Immers zal een wees bij U ontfermd worden

Op de voorpagina van Danicl van vrijdag 29 april '88 stond ccn foto van Itodo Lidch. ccn gchandicaptc jongen, die vanaf zijn geboorte in ons weeshuis in Igede is verzorgdl.

Itodo is geen Igede jongen, maar komt uit het Idoma gebied, dat aan Igede grenst. Hij is 12 jaar oud. Een vriendelijke opgewekte jongen, waar iedereen van houdt.

Ondanks z'n handicap is Itodo een aktief en levendig jochie.

's Morgens vroeg zit hij vaak als eerste in het zaaltje, waar de dagopening gehouden wordt voor dc werkers. Met z'n sterke gespierde armen hijst hij zichzelf de trap op naar het weeshuis. Hij kan zelf zijn beugels aangespen en zo met behulp van krukken en beugels beweegt hij zich voort over hel hele weeshuisterrein.

Iedereen kent hem en hij kent iedereen. Itodo is dol op de kleine kinderen cn vaak zie je hem bij één van dc boxen staan, om met de kleintjes te spelen.

Op hel wccshuisschoollje (kicuterschoollje) zijn z'n prestaties niet geweldig. Het is moeilijk zich te concentreren voor Itodo, ook praat hij moeilijk, maar in praktisch opzicht heeft hij de dingen vaak vlug door en probeert je dan op zijn manier te helpen. Het hoogtepunt van de weck is dc zondag voor Itodo. Dan loopt hij naar de zondagschool en dc kerk en mag terug meerijden met de aulo van zuster Sonneveld of mij.

Itodo heefl een vriendje David Idoba. ook een gehandicapte jongen, met een te kleine schedel, die ook spastisch is. maar wel lopen kan. Hij spreekt weinig en kan beslist niet leren.

Toen we dit vooijaar van de gouverneur van ons gebied een jonge koe als geschenk kregen, waren vooral Itodo en David daar bijzonder blij mee. Ze waren zo enthousiast, haalden tlirekt wat gras en lieten dc koe uil hun hand eten. David houdt \ eel van beesten. Hij zorgt ook allijd voor dc geiten van het jongenshuis. Het grote probleem is iemand te vinden, die zich in wil zetten deze gehandicapte jongens le begeleiden. Dat is een uiterst moeilijke zaak in Igede. Over het algemeen is hel zo dat dc gehandicapten, wanneer ze de mensen geen last bezorgen, wel getolereerd worden, maar zorg aan hen besleden, hen te helpen, dat wordl maar zelden gevonden. Ook onder kerkmensen leeft dit nog zo weinig.

Gelukkig mogen we al deze zorgen dagelijks bij de Hccrc brengen. Wiens zorgende hand we ook mogen merken. Ds. Ikvvc. onze zickenhuispredikant. komt ook i-egelmatig ons weeshuis bezoeken en mcl hem kunnen wc al deze problemen heel lijn bespreken. Hij geeft ons vaak waardevolle adviezen.

Eén van zijn zoons komt elke middag ccn paar uurtjes om Itodo en David te leren, hoe ze 'brooms" kunnen maken. "Brooms" zijn lange bezems, die door de Igede mensen gebruikt worden om de compounds (=woonerO aan te vegen. Dat is altijd hel eerste werk van dc vrouwen of de kinderen "s morgens na hel opstaan. Deze bezems worden gemaakt van de nerven van de palmbladeren. Eerst worden ze takje voor takje geplukt, dan

met een mesje geschild en daarna samengebundeld. L)us heel eenvoudig werk. Maar ze krijgen er al wat plezier in en we hopen dat ze later nog meer kunnen leren, bijvoorbeeld matten maken of iets dergelijks.

We hebben nog een gehandicapt kind. een meisje van ± 10 jaar. Rachel Oglu. Ze is ook vanaf haar geboorte bij ons geweest. Ze heeft een open verhemelte en een scheve nek. Het is een lief meisje dat al heel handig kan helpen met het verzorgen van de kleinere kinderen en dat ook graag doet.

Als gevolg van haar handicap kan ze moeilijk praten, maar is verder normaal. Rachel gaat dit jaar voor het eerst naar een school in het dorp. We hebben een leuk uniformpje voor haar gekocht (elke school heeft z'n eigen uniform in Nigeria, die door alle kinderen gedragen moeten worden!) en Rachel gaat elke morgen trots en blij naar school.

We waren erg verrast en blij met de gift. die we vorig jaar van de Vrouwenbond kregen en we hopen daar goed gebruik van te maken. We zijn bezig om met behulp van dat geld een geitenhok te bouwen op het terrein van ons jongenshuis. Daarvoor hebben wc nodig stenen, hout en vooral sterk gaas. Alle materialen zijn erg duur in Nigeria. Maar dat is nu dus geen belemmering meer en Bram Boer. onze technicus zou een plannetje maken en er zo vlug mogelijk aan beginnen, was de afspraak voor ik wegging.

Er is veel werk te doen in het weeshuis, want naast de zorg voor onze gehandicapte kinderen (eigenlijk maar een klein onderdeel van het gehele werk) mogen we ook zorgen voor een groot aantal gezonde kinderen, waarvan de helft (ongeveer) nog babies zijn. Een prachtig werk! - een dankbaar werk! - een ve ra n t woo rdel i j k we rk!

In de verzorging van deze kinderen worden wc vaak fijn geholpen door verschillende meisjes en vrouwen uit de dorpen, die we zelf op moeten leiden en leren. Sommigen van hen zijn zeer gewaardeerde krachten, die we niet graag zouden missen.

Er is heel wat te doen met zo n 40 babies. Er zijn elke dag wel een paar zieken onder hen. er moet worden verzorgd en verbonden, medicijnen voorgeschreven en uitgedeeld, eten gekookt en melkvoedingen klaargemaakt, kamers, boxen en veranda's schoongemaakt, kleren versteld en de was gedaan.

De kinderen tussen 5 en 10 jaar gaan naar school en degenen die de lagere school al doorlopen hebben, worden vaak ook ingeschakeld in het verzorgingswerk. Elke week worden er inkopen gedaan op de plaatselijke markt en soms gaan we met een vrachtauto naar de grote stad om grote voorraden in te slaan, zoals melkpoeder, suiker en allerlei andere dingen. Met de grootste kinderen hebben we vaak de meeste problemen. Ze zijn aan het volwassen worden en voelen zich vaak eenzaam en onzeker omdat ze geen ouderlijk huis hebben om op terug te vallen.

Gedenk al het werk wat gedaan mag worden op de zendingsvelden in uw gebeden. Wij, als zendingswerkers, hebben ook elke dag weer nodig onze knieën te buigen voor de Hoge God. Hem te smeken om wijsheid, liefde, geduld, begrip, een bewogen hart. maar bovenal de leiding van Zijn Heilige Geest om ons te leiden in alle moeilijke wegen, maar ook in de dagelijks terugkerende werkzaamheden.

En dan mogen we toch zeker niet vergeten dat al deze kinderen, die de Heere aan onze zorgen toevertrouwde, allen een ziel hebben die voor de eeuwigheid geschapen is! En dat geeft ons vaak worstelingen aan de Troon der genade voor het behoud van onze kinderen met hun verzorgstertjes.

Deze meisjes die met de kinderen meekomen, om te leren voor hen te zorgen, om te leren een moeder voor hen tc zijn. zijn allen in het heidendom opgevoed en kennen niet de Enige Naam, Die onder de Hemel gegeven is. waardoor wij en zij zalig moeten worden. Een open deur dus om het Evangelie van vrije genade te mogen verkondigen. De Heere geve ons als zendingswerkers getrouw makende genade en Hij zegene het werk dat Zijn hand begon, tot de eer van Zijn naam. Die eeuwig eer moet ontvangen.

Een hartelijke groet van

Leuny Commelin

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen