In gesprek met de familie Van Steensel

Omdat de familie Van Steensel tijdens hun verlof in de pastorie in Krimpen aan den IJssel woonde, mochten wij tijdens een samenzijn van onze vrouwenvereniging een vraaggesprek met hen hebben. Wij geven u een selektie van de uiteenlopende vragen die hen werden gesteld. De heer Van Steensel begon met te vertellen, dat hel in december jongstleden vijfjaar geleden was dat zij met hun kinderen naar Nigeria vertrokken om daar met Gods hulp als evangelist/kcrkewerker onder de Izt's te gaan werken. Eerst woonden ze twee jaar in Onuenyim Agbaja Oswanka en nu sinds drie jaar in Ostokpuru. Op dc vraag hoe de kerkdiensten verlopen, vertelt mevr.

Van Steensel, dat haar kinderen bij de eerste kerkdienst in hun verlof hier in Nederland verwonderd vroegen of dc mensen hier „bijna geen versjes weten" omdat vóór dc kerkdienst alleen orgelspel wordt gehoord. In Izi worden vóór de dienst begint liederen gezongen. De voorzanger zingt een bijbelverhaal op rijm en de gemeente een eenvoudig refrein. Het klinkt best wel mooi! De heer Van Steensel zegt, dat zijn „preken" eigenlijk meer eenvoudige toespraken zijn met een duidelijke toepassing.

De Heere Zelf heeft beloofd, dat Zijn Woord niet ledig zal wederkeren. Ik geloof ook. dat dc

Heere cr werkt, aldus de heer Van Steensel. De verkondiging van het Woord geeft de Izi's heel sterk het besef dat God leeft en dat zij een keuze moeten doen. Hoewel het gevaar van wetticisme duidelijk aanwezig is, mogen we toch ook vruchten van geloof en bekering waarnemen. De laatste zondag vóór ons verlof zijn er vijf mensen gedoopt.

Hoe is het gezinsleven in Izi? De mannen hebben meestal méér dan cén vrouw. Wanneer dochters dc huwbare leeftijd hebben, worden ze uiti', huwelijkt. Met de ontvangen bruidschat „koopt" het gezinshoofd soms weer een jonge vrouw, die dan soms jonger is dan de eigen oudste kinderen! Trouwt men er ook uit liefde? Soms wel, maar een verkeringstijd kent men niet. De bruidsschat speelt een belangrijke rol. Bij scheiding moet deze weer worden terugbetaald. Dat werkt wel remmend, maar desondanks komt echtscheiding toch veel voor.

Dc kindersterfte is erg hoog, zeker 50 a 60%. Mevrouw Van Steensel vertelt, dat haar gezin met vier kinderen en dan nog alle vier in leven, een hoge uitzondering is bij de Izi's. Zij kent een vrouw die van haar dertien kinderen er nog één in leven heeft! Waar leeft men van?

Men eet er voornamelijk yam. cassave en rijst (geen brood). Men heeft wel geiten en soms koeien, maar die worden niet gemolken. Het begrip „melk" kennen ze niet eens. Vlees wordt praktisch alleen gegeten op feesten, behalve dan de muizen en vogels die door de jongens gevangen worden en de visjes, die door de vrouwen in de stroompjes worden gevangen.

Mevrouw Van Steensel bakt zelf haar brood van in de stad gekocht meel en gebruikt blikken melkpoeder. In de stad Enugu, ongeveer twee uur rijden bij ons vandaan, kan wel vlees gekocht worden. Op de lokale markt kopen we vis in blik. Groente zoals in

Nederland is er praktisch niet. De IzFs eten de jonge blaadjes van veel boomsoorten en verbouwen enkele bladgroenten, die als

spinazie gegeten kunnen worden. Kleine kinderen zijn heel handig in het vangen van muizen, slakken, vogeltjes en meer van dat kleine spul, dat ze dan roosteren en „gewoon" opeten! Ze vinden de blanken maar dom, dat zij die lekkernijen zö maar laten lopen.

Hoe zou men in Izi de was doen? De blanke huisvrouwen koken hun witte was op een houtvuur. De was wordt met de hand gedaan door enkele Izi-hulpen. Naar Izi-maatstaf springen blanken royaal met zeeppoeder om en hebben grote hoeveelheden was! Izi's zelf hebben niet altijd zeeppoeder (voornamelijk

Omo is daar te koop). Door dc kinderen zonder kleren te laten lopen, is er niet veel was. Toch zien de meeste Izi's er 's zondags keurig uit!

Douchen doen we met een emmer water, toilet doorspoelen eveneens, aldus mevrouw Van Steensei. We lopen niet veel in de zon, dat is tè heet. We zoeken altijd schaduwplekjes op. 's

Nachts zijn we blij als het beneden de 20° C. wordt. We hebben het hier in Nederland dan ook konstant vreselijk koud!

Hoe wordt dc zondag en de zondagsrust in Izi ingevuld? De Izi's kennen geen zeven daagse, maar een vijf-daagse week. Ze werken op het land twee dagen voor vader, twee dagen voor moeder en een dag voor zichzelf. Wanneer nu de zondag juist valt op de werkdag voor de vader, protesteert deze — als hij geen christen is — heftig tegen de derving van zijn inkomsten! De Izi's zijn ook erg arm. Wat verbouwd wordt op het land probeert men te verkopen op de markt. Kinderen vanaf zeven jaar moeten al op de (nog) kleinere kinderen passen en het vuur in de gaten houden door er regelmatig hout en takjes op te gooien. Wat grotere jongens moeten op de koeien passen cn meisjes vanaf ongeveer tien jaar helpen al mee op het land.

Voor Izi's is lenen soms een grote ziekte, aldus de heer Van Steensei. Met de ene lening lossen ze andere leningen weer af. Volgens mevrouw van Steensei vinden de Izi's ons rijk, maar niet erg wijs. Wanneer wij iemand met een mooi pakje zien. vragen wij wij niet; mag ik dat pakje hebben. De Izi's wel, gerust wel twintig keer! Want — zeggen ze — wellicht krijg ik het de twintigste keer! Zo ook met de fiets van de heer Van Steensei. Dikwijls wordt hem gevraagd: mag ik uw fiets, want u heeft toch nog een motor! Toch zijn in het algemeen de Izi's meer tevreden dan Nederlanders met al hun welvaart. Bij ziekte blijkt ook daar de familieband veel sterker dan hier. Ze gaan zelfs leningen aan om hun familieleden te helpen een doktersrekening te betalen!

Voor een consult bij een dokter moeten wij 40 km. rijden. Daar woont dokter Scheer. Wij zijn

niet medisch bezig in ons zendingswerk, aldus dc heer Van Steensei. dat is best wel eens moeilijk, maar daarin moeten we hard zijn.

We verstrekken wel adviezen en medicijnen in geval van malaria, maar geven in principe geen antibiotica. Alleen bij hoge uitzonderingen rijden wij zieken naar dokter Scheer. Wij zijn en blijven buitenstaanders, aldus de heer Van Steensei, waarvan de Izi's alleen hulp accepteren als zij het zelf nodig vinden. We moeten hen benaderen als onze gelijken. Dan kunnen we vruchtbaar samenwerken. Onlangs kocht ik voor dc kinderen Uvee kleine p; ipegaaitjes. Dat vindt men onbegrijpelijk. Wie koopt er nou vogels voor „sier" en eet ze niet eens op! Ook toen ik een cactus plantte bij mijn huis, kwam iedereen kijken. Waarvoor is dat? Zomaar?

Men kan het niet begrijpen! Op onze vraag aan de familie Van Steensei of ze ernaar verlangen om weer terug te gaan naar Izi, zeiden ze: „Ja, eigenlijk wel!"

Van harte wensen wij de heer en mevrouw Van Steensei met hun vier kinderen op D.V. 18 januari a.s. een goede terugreis toe en een behouden aankomst, maar bovenal Gods onmisbare zegen bij hun veelvuldige taken op het zendingsterrein!

Krimpen a.d. IJssel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen