Op ziekenbezoek via de post

Als op zondagmorgen de kerkklokken luiden om kerkwaarts te gaan. wat kan er dan een stil verdriet in ons hart zijn. als wij niet op kunnen gaan. Davids hart riep van 't klein gebergte de Heere aan. in heimwee om op te mogen gaan met de feesthoudende schare. AJ vluchtende voor Absalom. kende Isaï's zoon maar één begeerte: ..Om met de mus en de zwaluw te wonen bij Gods altaren". Misschien is het in dc eenzame ziekenkamer ook uw smeekbede: ..O. God des levens, ach wanneer zal ik naderen voor Uw ogen. in Uw huis Uw Naam verhogen? " Al kunt u bij de kerktelefoon luisteren, toch kan er dat dorpelwachters verlangen zijn. om al is het maar achter in de tempel, samen te zingen.... te bidden.... te luisteren.

En als de Heere ons met Zijn liefdekoorden getrokken heeft, om dan als een Metlboseth kreupel aan beide voeten, aan te mogen zitten op de Avondmaalszondag aan 's Konings tafel. Daar waar de Heere ons met de panden van Zijn hartelijke liefde en trouw wil versterken in "t hart der woestijn. Maar door ouderdom, ziekte of een handicap kan het niet meer. Weet dan: „Geen vader sloeg met groter mededogen, op teder kroost ooit zijn ontfermend" ogen. dan Isrels Heer op ieder die hem vreest".

In het Schotse Hoogland was een arme ouderloze verstandelijk gehandicapte jongen. Daar hij veel in zichzelf sprak, vroeg men: ..Met wie spreek je Yeddie? Daarop zei hij: ..Ik wisselde juist een paar woorden met Hem. die jij noch ik zien kan, maar die ons allebei ziet". Juist werd in die tijd het Avondmaal gehouden. Op zaterdagmiddag verzocht Yeddie aan de dominee of hij zondag aan mocht zitten om met de Heere Jezus Avondmaal te houden. De predikant probeerde zich vriendelijk van hem af te maken. Maar Yeddie pleitte: „Och dominee als u eens wist hoe lief ik Hem heb, dan zou u mij daar wel toelaten, waar Hij aan Zijn tafel komt zitten". Dit trof het hart van de dominee zo. dat hij toestemming gaf aan Yeddie. Na het gebruik van de heilige tekenen op die zondagmorgen, straalde het gezicht van de verstandelijk gehandicapte jongen. Bij het naar huis gaan wilden sommigen met hem praten, maar Yeddie sprak: ..Vraag mij vandaag niet om te praten, want ik heb het aangezicht van de Heere Jezus gezien. Hij heeft mij vriendelijk aangezien en zelf tot mij gesproken: nu is Yeddie bang om te praten, ik mocht het eens vergeten".

Zo dicht leefde Yeddie op die Avondmaalszondag bij de Heere Jezus, dat hij bij zijn thuiskomst niet meer wilde eten. maar zijn armelijk zolderkamertje opzocht, om naar zijn zeggen, „nog een woord en een blik te krijgen van die beminnelijke Man". Beneden hoorde men hem spreken: ..Ja. Heere. ik arme. ik heb zo lang naar U gezocht: en nu zullen wij samen blijven en nooit meer van elkander scheiden". Bij het aanbreken van de nieuwe dag vond men Yeddie. nog geknield voor de stoel, zijn hoofd rustende op de gevouwen handen. .Al sprekende met die ..beminnelijke Man", ontsliep hij. om aan te zitten met alle vedosten aan het Avondmaal van de Bruiloft des Lams. Een handicap of ziekte staat de Heere niet in de weg om in te komen in ons hart. Als op zondagmorgen de kerkklokken hun roep laten horen, dan gaat de Koning uit op het witte paard van Zijn overwinning en Zijn pijlkoker is gevuld met liefdepijlen, die trefzeker afgeschoten worden in vijandige zondaarsharten.

Eer het zilveren koord ontketend wordt

Als ernstig zieke zegt u: ..Dat zondaarshart heb ik niet en dat heimwee ken ik niet. De kerkklokken nodigen wél. maar mijn hart verlangt niet. In vroeger dagen riep de Heere. maar ik luisterde niet. Nu vrees ik een luide schel, een klinkend metaal te zijn. zonder liefde. De slopershamer van een ongeneeslijke ziekte beukt mijn levenshuis en slraks zullen de kerkklokken ook luiden als ik grafwaarts gedragen zal worden".

Toch roept de Heere nog. terwijl het klokuur reeds wijst naar het middernachtelijk uur van uw leven. Terwijl de minuten voorttikken en de sekondewijzer zijn gang versnelt, om het uurglas vol le maken, staal de Opperste Wijsheid aan uw hartedeur en klopt: ..O. zondaar ontwaak toch. eer het zilveren koord van uw leven ontketend wordt en uw levensdamp uitgeblust wordt in een eeuwige stikdonkere nacht".

Eens zal alle kerkklokgelui verstommen en kerkgebouwen zullen verdwijnen: dan zullen de bazuinen klinken en de Heere Jezus zal wederkomen op de wolken des hemels. Een kreupele Mefiboselh, een hinkende Jakob en een blinde Barthimeüs zullen daar voor eeuwig bevrijd zijn van hun handicap, om hun Zaligmaker de lof en eer en dankzegging toe te brengen in alle eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen