Indrukken van een reis naar Zuid-Afrika

De gastgezinnen

Het eerste weekend worden we gastvrij onthaald door de gastgezinnen van onze gemeente in Randhurg. Over een afstand van 9201 km ervaren we een stukje Holland, zowel bij de gezinnen thuis als in de gemeente. In de gastgezinnen komen we ,,Daniël" en de ,,Saambinder" tegen, "s Zondags gaan we twee keer naar de kerk. Ver van huis en toch niet. Want ook hier klinkt de boodschap van Gods Woord. We gebruiken de zuidafrikaanse Bijbel en zingen staande psalmen.

Op de verdere reis logeren we verschillende keren in gezinnen van blanke Afrikaners. Iedere keer weer een verrassing. waar en bij wie je terecht komt! We komen veel te weten over het land en de kultuur. De levensstijl doet erg westers aan. Er zijn ook verschillen. Een zwarte bediende in het huis van een blanke is heel normaal. De huizen zijn vaak ruim en mooi. maar er wordt dan ook hard gewerkt. Vaak door zowel man als vrouw. Het tweede weekend brengen we door in een kamphuis in de omgeving van Pretoria, samen met de Voortrekkers. De Voortrekkers vormen een zuid-afrikaanse jongerenorganisatie die zich onder andere bezighoudt met de natuur. We praten en sporten samen. We houden op zondag een gezamenlijke kerkdienst en bijbelstudie.

De natuur

In juli is het in Zuid-.Afrika hartje winter. Dit betekent echter overdag een stralende zon en een temperatuur van 20-25 G terwijl's nachts de temperatuur daalt tot bij het vriespunt. Regenen doet het in deze tijd zelden. Het is dan ook erg droog en stoffig. De Kruger Wildtuin laat ons iets zien van Gods schepping. In een gebied met ongeveer dezelfde oppervlakte als Nederland leven allerlei dieren in het wild. We zien reën, zwijnen. zebra's, giraffen, een olifant, nijlpaarden, jachtluipaarden en heel in de verte een leeuw. De natuur houdt zichzelf in stand. Langs de kant van de weg ligt een giraffe. Hij is de prooi geworden van een leeuw. De aasgieren voeden zich met de overblijfselen van het dier. We komen onder de indruk van de wijsheid in de natuur. Ieder dier heeft zijn specifieke eigenschappen om in zijn eigen omgeving te leven, zich te verdedigen en zich te voeden. Zo kan een giraffe, wanneer hij wordt aangevallen door een jachtluipaard, zichzelf redden door dit roofdier een flinke klap met zijn poot te geven.

Blank en zwart

Zuid-Afrika. met ongeveer 5 miljoen blanke en 21 miljoen zwarte inwoners, is een land dat tegenwoordig vaak in het nieuws is: apartheid, diskriminatie. doodstraf. .A.N.C.. Mandela.
Enkele begrippen waar veel over gesproken en geschreven wordt. Onze ervaringen? We zien en horen veel. We spreken met blanken en zwarten. Er zijn blanken die zich christenen noemen en die het tevens heel normaal vinden dat de zwarte het mindere werk doet, minder geld verdient en een lage levensstandaard heeft. Zo is de situatie nu eenmaal altijd geweest!

Er zijn echter ook blanken die zich volledig inzetten om de positie van de zwarten te verbeteren.

Ook de regering doet veel. Zwarte studenten kunnen —met meer subsidie en grotere studietoelagen dan blanken — studeren aan de universiteit Medunsa of aan het kollege voor onderwijzer of technicus. In de kontakten met deze studenten blijkt dat zij erg gemotiveerd zijn om hun doel te bereiken. In Medunsa zit zelfs in de vakantietijd de bibliotheek vol met hardwerkende studenten. In het thuisland Kangwane zwoegen zwarte mensen jarenlang om een eigen bedrijfje op te bouwen.

Behalve het onderscheid tussen blanken en zwarten met hun eigen kultuur en ontwikkeling zijn er ook veel verschillen tussen de zwarten onderling. In Zuid-Afrika leven ongeveer 16 verschillende zwarte bevolkingsgroepen. Tussen deze groepen is de onderlinge verhouding vaak slecht. Neem bijvoorbeeld Soweto, de zwarte voorstad van Johannesburg met enkele miljoenen inwoners. In deze stad is het nog al eens onrustig er zijn bommeldingen en rellen tussen de zwarte mensen onderling. De aanblik van deze stad is grauw en armoedig, ondanks het feit dat de regering heeft gezorgd voor woningen voor deze mensen.

Een bezoek aan Zuid-Afrika, ogen en oren openhouden, spreken met blank en zwart. We ervaren iets van de ingewikkeldheid van de problemen in Zuid-Afrika en de oplossing lijkt steeds moeilijker te vinden.

Het zendingsveld

Het laatste hoogtepunt: een bezoek aan het zendingsveld in Bophuthatswana.

We hebben er al veel over gehoord en gelezen. We hebben er in Nederland akties voor gehouden, En nu gaan we het met eigen ogen zien. Mareetsane is het centrum van dit zendingsgebied. Hier is een kerk en een bijbelschool. Hier staan de huizen van zuster Marrie Altena en van de studenten die in opleiding zijn voor evangelist. Wij logeren in het konferentiegebouw in Mareetsane.

De kerkdienst op zondag is een hele ervaring. 's Morgens om 9.00 uur luidt de klok. om 10.00 uur zijn er enkele mensen en tegen 11.00 uur kan de dienst beginnen. De kerk is gevuld met blanken en zwarten, allen voor God gelijk, allen dezelfde genade nodig.

Dominee Huisman preekt in het Zuidafrikaans. Daniël Dlhamini. de plaatselijke evangelist. vertaalt in het Tswana. Een orgel ontbreekt. Een vrouw is voorzangster en spontaan worden de psalmen meerstemmig gezongen. Enkele kinderen en moeders gaan tijdens de dienst even buiten kijken. Voor in de kerk ligt een hond.

De volgende dagen zien we nog meer van het zendingswerk. Evangelist Commeling. zuster Marrie Altena en dominee en mevrouw Driessen gaan ieder met een groepje Hollanders op pad naar verschillende posten. In Lotlhakane vertelt een zwarte evangelist over zijn roeping en werk in Gods Koninkrijk. In de kerk wordt school gehouden; er zijn 50 kinderen en één onderwijzer. Evangelist Gommelin zingt met de kinderen in het engels het lied. Bij een bouwvallig huisje in Madibe komen van alle kanten kinderen en enkele vrouwen aangelopen. Een aangrijpende ervaring. Het Woord wordt gezaaid. Psalm 100, dient de Heere met blijdschap, wordt gelezen in twee talen, er wordt gezongen en gebeden.

In een ander dorp is een huisje waarin "s zondags kerk wordt gehouden. Enkele vrouwen van de vrouwenvereniging vertellen over het werk in de gemeente. Samen zingen we Psalm 42:1. ieder in zijn eigen taal.

Na een gezamenlijke maaltijd houden we een bijbelstudie met de Tswami jongeren. Ondanks de taalbarriëre is er toch een gesprek mogelijk over Gods Woord en het getuige zijn in deze wereld. Een taak die zowel voor de Tswana als voor de Hollander begint in zijn eigen omgeving.

Een bezoek aan Mmabatho. de hoofdstad van Bophuthatswana laat de grote verschillen in dit land zien. Mmabatho is een moderne stad met luxe en weelde die een scherpe tegenstelling vormt met de primitieve huisjes op het platteland.

Drie weken Zuid-.Afrika. boordevol indrukken en ervaringen komen we terug in Holland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen