En zij begonnen VROLIJK te zijn

Was daar nu wel reden voor om vrolijk te zijn? Ik dacht het wel: een zoon, die door z'n vader dood gewaand werd, is weer terecht, is weer „levend". Zou je dan niet blij zijn?

Nu. die vader is blij en hij laat het merken ook: het gemeste kalf wordt geslacht, de zoon krijgt weer schitterende kleren, een ring aan z'n vinger en schoenen aan z'n voeten.

Van een bedelaar, een wegloper, wordt hij weer: de zoon van zijn vader. Dat had hij niet kunnen denken daar in dat verre land. bij dc varkens. Hij had er genoegen mee willen nemen om als knecht te mogen werken. Maar wat valt dat mee. Z'n vader neemt hem weer als volwaardige zoon aan. En iedereen mag delen in de vrolijkheid en blijdschap van de overgelukkige vader. Eén echter vindt dit alles overdreven en weggegooid geld. Overbodige luxe! En dat voor zo'n doorbrenger. Wie dat is?

Z'n broer, de oudste zoon van diezelfde vader. Een „oppassende" jongen, die altijd „trouw" z'n best deed op de boerderij. Uiterlijk viel er niets op hem aan te merken.

Hij is boos en komt absoluut niet naar dat vrolijke feest. Kun je denken! Hij. altijd hard gewerkt, gehoorzaam geweest, altijd in het spoor van vader cn.... nooit een bokje gekregen om eens feest te vieren met z'n vrienden.

En deze zoon? Al z'n geld en goederen heeft hij verkwist, geen cent meer over. waarschijnlijk ook nog met slechte vrouwen (dat maakt de oudste zoon ervan) z'n kostbare tijd doorgebracht cn voor hem wordt nota bene het gemeste kalf geslacht. Dacht je, dat ik op dat feest wil komen? En hoe de vader ook smeekt, hij is niet te vermurwen. Hij behoorde vrolijk, blij te zijn cn hij is.... toornig, ontevreden en jaloers.

En jij? Hoe denk jij erover? Is het van tijd tot tijd nodig om vrolijk en blij tc zijn? Of hebben die mensen gelijk, die zeggen, dat kerkmensen (vooral uit dc gereformeerde gezindte) altijd somber gestemd zijn? Er kan nooit eens een lachje af?

Voor ik daar een antwoord op kan geven, moet ik jullie wijzen op het verschil in vrolijkheid, blijdschap, vreugde. Zeker de wereld maakt veel lawaai, lol en heeft zo haar pleziertjes, maar is dat hetzelfde als wat de Bijbel over deze begrippen zegt? En ook onze Heidelbergse Catechismus spreekt duidelijk taal: Vraag en antw. 90:

Wat is de opstanding van de nieuwe mens? Het is een hartelijke vreugde in God. door Christus, en lust en liefde om naar de wil van God in alle goede werken te leven.

Het is een vreugde in God. door de Heere Jezus Christus. Alleen als je Hem kent. kun je pas echt blij zijn. Maar dan gaat daar iets anders aan vooraf. Wat dan? Droefheid over jouw zonden. Dat je tegen de Heere hebt gezondigd cn Hem niet lief

hebt. zoals Hij dal van ons vraagt.

Paulus zegt daarvan: de droefheid naar de wereld werkt de dood en de droefheid naar God, werkt een onberouwelijke bekering tot zaligheid. Ik moet denken aan de regels, die wijlen ds, W.C. Lamain nogal eens aanhaalde in z'n preken:

„Blijdschap komt na veie smarten, alle oprechte harten. Ps. 97:7 (Datheen)

Trouwens de Bijbel staat vol van lekstcn. waarin gepast blij zijn, vrolijk zijn. blijdschap niet veroordeeld, maar juist aangeprezen wordt.

Prediker 3: er is een tijd om te wenen en een lijd om te lachen:

Rom. 12:15: erblijdt u met de blijden....

Matth. verheugt u.... 5:12: erblijdt en

Wat blijdschap smaakt mijn ziel.

Wanneer ik voor u kniel. Psalm 26 vers 8

Hun blijdschap zal dan onbepaald,

door 't licht dat van hun aanzicht straalt,

ten hoogsten toppunt slijgen. Psalm 68 vers 2

En de aangehaalde psalm in de berijming van Datheen staat in ons psalmboek zo: Gods vriend'lijk aangezicht, heeft vrolijkheid cn licht voor all' oprechte harten ten troost verspreid in smarten. Psalm 97 vers 7

Kijk je in dc concordantie dan zul je vele teksten vinden, waar sprake is van deze en dergelijke woorden. Blijdschap, vrolijkheid, vrolijk zijn, blij zijn. je verblijden is niet verkeerd.

De vraag is wel. hoe je zelf die blijdschap ervaart. Is er reden om vrolijk te zijn? Gezonde humor kan soms erg goed doen is een spannende situatie, maar wat wordt cr veel afgelachen om onbenullige zaken. Om nog maar niet te spreken van zaken die in het geheel niet passen. Voorbeelden te over. Zeg het maar eerlijk!

Tenslotte de vraag: mogen blij zijn? we

Ja. maar gepast en niet zo uitbundig als de wereld. We zijn apart gezel. Dal zal ook uitkomen in onze vreugde en blijdschap.

Onze droefheid en onze blijdschap moet, als het goed is, getemperd zijn door de wetenschap, dal de Heere ons ziet. hoort en gadeslaat. Voor Hem is niets verborgen, onze droefheid niet, maar ook onze vreugde en blijdschap niet.

In ons dagelijks leven is eteen groot verschil tussen een bruiloft en een begrafenis. Ze wisselen elkaar af. Soms moet een predikant aanwezig zijn bij beide, op één dag. Op beide gebeurtenissen past niet eenzelfde sfeer en stemming. Dat wist de Heere Jezus ook. Is het niet opmerkelijk dat Hij Zijn eerste teken en wonder deed op een bruiloft? Dc Heere Jezus Het zien. dat ook het dagelijks leven waarde heeft en dat Hij ook daarin gediend en geprezen kan worden. Mits op de juiste wijze.

Hij zegent en geeft blijdschap, zelfs als wij het allerminst verwachten. Maar.... bij het graf van Lazarus weende Hij. Alles heeft z'n bestemde tijd!

Wanneer geldt dit alles volmaakt? Want hier op aarde is het vaak meer droefheid dan blijdschap. Vreugde wordt zo vaak overschaduwd door verdriet.

Wanneer? Als we door genade mogen welen van een Godsgemis, een droefheid naar God over onze zonden, maar Die God toch niet te kunnen missen; echter ook een openbaring van de Middelaar, Wiens ziel geheel bedroefd was, tol de dood toe. En Die nu aan 's Vaders Rechterhand zit om altijd voor de Zijnen te bidden. Totdat de laatste van Gods uitverkorenen is binnengebracht in die Bruiloftszaal waar eeuwige blijdschap op hun hoofden zal zijn.

Die hier bedrukt met tranen zaait,

zal juichen als hij vruchten maait:

die 't zaad draagt, dat men zaaien zal,

gaat wenend voort, en zaait het al;

maar hij zal, zonder ramp te schromen,

eerlang met blijdschap wederkomen,

en met gejuich, te goeder uur. zijn schoven dragen

in de schuur. Psalm 126 : 3

H.I. Ambacht

B.S. van Groningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen