Bij de jaarwisseling

Als we staan op de grens tussen liet oude en het nieuwe jaar zijn we geneigd om terug tc kijken en vooruit te zien. Gaat onze blik vooruit dan zien we. als de Heere ons het leven spaart, een onbekende toekomst voor ons. Wat zal het nieuwe jaar ons brengen? Gaat onze blik terug dan moeten we zeggen: ..Alweer een jaar onherroepelijk voorbij. Wat gaat de tijd snel.

Wij vliegen daarheen!" Dat het leven een damp is en de dood ieder uur wenkt, daarbij werden we in het afgelopen jaar in het bijzonder bepaald. Twee van onze oudhoofdbestuursleden mochten het jaar wel met ons beginnen, maar het einde daarvan niet beleven. De Heere heeft hen uit dit leven weggenomen. Op 't alleronverwachts kwam het overlijdensbericht van mevrouw G. Hofmanvan der Spek tot ons. Naar de mens gesproken nog zó vitaal en altijd zorgzaam bezig, ook voor haar gehandicapte medemens. Maar de Heere zei: ..Het is genoeg!"

Mejuffrouw A. Brouwer werd na een ernstige ziekte uit de kring der familie weggenomen. Ook één onzer predikanten, dominee A. Snoep, heeft door een weg van smartelijk lijden moeten ervaren dat zijn aardse tabernakel afgebroken werd. Welk een voorrecht is het dan te mogen weten een gebouw bij God te hebben - niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen! Ook onder onze leden zijn er. die stonden aan

de geopende groeve. De Heere gedenke alle rouw-en kruisdragenden. Hij zelf giete balsem in de geslagen wonden en heilige deze roepstemmen aan ons aller hart. Zo is het jaar 1988 niet onbewogen aan ons voorbij gegaan. Het werd bijgeschreven op de rol der eeuwen. Het is verleden tijd. En zo wisselen met de aren ook blijde en droeve gebeurtenissen elkaar af. Als we rondom ons zien op de vele zegeningen die we onverdiend mochten ontvangen, dan past het ons de Heere daanoor te erkennnen. Zijn lankmoedigheid heeft nog geen einde genomen. Wij mogen er O

nog zijn. Een jaar lang werd er mest om onze levensboom gelegd. Gods knechten gingen uit. Wij mochten nog verkeren onder de prediking van Gods Woord. Het is ook nu nog het heden der genade. Maar tenzij iemand wederom geboren wordt, hij kan het Koninkrijk Gods niet zien. De Heere lere ons deze verborgenheid en geve ons te haasten en te spoeden om ons levenswil. In Prediker 3 : 2 lezen we: .Er is een tijd om geboren te worden, een een tijd om te sterven." En tussen die twee beslissende ogenblikken, in die korte spanne tijds. leven wij. In een wereld vol veranderingen. Ja. in een wereld die in het boze ligt. Temidden van een maatschappij die met God en Zijn Woord meer en meer afrekent. Waarden en normen vervagen. Grenzen worden uitgewist. Gedragsen gezagspatronen naar Schrift en belijdenis worden meer dan ooit in diskrediet gebracht. Ontwikkelingen op medisch gebied zijn soms beangstigend. Onze samenleving wordt gekenmerkt door een ontzettende gejaagdheid en men suggereert: n het jaar 2000 is er géén christendom meer...

Bij al deze ontwikkelingen kan bange vrees om hart bezetten. En toch zegt de Heere in Zijn Woord, dat Zijn trouw zal rusten zelfs op het late nageslacht.

p de laatst gehouden regionale vergadering werd nog zo duidelijk naar voren gebracht.

hoe de Heere Zijn Kerk verkoren heeft van eeuwigheid. Deze zal Hij ook toebrengen in de tijd. Daar zal Hij ook toebrengen in de tijd. Daar staat Hij Zelf voor in! Hoe de duivel ook woedt en welke aanslagen er ook op gepleegd worden! Maar daar heeft de vijand boog en schild en vurige pijlen op verspild. De grote vraag voor u en voor mij is: „Zullen wij erbij zijn? "

Namens hel Bodsbestuur wil ik u van harte des Heeren onmisbare Zegen toewensen. De Heere gedenke ons en onze kinderen in het jaar dat voor ons ligt. Hij zegene onze arbeid, ook op de verenigingen en stelle het nog dienstbaar tot uitbreding van Zijn Koninkrijk. Van onszelf zijn wc onbekwaam tot enig goed.

Maar dat we clan in afhankelijkheid van Hem mogen ervaren dat het Israëls God is. Die krachten geeft. Hij doe ons in liefde en eensgezindheid optrekken en schcnke ons wat nodig is voor tijd en eeuwigheid.

Welzalig hij, die al zijn kracht En hulp alleen van U verwacht. Die kiest de welgehaande wegen: teekt hem de hete middagzon In 't moerbeidal. Gij zijt hun bron. En stort op hen een milden regen. Een regen, die hen overdekt, Verkwikt, en hun tot zegen strekt. (Psalm 84:3)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen