Studeren door meisjes; is dat wel nodig?
door Mija Hasselaar
Als je aan verschillende mensen hun mening over een bepaald onderwerp vraagt, kun je de meest uiteenlopende antwoorden verwachten. Dat geldt ook voor de bovenstaande vraag. Het antwoord hierop zal zich ergens tussen de volgende twee uitersten bevinden:
- Of het nodig is dat meisjes gaan studeren? Natuurlijk! Daar hoeven we het verder helemaal niet over te hebben: voor mij is dat een uitgemaakte zaak. Wie de gave heeft om te gaan studeren moet dat gewoon doen. Het maakt niets uit of je dan een jongen of een meisje bent.
- Studeren door meisjes nodig? Helemaal niet. hoor! Een jongen moet later de kost verdienen, dus die moet zien dat hij een goede baan krijgt. Maar meisjes trouwen later toch en dan hebben ze niets meer aan hun studie. Als ze van school komen, kunnen ze beter gaan werken en sparen.
In dit artikel is het niet mijn bedoeling om een pasklaar antwoord op de bovenstaande vraag te geven, nog afgezien van het feit of ik dat wel zou kunnen. Ik wil wel proberen om enkele gedachten over dit onderwerp aan jullie door te geven. Het is een veelzijdig onderwerp. Maar naar ik hoop. geeft het geschrevene je een aanzet om over dit onderwerp verder te praten of te denken.
En misschien heeft iemand. die met vragen op dit gebied rondloopt, er iets aan.
Vooraf
Voor ik het één en ander op ga schrijven, wil ik jullie eerst vertellen dat ik dit artikel niet onbevooroordeeld schrijf. In de eerste plaats behoor ik tot de groep waar het over gaat. En in dc tweede plaats heb ik zelf na de middelbare school twee opleidingen gevolgd, waar ik samen negen jaar over gedaan heb. Na zo'n lange studie kan ik moeilijk tot de konklusie komen dat studeren door meisjes onzin is. Dat zou betekenen dat ik me al die tijd met iets onnuttigs heb bezig gehouden. Daarom zullen mijn gedachten over dit onderwerp meer in de richting van een
ja-dan een nee-antwoord liggen.
Ze gaan toch trouwen
Het begint langzamerhand een geaccepteerd feit te worden dat steeds meer meisjes gaan studeren. Toch bestaat bij verschillende mensen nog het idee dat het volgen van een studie voor jongens veel belangrijker is dan voor meisjes. Het belangrijkste argument is dan dat meisjes toch trouwen en dan niets meer met hun studie doen. Dat lijkt misschien een heel aannemelijke reden om als meisje niet te gaan studeren (ook al zou je het wel kunnen) cn zo gauw mogelijk te gaan verdienen. Maar er zijn verschillende situaties te bedenken waarin deze manier van denken wel wat erg simpel is. ;
In de eerste plaats is het nogal voorbarig geredeneerd om er van uit te gaan dat je toch wel zult trouwen. Dc meeste meisjes van zeventien, achttien jaar. die van de middelbare school af komen, hebben nog geen trouwplannen. Op dat moment kun je nog niet weten of dat binnen enkele jaren wel het geval zal zijn. Door je in gedachten toch vast helemaal daar op tc richten, sluit je alle andere perspektieven buiten je gezichtsveld. Dat kan hele nare gevolgen hebben: als je ; niet (gauwO trouwt, kun jc jezelf heel zielig cn eenzaam gaan vinden. Je kijkt dan tenslotte alleen nog maar naar wat niet komt (dc trouwdag) cn je ziet niet meer wat er allemaal nog wel is (dc mogelijkheid om jezelf te ontw'ikkelen. een fijne baan. jc kontakten met anderen, enzovoorts).
Als je wel gaat trouwen, zonder dat je je blik w-at verruimt hebt. kunnen je venvachtingen van het huwelijk heel hoog gespannen zijn. De werkelijkheid ervan kan daardoor ccn teleurstelling voor je woorden. Behalve dc bovengenoemde reden, is cr nog meer tc zeggen over waarom je je beter niet zo jong al alleen maar op het huwelijk kunt richten. Stel nu dat je een bepaalde studie wilt gaan volgen, maar omdat jc ervan uit gaat dat je wel snel zult trouwen, besluit je toch om een kortere opleiding tc volgen en te gaan werken. Al werkend zie je uit naar het moment dat je iemand ontmoet, met w ie je je leven wilt gaan delen. Maar dc tijd verstrijkt cn je wens gaat niet in vervulling. Je werk bevalt je eigenlijk steeds minder, omdat jc voelt dat jc veel meer kunt dan je in je werk tot uiting kunt brengen. Jc zou best graag alsnog gaan studeren, maar die stap is erg groot geworden. Je nioet er i I veel voor opgeven, zoveel dat jc niet weet of het dat wel waard is.
Hoe ouder je wordt, hoe moeilijker het wordt om alsnog tc gaan studeren. Daarom is het heel belangrijk dat jc, als je jong bent. een weloverwogen keuze maakt.
En als je zeker weet dat je trouwt?
Misschien vraag je je ondertussen af of studeren zin heeft als jc zeker weet dat jc wel (jong) trouwt. Waarom zou het niet nuttig zijn? Ik denk dat er verschillende redenen zijn. waarom het volgen van ccn studie toch zinvol is. ook al ga je wel trouwen.
Als je een studie volgt, gebeurt cr meer dan alleen het opdoen van theoretische en prakfische kennis. Studeren vormt ook je persoonlijkheid. Op zich is het hele leven persoonsvormend. Maar als je de mogelijkheden hebt om te studeren, vindt die vorming ook op je eigen niveau plaats.
Het kan in een huwelijk heel verrijkend zijn als je als man cn vrouw op hetzelfde ontwikkelingsniveau zit. Wanneer cr geen meisjes zouden gaan studeren, zouden studerende jongens daar dc mogelijkheid niet voor hebben.
Binnen het huwelijk kunnen zich situaties voordoen, waarin je moet of wilt gaan werken. Denk bijvoorbeeld aan het kinderloos blijven van je huwelijk: je kunt jong weduwe worden of wat zich verder ook voor kan doen. waardoor je (weer) gaat werken.
Dan geldt eigenlijk hetzelfde als ik hierboven schreef: je kunt je in werk dat onder je niveau ligt heel ongelukkig gaan voelen, omdat je merkt dat wat je eigenlijk kunt, niet naar voren komt.
Ook als je niet gaat werken in
een baan. waar je je in je studie op gericht hebt. dan is de ervaring en kennis die je opgedaan hebt niet zinloos. Binnen het huwelijk kunnen zich verschillende mogelijkheden voordoen, waardoor je het toch tot nut van je naaste kunt gebruiken. Als je kinderen krijgt, kan het je tot steun zijn bij het begeleiden van hen. Het kan je ten dienste staan bij een taak in de gemeente of als vrijwilligster. De een zal hierin makkelijker haar weg vinden dan de ander. Het kan een moeilijke stap zijn om je studie en baan vaarwel te zeggen, om je tc gaan wijden aan jc huwelijk en gezin. Om die stap zo klein mogelijk te maken, is het denk ik heel I belangrijk dat je jezelf de tijd gunt om het ene af te ronden, voor je tot het andere overgaat. Bereid je er van te voren goed op voor dat je je leven een heel andere vervulling zult moeten gaan geven.
De belangrijkste reden om. als je de mogelijkheden hebt. te gaan studeren, heb ik denk ik nog niet genoemd. Ongeacht of we wel of niet zullen trouwen, staan wij voor de plicht om de gaven die de Heere ons gaf. te gebruiken. Als we dat doen. is dat niet alleen tot nut van onze naaste, maar ook tot dat van onszelf. Door je gaven te ontdekken en te gebruiken, kan je zelfacceptatie groeien. Dat maakt je tot een evenwichtigcr mens.
Tenslotte
Niet ieder meisje heeft dc capaciteiten om te gaan studeren. En niet ieder meisje dat het wel zou kunnen, zal ook daadwerkelijk gaan studeren. Persoonlijke omstandigheden en interesses spelen bij de keuze voor het wel of niet gaan studeren een rol. Ik denk dat het heel belangrijk is om altijd voor ogen te houden dat iedereen zijn eigen leven heeft. Wij hebben daar weinig over te zeggen. God leidt ieders leven heel persoonlijk. Dat neemt niet weg dat het wel goed is om over deze dingen te denken, want we blijven wel verantwoordelijk voor wat we doen.
Laten we daarom nooit vergeten te vragen of de Heere ons wil laten zien wat Zijn wil is en hoe Hij wil dat we onze gaven gebruiken zullen.
Bidt Hem, of we ze. ieder op onze eigen plaats, in Zijn dienst mogen besteden.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 30 september 1988
Daniel | 32 Pagina's