besteden we onze tijd? Onze vrije tijd? Weten we er geen raad mee? Of hebben we altijd haast? Spreker noemt dat „de vloek van de haast". Hebben we nog tijd om „stil" te zijn? In Thessalonicenzen lezen we: „Dat ge u benaarstigt om stil te zijn"". Wat betekent dat in de praktijk van alle dag? Voor geld en goed hebben we alle tijd. Voor 't geestelijk welzijn hebben we allerlei uitvluchten. We zijn zo nonchalant in het gebruik der middelen.

Hoe staat het met de huisgodsdienst? Is uw gezin een kleine kerk of een cafetaria waar men alleen komt om te eten cn te slapen? De tijd is rijp voor een nadere reformatie in eigen huis. Gaat de eredienst mee de week in of gaat de week mee de zondag in? Hoe draagt u de eredienst het gezin in?

Steekproef

Uit een onderzoekje bij meelevend kerkelijke jongeren blijkt dat bij 65% thuis nooit over godsdienstige zaken wordt gesproken; 20% zei van „ja" en 15% „soms". In het doopformulier staat: en de ouders zullen gehouden zijn hen hierin breder te onderwijzen". Leert u uw kinderen hun knieën buigen? Neemt u tijd voor gebed? Daniël, die zeer drukke werkdagen heeft, buigt driemaal daags zijn knieën. Onze jongeren? Uit een steekproef blijkt:50% tweemaal daags. 35% éénmaal daags en 15% buigt nooit de knieën!

Hoe komt het dat het Woord zo weinig beslag legt? 's Zaterdags gaat men uit. 's zondags zit men slaperig in de kerk. Bedenk dat elke generatie een stap verder gaat. Ging men vroeger met de stroom mee. dan bleef men toch nog wel naar dc kerk gaan. maar als men nu met de vloedgolf van de tijd meegaat komt men tot kerkverlating. Neemt u nog tijd voor dc dienst des Heeren? Bent u een voorbeeld? Of is 't alleen uiterlijke vorm? Comrie zegt: „Is één uurtje daags te veel? ”

Tijdgebrek verwoest ons gezinsleven. Werkende moeders, vergaderende vaders, een opgaan in onszelf, dat is een verwereldlijking die onze deuren niet voorbij gaat. Nadere reformatie van ons gezin vraagt bezinning! Spreek met elkaar, spreek met de kinderen, wijs ze naar dc eeuwigheid waar geen tijd meer zijn zal! Bidt tot de almachtige Middelaar.

Gedicht

Hierna luisteren we naar het door mevrouw De Vries-Triemstra rustig en ernstig voorgedragen gedicht: „Maranatha". Ds. Hakkenberg zegt blij te zijn dat er tijd was om naar het principiële en praktische onderwerp van ds. Van Aalst te luisteren. „Het

De tafelbloemstukjes gingen na afloop naar het bejaardentehuis „Uitzicht" tc Vlaardingen en naar „De Eersteling" te Moerkapelle.

heeft ons diep aangesproken". Dan kondigt de voorzitter de kollekte aan. Terwijl we zingen Psalm 145 vers 4. 5 en 6 gaan de dames van de vrouwenvereniging uit Rotterdam-Centrum met de zak rond.

Ds. H. Hofman uit Sioux Center, die weer sinds één dag in Holland is. besluit de morgenvergadering met gebed.

Pauze

In de pauze is er altijd weer gelegenheid voor oude bekenden om elkaar te ontmoeten. Velen praten nog na over wat zij 's morgens gehoord hebben. Stroopwafels, uitgaven van het Lektuurfonds. lepeltjes e.d. worden verkocht; ook kunnen Bijbels worden afgehaald die naar Rusland verstuurd moeten worden. Tegen half twee zoekt ieder haar plaatsje weer op om op tijd te zijn voor de middagvergadering.

Vragenbeantwoording

Ds. Van Aalst heeft gelukkig ruim tijd voor het beantwoorden van de vele vragen naar aanleiding van het onderwerp. Hoe kom je tot een gesprek? Hoe moetje beginnen? Indien iemand wijsheid ontbreekt, dat hij ze van Hem begcrc. Hen goede opvoeding is van onschatbare waarde! Zijn uw kinderen jaloers op Gods volk? Dominee geeft praktische antwoorden op vaak moeilijke vragen: horen kinderen bij het huisbezoek? Hoort bijbellezen in het gezin door vader of moeder? Wanneer je als ouder dc preek niet begrijpt, hoe zullen de kinderen er dan wat aan hebben? Een kind kan soms aan een enkel woord genoeg hebben. Gelukkig worden ook bij kinderen ritselingen van het goede waargenomen: God zal Zijn waarheid nimmer krenken. Er moet niet over de hoofden heen gepreekt worden, dc woorden moeten ..landen", maar aan de andere kant wijst dominee op de vaak grote onkunde bij dc ouderen. Ook wordt gesproken over de waarde van de ongehuwden in dc gemeente, zij zijn vaak een open deur voor de jongeren.

Ds. Hakkenberg bedankt voor de wijze waarop ds. Van Aalst de vragen beantwoord heeft. ..Laten we de boodschap meenemen naar de binnenkamer en er naar buiten mee werken.”

Tehillim

Het mannenkoor „Tehillim" uit Dordrecht krijgt nu gelegenheid om enkele psalmen te zingen. Met grote aandacht wordt naar deze mannen geluisterd. Het laatste vers van psalm 116 naar de berijming van Datheen wordt door dc aanwezigen meegezongen.

Garantie voor vakantie

De heren R. Pasterkamp en H. Top hebben in 1987 een zogenaamde kinderweek geleid waar verstandelijk gehandicapte kinderen van 4 tot 16 jaar te gast waren. Dit heeft hen zo aangegrepen dat ze naar mogelijkheden zochten om nog zo'n tweede week te

organiseren. Kosten ƒ 20.000.-. De enthousiaste jongemannen zetten de aktie ..Garantie voor vakantie" op. Zij openden een gironummer, verkochten kaarsen en kassettebandjes: kaarsen (die door de ouders van Henk Top van 's morgens vroeg tot 's avonds laat werden beplakt) en kassettebandjes waarop aan weerszijden als laatste een psalm wordt gezongen door gehandicapte kinderen. Vandaag wordt de opbrengst bekend gemaakt en aangeboden aan de penningmeesteressc van de Kommissie Vakantieweken Gehandicapten: mevrouw Van Woerden-Verhoef. Twee gasten uit de week. Dicky IJzerman en Cornel Duyster mogen het doek uitrollen. Het is ontroerend om hun glundere gezichten te zien. De eindopbrengst heeft alle verwachtingen overtroffen: ƒ 38.399.99'. Een lid van het mannenkoor biedt nog één cent aan om het bedrag mooi rond te maken.

Mevrouw Van Woerden zegt: „Hier ben ik stil van!" Grote zorgen waren er wat betreft de financiën voor de Vakantieweken voor gehandicapten. En nu? De Heere heeft ons diep beschaamd. Als Hij met ons meegaat komt het altijd goed.

Geen tijd meer

Na de kollekte voor de Vakantieweken Gehandicapten krijgt ds. Verweij gelegenheid de slotmeditatie te houden. Wat een ontzettende werkelijkheid: geen tijd meer! Het ligt ons voor in de mond. Geen tijd voor God en goddelijke zaken. Gelukkig nam God de lijd voor ons! De TIJD, de grote genadegift die God in de Zoon van Zijn liefde ons allen heeft toegemeten. Paulus zegt: „Zie het is NU de welaangename tijd waarin de Heere ons door Zijn knechten oproept tot bekering. Geen tijd meer, dat betekent: de genadetijd is voorbij. Maar dat betekent ook dat God in Christus door de Heilige Geest het gestelde doel bereikt heeft. De gekenden des Heeren weten ervan. Als er geen tijd meer is, dan is het eeuwigheid. Dan is het óf eeuwig wee door eigen schuld, óf ecuwig wel en komt het einde van de strijd. De gekochten des Heeren zullen mogen ingaan in dc eeuwige rust. Wanneer het laatste oordeel komt is de tijd ten einde. Dan zal de eeuwige lofzang van alle gezaligden gezongen worden. Zullen wij er bij horen?

Dankwoord door de presidente

Mevrouw Kaslander bedankt allen die op enigerlei wijze hebben bijgedragen om de bondsdag weer in goede orde te doen verlopen. Zij eindigt met de indringende vraag: „Hoedanig is uw, hoedanig is mijn leven? Wie zijn wij en wie behoren wij te zijn? Laten we niet rusten voor we ons geborgen weten in Hem in Wie alleen DE rust te vinden is." Nadat ds. Verweij de dag met gebed heeft besloten zingen we staande onder begeleiding van het prachtige, gevoelvolle orgelspel van Marien Hofman Psalm 122 vers 3. 13 april 1989, 16.10 uur: de 42c bondsdag is weer voorbij. Moge dc Heere er Zijn eeuwige Zegen aan willen verbinden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen