Ontluikend leven

’t Scheen of de kleine bloementuin bestond uit kale, harde grond, met enk'le doire takken zonder blaren. De diep verborgen wortels zag ik niet. Maar schoon men die niet ziet. 'k weet, dat de wonels levenssap bewaren.

Onttrokken aan het menselijke oog. was 't o f er iets bewoog: God ging op aarde nieuwe wasdom geven: en hier en daar verscheen een sprietje gras en groen van bolgewas: de takken toonden aarzelend nieuw leven.

’t Is Gods belofte in Zijn heilig Woord: - we hebben 't vaak gehoord - Hij wisselt door Zijn almacht de seizoenen; Hij wekt de diepe levenssappen op. zodat de prille knop, maar ook het schijnbaar dode gras gaat groenen.

Hoe heerlijk is Gods werk in 't plantenrijk! Niets is aan Hem gelijk! Maar heerlijker dan 't pril ontluikend leven dat wordt gezien in gras of boom of plant, is 't wonder dat Gods hand nog in het dode zondaarshan wil geven.

Het geest'lijk dode hart is als een steen.... Geen sap vloeit er doorheen.... Maar als de Heere Zelf met kracht gaat spreken en in het hart werkt door Zijn Geest en Woord. dan wordt Zijn stem geboord, de dood verdwijnt en 't hardste hart moet breken.

’t Is Gods belofte in Zijn heilig Woord. - we hebben 't vaak gehoord - dat doden Christus' roepstem zullen horen! Komt, laten we God smeken dag aan dag: „Geef, dat ik luist'ren mag, dat in mijn han nieuw leven wordt geboren!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen