Mensenvrees en toch getuigen!?

Als we het in dit artikel hebben over mensenvrees moeten we wel eerst afspreken wat we daarmee in dit verband bedoelen. En dan bedoel ik niet die enge fobie dat je niet onder de mensen durft te komen, of dat je op de vlucht slaat als je mensen op je af ziet komen. Er zijn mensen die aan deze ziekte lijden. Werkelijk LIJDEN.

Hoe erg dat lijden ook is, daarover gaat het in dit artikel niet. Ik doel nu op een andere mensenvrees. Het gaat in dit artikel om een groot probleem waar veel jongeren en ouderen mee worstelen: anderen niet durven laten merken wat de Heere wil of wat Gods Woord ergens over zegt.

Zoals...

Zoals die jongen die hier in militaire dienst kwam. O wat viel het hem tegen tussen al die andere jongens. Hij durfde niet bidden aan tafel. Hij zou de enige zijn...

..Ze keken me bij voorbaat al een beetje spottend aan..." Of dat meisje dat met een andere studente een kamer moest delen in die kampweek van school. Dat andere meisje „geloofde" niet.

..Oei. dan bid ik maar in mezelf..."

Of toen die sergeant zo vloekte...

Of toen die dokter het een smoesje vond om tegen abortus te zijn...

Of... of... vul maar in. Je kunt deze voorbeelden ongetwijfeld uit je eigen leven aanvullen.

Niks gezegd

Weet je nog hoe ellendig je je voelde? Toen die keer...? Of is het misschien al vaker of misschien wel heel vaak gebeurd dat je je mond maar hield? Uit schroom... valse schaamte...

Ik ken het uit m'n eigen leven zo heel goed! Ik kan me nog herinneren dat ik het zelfs meegemaakt heb toen ik samen was met enkele predikanten. Ik had kort tevoren ervaren hoe goed de Heere wil zijn voor een arm en ellendig Adamskind. Ik had het zo graag doorgegeven. maar ik durfde niet... Later vloog het me naar de keel: je hebt je Meester verloochend-

Wat is getuigen?

Getuigen is niet: krampachtig spreken over je eigen geloof... Of met een opgeschroefde stemming over de liefde van God (die je misschien zelf niet ervaren hebt).

Of met een dromerige stem vertellen Wie Jezus wel is... Getuigen is spreken over iets datje zelfgezien, gehoord of meegemaakt hebt.

Getuigen is spreken over wat je van de Heere hebt leren kennen. Van Zijn toorn tegen de zonde... van Zijn liefde in het geven van Zijn Zoon als Verlosser van zondaren. Of is dat juist jouw probleem? Is het jouw vraag of je wel kunt getuigen van iets dat je meegemaakt hebt? Dat is de slechtste vraag nog niet. Worstel maar veel met deze vraag in het gebed. Vraag of de Heere je er een antwoord op wil geven. En als je dan niet kunt vertellen wat je zelf meegemaakt hebt, kun je altijd nog zeggen wat de Heere in Zijn Woord zegt. Dan denk ik aan wat Jesaja zegt: „Zoek de Heere terwijl Hij te vinden is, roep Hem aan terwijl Hij nabij is. De goddeloze verlate zijn weg en de ongcrcchtige man zijn gedachte en hij bekere zich tot de Heere zo zal Hij Zich zijner ontfermen."

Niet met veel woorden

Nee, als je werkelijk mag getuigen, heb je niet zo heel

veel woorden nodig. Dan hoef je geen preek af te steken tegen je medestudent. Dan hoefje geen werktijd te verknoeien met eindeloos redetwisten over dc vraag wie er nou gelijk heeft.

Toen ik aan het begin van deze weck aan een volkomen ongelovige mevrouw iets vertelde van onze ervaringen van dc nabijheid van de Heere midden in de stormen van het leven, kreeg ze tranen in haar ogen. Ik had niet meer dan vijftien woorden gezegd-

Mensenvrees en toch getuigen

Terwijl cr verschillenden om je heen staan die niets geloven van de Bijbel... die even tevoren gespot hebben met de heiligste dingen... en dan spreken... Wil je weten hoe moeilijk het is?

Lees dan mee in Lukas 22 : 54-62. Driemaal heeft Petrus hier uit MENSENVREES niet durven spreken. En dat terwijl hij toch het nieuwe leven kende. Hij durfde niet te getuigen van alles wat hij ervaren had van de liefde van Zijn Meester. Hij durfde niet getuigen dat hij bij Hem hoorde, ja dat het nog verder ging: at hij Hem liefhad-En daar ga je dan!

Niets meer van jezelf over! Handen voor het gezicht-Petrus vlucht!

Onder deze omstandigheden kan het door je hart hameren: „Verloren, verloren, voor eeuwig verloren!" Wie het vatten kan die vatte het.

MENSENVREES...

En toch getuigen!

Op de pinksterdag... Als iedereen lacht cn spot... het gewone volk. de farizeeërs en de oversten van het volk... „Maar Petrus staande...!" Rechtop en fier... „Verhief zijn stem en sprak tot hen..." Maar Petrus toch...! Ben je niet bang voor al die mensen? Nee hoor!

Weet je wat er gebeurd is? Petrus heeft een heleboel geleerd in dc tijd die achter ligt. De Heere heeft hem opgezocht op de paasmorgen. Hem speciaal! Hem de verloochenaar. De Heere heeft toen met hem gesproken. Wat Hij gezegd heeft? We weten het niet. Zelfs Johannes heeft er niets over opgeschreven...

Maar het was genoeg voor Petrus. Hij heeft begrepen hoe diep de Meester heeft gebukt onder de zondelast van Zijn kinderen, van Zijn uitverkoren, maar dwaalzieke schapen. Dat heeft hij niet alleen met zijn verstand begrepen (en dat is al heel groot), maar de Heere heeft het hem ook doen proeven met zijn hart. Het was voor Petrus zelf! O wat een hemelse zoetheid ligt daarin verborgen! Dat geeft de moede kracht en sterkte die geen kracht heeft!

En er gebeurde nog meer. Lees maar Johannes 21. Aan de zee van Tiberias. daar heeft de Heiland Petnis diep in zijn ogen gekeken en gevraagd: „Hebt gij Mij lief? " Tot driemaal toe! Toen heeft Petrus de diepte

van zijn zonde geproefdmaar ook dc liefde van zijn Meester.

Daardoor kreeg hij kracht om te staan. Op de pinksterdag, voor alle vijanden van God en Zijn Woord.

Niet moeten... maar mogen

Wie die kracht mag ervaren moet niet, maar mag getuigen. Die jongen uit Oeganda durfde het bevel van de koning te weerstaan omdat hij zijn Meester liefhad. Die vrouw in dat kleine dorpje durfde tegen haar melkman te spreken omdat zij zichzelf had leren kennen... cn de Heere Jezus. Dat meisje in het ziekenhuis (vijftien was ze nog maar) durfde tc spreken tegen de verpleegsters en dokters omdat de Heere haar ziel gered had-

Ze moesten niet-ze mochten!

Dan is mensenvrees verdwenen!

Dan wint „de vreze des Heeren" het van alles! Dan juich ik met dc psalmdichter:

dan doe ik zelfs aan koningen verstaan hoezeer mij Uw getuigenissen strelen dan zal ik mij niet schamen, noch Uw daan uit slaafs ontzag (lees mensenvrees) of dwaze vrees verhelen.

De Heere geve je op deze wijze te mogen getuigen temidden van een krom en verdraaid geslacht!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen