Wij vragen uw medeleven

Het nieuwe jaar is alweer twee maanden oud, maar toch vindt u hier nog een nieuw begin. Weliswaar voortbordurend op het voorgaande, maar toch.... U hebt al aan de aanhef kunnen merken, dat mét dat nieuwe begin een aantal dingen veranderd zijn. Enkele jaren heelt mevrouw L.P. Moree-Kranenburg „Op ziekenbezoek via de post" geschreven, en velen van u zullen met aangenaamheid haar stukjes hebben gelezen. Zij heeft echter afscheid genomen. In Daniël nr. 24 van 23 december 1988 lezen we in de laatste ziekenpost over de „punt", die ze moest zetten achter haar werk.

„Maar", schrijft ze dan, „achter het werk van de Heere staat nooit een punt!"

Het ziekenpostwerk wordt nu door een ander overgenomen.

Zo kunnen er veel veranderingen zijn - hier is het slechts een andere schrijfster cn een andere naam voor het vertrouwde zickcnhoekje. Er kunnen echter ook veranderingen zijn, die dieper ingrijpen in het mensenleven.

Een moeder. Hink cn vol moed in haar huishouden werkend, wordt getroffen door een ernstige ziekte. Een vader, druk bezig in zijn arbeid, krijgt op 't alleronverwachts een hartinfarct. En zo zijn er vele voorbeelden te geven van mensen die moeten ervaren, hoe hun kracht verdween als sneeuw voor de zon.

Zoveel mensen voelen iedere dag weer de strijd van het wél willen, maar niet kunnen. Hun ziekte of omstandigheid maakt hen machteloos. Zij staan aan de kant en moeten het werk aan anderen overlaten. Veel opstand kan er zijn in het hart, veel boze bedenkingen tegen Gods handelen. „Waarom ik. Heere'? Ik kan toch niet gemist worden in mijn gezin of op mijn werk? "

Maar Datheen zingt in Psalm 42:3: Waarom wilt gij u zo kwellen En beroerd zijn. o ziet mijn? Wil gans uw hoop op God stellen. Van u zal Hij gedankt zijn. Als Hij door Zijn aanschijn klaar Zal wegnemen uw kruis zwaar Dies, o God, van mij niet wijket, Want mijn hart mij gans bezwijket".

Wat een wonder als de Heere Zijn Woord opent in opstandige harten. Dan wordt ervaren: „In dc grootste smarten blijven onze harten in den Heere gerust!"

Nu mogen wij uw aandacht vragen voor hen die al heel lang ziek zijn. Enkele namen kan ik u geven cn ik hoop van harte dat u uw meeleven wilt betonen door een kaart of een hartelijke brief.

Uit Borssele ontving ik het adres van dc algemeen adjunkte van dc vrouwenvereniging „Bidt en werkt", mevrouw M. Boekhout-van

Lierc. Zij is nog maar 50 jaar cn heeft vele weken in het ziekenhuis doorgebracht. Nu volgt nog een langdurige revalidatie. De Heere moge haar onderwerping schenken! Haar adres is: Revalidatiecentrum De Hoogstraat, afd. 2. Rcmbrandtkade 10. 3583 TM Utrecht. Al vanaf de oprichting van de Zendingsvereniging „Lioba" te Dordrecht is mej. A. de Rooy lid. en dat betekent méér dan 25 jaar. Zij is echter niet meer in staat de avonden te bezoeken. Haar adres is: Verpleeghuis „Crabbehoff'. kamer 108, Groen van Prinstererlaan 38. 3317 ST Dordrecht.

Ook twee andere leden van „Lioba" kunnen niet of heel zelden naar de vereniging komen. Het zijn mevr. Ruitenburg-Sterk, Halleyweg 139, 3318 CE Dordrecht, en mej. N. Oosse, Essenburg 60. 3328 CD Dordrecht. Heel graag wil ik voor deze dames uw medeleven vragen.

En weet u op uw vereniging namen cn adressen van langdurig zieke leden, geeft u die dan gerust door. Het is vaak voor hen erg fijn om te merken, dat zovelcn meeleven!

Doevelskerc 7. 3332 RB Zwijndrecht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen