Op ziekenbezoek via de post

De korenvelden waren in de oogstmaand goudgeel om te maaien. Door regen en zon gerijpt, stonden de korenaren te prijken op het land. Andere landen werden geteisterd door rampen en overstromingen zodat er geen voedsel meer is. En ouders en kinderen kwamen in diepe rouw. terwijl velen dakloos werden.

Daartegenover gaf de grote Landman, dat loof en gras mocht groeien en regen en droogte werd verkregen. Om niet.... alleen door de trouwe zorg des HEEREN! Terwijl de landman de zongerijpte halmen in schoven samenbracht, zong de dichter in de oogstpsalm: ..Zij juichen.... zij zingen.... elk op zijne wijze van Uw Naam.... van Uw goedheid.... en van Uw lofl"

Dat Gij aldoor zondaren draagt!

Was het ook uw stille overdenking, terwijl u misschien in de rolstoel de volgeladen boerenwagens met tarwegraan zag gaan? Was er ook verwondering en aanbidding bij zoveel onverdiende zegeningen? Al kunnen we dan door onze handicap de knieën niet meer buigen, dat dan ons hart onder Gods trouw verbroken mocht uitroepen: „O God. 't is een wonder, dat Gij nog lankmoedig heel het mensdom schraagt, dat Gij hem die vruchten schenkt overvloedig en aldoor zondaren draagt!

Misschien zegt u: , .Ik zag er niets van. mijn ogen waren door tranen verduisterd. Mijn handen zijn werkloos en wat eens krachtvol was. is door een ernstige ziekte aangetast." Met de psalmdichter moet u wellicht klagen: , , 'k Voel mij van de smart doorsneden, in mijn leden is niets heel of vrij van pijn."

Mocht u in deze lichaamsnood. ook al zag u niets van de gerijpte korenhalmen, door genade uw hart voor de Heere uitstorten: ..Mijn begeren. Heere der heren, is voor U in al mijn leed. mijn zuchten en mijn zorgen zijn voor U niet verborgen."

Op het korenveld staan tussen rijpe aren ook weieens groene halmen, die gelijktijdig afgemaaid worden. Zij kwamen niet tot de volle rijpheid. De scherpe sikkel van de maaier sneed het bij de levenswortel af. Ook de Sunamietische moest ondervinden dat het jongetje, dat ze als een Godsgeschenk mocht ontvangen, in de oogsttijd onverwacht stierf. Welk een smart! Ook deze moeder worstelde met het „waarom". Ze sprak in diep smart tot Elisa: „Zei ik niet: Bedrieg mij niet? " Wie zal dit moederleed kunnen peilen? Ons hart kan onder dit verdriet zó opstandig zijn. waar we dag in. dag uit mee worstelen. Binnen de vesting van ons hart wordt het steeds eenzamer.

We gelijken op een eenzaam stoppelveld, dor en verlaten van mensen. Soms ook onbegrepen door onze beste vrienden. De korenhalm van ons leven eens zo fier en rechtop is geknakt, daar is geen herstellen meer aan.

Weet dan. dat de Heere alles weet en ziet! Hij heelt het gebrokene.... Hij geneest het met de balsem uit Gilead. Wie in zijn zonde en ellende tot Hem zich ter genezing wendt, zal het ondervinden dat de Heere een Schutsheer is en de grote Hoorder van \ gebed!

In een stille gebedsoverdenking sprak de godvruchtige predikant U de mans: ..Heere, mijn God, nademacd de weg eng en smal is en dar ik hen als een teer kind, dar cd struikelende wandelt, zo bid ik U bij Uw Vaderlijke goedheid, neem mij toch bij Uw rechterhand en geleid mij. Sterk mijn geloof, regeer de voetpaden mijns levens, opdat ik niet afwijke ter rechter-of ter linkerhand. Laat de tegenspoed, waarmee U belieft mij te oefenen, voo mij een toom zijn om in Uw wegen re wandelen.

En als ik zal geleden en gestreden hebben, ontvang dan mijn arme ziel in genade en laat mijn zwakke lichaam verrijzen in de toekomst van Uw lieve Zoon, tot hemelse glorie."

Dat het gebed van Udemans bij de vele levensvragen ook uw hartbede mag zijn. Want terwijl het eeuwigheidslicht de tarwe-en druivenoogst van deze wereld beschijnt, staan de engelen gereed met hun scherpe sikkel, om op het bevel van hun Koning te maaien. „Zo waakt dan: want gij weet de dag niet. noch de ure. waarin de Zoon des mensen komen zal."

Eens zal de hemelse Landman verschijnen en vergaderen saam het koren; maar 't kaf zal voor eeuwig verdwijnen. Ja. alleen die Zijn Naam op aarde in voorspoed en smart heeft beleden en gelijk als het graan, bij 't rijpen der korrels, zich buigt naar beneden, zal eens in mogen gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen