Feest vieren
Voor de Paasmaaltijd bij het volk Israël begon, stelde de oudste zoon de vraag: „ Waarin verschilt deze avond van al de andere? Wat betekent deze maaltijd voor u. en voor ons volk? " En dan vertelde de vader op zangerige toon over de verlossing uit Egypte, en al de wonderen die God gedaan had. Het oude Israël keek bij dit feest terug naar het verleden. Maar tegelijkertijd keek het vooruit naar de komst van de Messias. Feestvieren is. in bijbels licht gezien, het samen herdenken van Gods grote daden. Maar het is ook tegelijk vooruitzien, en verlangend uitzien naar Zijn toekomst.
In het Paradijs
Lang geleden was het op aarde in zekere zin elke dag feest. Dat was in het Paradijs, toen God zag dat alles dat Hij gemaakt had. zeer goed was. Toen juichte de hele schepping tot eer van God. en mocht de mens het koor der schepping leiden en God groot maken. En aan het eind van elke week was de zevende dag de grote dag van het feest, die God Zelf speciaal had gezegend en geheiligd voor dit doel. Dan in het bijzonder mochten Adam en Eva Gods grote daden in de schepping en onderhouding van alles herdenken, en Hem daarvoor eren. Toen was hel leven van de mens één groot feest, waarin de Heere centraal stond. En omdat God de eer kreeg, was de mens zalig.
De zondeval
Maar toen kwam de zonde in de wereld, en kwam er een abrupt einde aan het feest. Met opzet verstoorde de mens dc harmonie die er bestond. Plotseling kwam er, in plaats van vreugde, nu verdriet, dood en ellende. De hele schepping werd door de mens meegesleurd in z'n val. Het feest was eensklaps voorbij. Adam en Eva konden niet anders verwachten dan dat er nooit meer één feestdag op aarde zou aanbreken. Het leek of de Grote Verhinderaar van God z'n zin gekregen had.
De komende Verlosser
Maar toen de mens al bevend van God wegvluchtte, cn dacht dat de bedreigde dood hem wachtte, gebeurde het ongedachte. God openbaarde aan dc schuldige Adam en Eva in de moederbelofte dat Hij dc duivel een slag voor was geweest. Hij beloofde Zijn Zoon te zenden in deze vervloekte wereld. Die zou dc satan de kop vermorzelen, cn op die manier weer voor het loflied tot eer van God zorgen. En midden in de vloek, die God over de mens uitsprak, werd toen de verwachting geboren naar de komende Verlosser.
De oud testamentische feesten
In die verwachting hebben de gelovigen van het Oude Testament geleefd, en zijn ze ook gestorven. De drie grote feesten, die God voor hen instelde, waren middelen om die verwachting bij hen levend te houden. Het Paasfeest, Pinksterfeest en het Loofhuttenfeest zagen enerzijds terug op de verlossing die God geschonken had in het verleden, en de grote wonderen die Hij gedaan had. Maar anderzijds zagen ze ook vooruit naar dc komst van de beloofde Verlosser.
Feestvieren zonder God
Het merendeel van het volk Israël heeft dit echter niet verstaan. Ze hadden aan dc vorm genoeg, en de rijke inhoud van de feesten had voor hen geen waarde. De mannen kwamen wel zoveel mogelijk op de drie grote feesten naar Jeruzalem, zoals de Heere in Ex. 23:17 bevolen had, maar hun hart hielden ze hierbij ver van de Heere. Daarom moest Amos in dc naam des Heeren tot Israël zeggen: Ik haat. Ik versmaad uw feesten" (Amos 5:21). En na de ballingschap werd het wat dit betreft niet beter. Het duidelijkst komt dit uit bij het Paasfeest, waarop de Heere Jezus gedood is. De Joodse leiders gingen niet in het rechthuis van Pilatus, omdat ze het Pascha wilden meevieren: aar Christus verwierpen ze en lieten ze kruisigen.
De lege vorm
En zijn wij beter dan de Joden? Voor wie zijn de nieuw testamentische feestdagen, waarop wc terugzien op het volbrachte werk van Christus, meer dan de lege vorm? Ook al doen we dan niet mee met de karnavalsfeesten, en proberen we niet mee te doen met de kommercie rond het Kerstfeest en het Paasfeest, zijn we daarom beter? Bij al die schijnvreugde is het overduidelijk, wat de wijze Salomo zei: „Het hart zal ook
n het lachen smart hebben, n het laatste van die blijdschap is droefheid" (Spr. 14:13). Dit alles laat het hart mmers leeg, ook al ligt men dubbel van dc lach. Maar laat ook ons feestvieren bij velen het hart niet verschrikkelijk leeg? Ontbreekt het ons dan niet aan hetzelfde als de Joden, die Christus verwierpen op hun feest, namelijk aan geloof? En dan zegt de Heere ook tot ons: .Al wat uit het geloof niet is, dat is zonde”.
Bruiloftskinderen
Misschien dringt de vraag zich aan je op: Maar wie kan dan feest vieren? " Dat is niet alleen moeilijk, zoals men wel eens zegt. maar het is zelfs onmogelijk bij de mensen. Maar wat onmogelijk is geworden voor ons. is mogelijk bij God. Die mogelijkheid, die er bij de Heere is, krijgt zo'n grote waarde als we zelf niet meer weten hoe het moet. Als de Heere dan in de bange nacht van onze zonde en schuld, ons door Zijn Woord gaat wijzen op die mogelijkheid die er is bij Hem om zalig te worden, dan wordt er voor het eerst in jc leven echt feest gevierd. Dan is het zelfs onmogelijk om niet blij te zijn, zoals bij de discipelen, toen de Bruidegom, de Heere Jezus, bij hen was konden ze niet treuren net als de bruiloftskinderen (Matth. 9:15).
Zelfs in de nacht
Dan kunnen cr daarna nog wel vele duistere dagen komen, zoals ook bij dc discipelen, toen dc Heere van hen werd weggenomen. Maar die wegen van ontdekking en beproeving dienen juist om de aanvankelijke blijdschap te verdiepen en te funderen op het enige Fundament, het volbrachte werk van de Heere Jezus. Het is een weg van afbraak van jezelf, waardoor je het leven meer en meer in alles verliest, zodat je tenslotte niets meer overhoudt dan Christus alleen. Maar aan Hem heeft een zondaar dan ook meer dan genoeg. Genoeg om voor eeuwig feest tc vieren, cn het Simeon in dc tempel na te leren stamelen: „Mijn ogen hebben Uw Zaligheid gezien, die Gij bereid hebt voor het aangezicht van al de volken”.
De echte vreugde
Soms wordt er gezegd, dat lachen eigenlijk verkeerd en zondig is. Als de Heere ons een nieuw hart geeft, dan lach je niet meer, zegt men dan. Maar dat probeert de duivel ons wijs te maken. Hij stelt de dienst van de Heere voor als een zwartgallige dienst. En het is juist andersom. Het ware lieven, leven en loven is daar slechts te vinden, en niet in dc wereld. Zelfs in de grootste smarten, blijven onze harten in de Heere gerust, en ligt daar meer vreugde in dan de hele wereld je kan geven. Als dc Heere in ons leven komt, leren we de echte vreugde pas kennen. Dan weten we pas wat echt feest vieren is. Want dan is het zoals op de bruiloft te Kana, waar de Heere Zijn eerste wonderteken deed: „Jezus is ook genood!”
Welke feestjes?
Daarin ligt ook de sleutel voor het antwoord op de vraag, aan welke feestjes wij als christenen kunnen meedoen. De vraag bij alle gelegenheden is, of Jezus ook uitgenodigd is. Zou Hij erbij aanwezig kunnen zijn? Als Hij er niet bij kan zijn. dan wij met ons gedoopte voorhoofd toch ook niet. Of. zoals vroeger vaak gezegd werd: Zou je daar de Heere kunnen ontmoeten? " Heel praktisch betekent dit dat feestvieren bepaald niet iets zondigs hoeft te zijn. Het oude Israël had vele feesten, zelfs nog veel meer dan wij. Elke week was cr het sabbatsfeest, elke maand het feest van de nieuwe maan. Daarnaast de al genoemde grote feesten, die verschillende dagen duurden, evenals de bruiloftsfeesten. En de wijze Prediker zegt zelfs: Laat uw klederen te allen tijde wit zijn, en laat op uw hoofd geen olie ontbreken" (Pred. 9:8). Als bij dit alles maar geldt, wat hij als konklusie tenslotte noemt in Pred. 12:13 en 14: Van alles wat gehoord is, is het einde van de zaak: rees God en houdt Zijn geboden, want dit betaamt alle mensen. Want God zal ieder werk in het gericht brengen, met al wat verborgen is. hetzij goed of hetzij kwaad”.
Het Grote Feest
In dit eeuwigheidslicht staat ons hele leven, ook ons feest vieren. De Heere zal alles in het gericht brengen, zelfs elk ijdel woord dat we gesproken hebben. Eenmaal zal het weer alle dagen feest zijn. Dan zal het nieuwe gezang gezongen worden, wat we lezen in Openb. 9:7: Laat ons blijde zijn. en vreugde bedrijven, en Hem de heerlijkheid geven, want de bruiloft des Lams is gekomen, en Zijn vrouw heeft zichzelf bereid". Dat zal het eeuwige sabbatsfeest zijn, waarvan Gods kinderen in dit leven dc voorsmaken ontvangen. Hier op aarde leren zij de eerste akkoorden van dit lied van het Lam. Straks komt de grote Bruidegom, en zal het vervuld worden: en die gereed waren, gingen met Hem in tot de bruiloft, en de deur werd gesloten" (Matth. 25:10). En dan dringt de klemmende vraag zich op: Zijn wij al gereed? ”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 28 april 1989
Daniel | 32 Pagina's