Genieten van je vakantie, maar.... vergeet je ziel niet

Even ontspanning

’t Is ook héérlijk om er even tussenuit te zijn. Even uit de sfeer cn de sleur van elke dag. Even geen last van huiswerk, tentamens en examens. Even geen werkdruk van: dit moet nog klaar en kan dat nog klaar voor vrijdag, want er wordt dringend op gewacht. Even op adem komen: straks immers wacht er weer een drukke tijd? Valt het je niet op dat we met het gebruik van het woordje ..even" zelf al aangeven hoe jachtig ons leven is? Hoe vaak doen we niet ..even dit" en moeten we ..even dat"? Drijven we allen niet hulpeloos mee in de maalstroom van het voortvliegend leven? Drijft satan ons soms voort in een dolgedraaid leven? Wil hij ons zo snel mogelijk aan het eind van ons leven hebben omdat hij zo goed weet dat tijd ook genadetijd is? Zien we dat niet geïllustreerd in de heftige uitroepen van een stervende vrouw die maar bleef herhalen: ..O roep de tijd weer terug, roep de tijd terug"?

Het komt wel voor. dat met een beroep op het vierde gebod (zes dagen zult gij arbeiden en al uw werk doen) het verschijnsel vakantie veroordeeld wordt. Toch is zo'n beroep op de Schrift misplaatst. In het vierde gebod vraagt de Heere van ons dat we één dag van de week helemaal aan Zijn dienst wijden. In de korte Catechismus van Westminster staat, dat we ons op de rustdag moeten onthouden van arbeid en ontspanning die op de andere da een van de week wél geoorloofd is. Bij het doen van al ons werk behoort dus ook verantwoorde ontspanning. We s moeten onze geest en ons lichaam niet overbelasten.

Tussen inspanning en ont-en spanning moet een bepaald evenwicht zijn. Gods Woord spreekt daar ook van. Denk n maar eens aan de Sabbath, aan de grote feesten, aan het Sabbathsjaar en aan het jubeljaar. De Heere Zelf schonk veel ..vrije" tijd aan de Israëlieten, waar zij een goed gebruik van mochten maken. Met dat laatste zijn we meteen terechtgekomen bij onze manier van vakantie houden. Kijk. als wij onze vakantietijd gebruiken om ons uit te leven in de zonden dan is het zonneklaar dat zo'n vakantie onder Gods oordeel ligt. En helaas, wat gebeurt dat vaak. Worden sommige plaatsen in ons land in de zomertijd niet terecht vergeleken bij Sodom en Gomorra? En.... zouden daar alleen buiten-kerkelijken te vinden zijn?

Wat is het óók in-en in-triest als ons christen zijn bij de grenzen van ons land ophoudt. In het buitenland kennen ze je toch niet; de sociale kontrole valt weg dus.... de teugel vieren maar. Terwijl God tóch toekijkt!

Genieten mag toch?

Is het dan tóch maar beter als je thuis blijft in de vakantietijd? Laten we eerlijk zijn: doen wij allen niet mee met de leus die in onze samenleving geldt? Zingen wij allen niet mee in het koor van: je moet genieten van het leven, want daar is het voor en het is toch al zo kort? We passen dat wel in binnen onze godsdienstbeleving, maar toch zorgen we er voor dat we ..aan onze trekken komen". En

natuurlijk, kan dat óók als je thuis blijft. „Ja . zeg je wellicht: ..maar mag je dan niet genieten van het aardse leven? " Zeker wel: luister maar naar wat de wijze Prediker ons zegt:

„Geniet het goede ten dage des voorspoeds" (Pred. 7:14) en wat verder zegt hij. juist tegen jonge mensen: .Verblijd u. o jongeling, in uw jeugd". (Pred. 11:9a). Kon kreet ingevuld naar de vakantie toe zou je dan kunnen zeggen: at mag je genieten van Gods wonderschone schepping. Wat kun je je dan verwonderen als je die majestueuze bergtoppen rood ziet opgloeien in de ondergaande zon. Wat kun je genieten als je zómaar, midden op de Vel uwe. een roedel herten ziet oversteken: ank en vlug. Zou je dan niet mógen genieten van een mooi orgelconcert, een museumbezoek. een trekfietstocht door Nederland en noem maar op? Ja. dat mag! Maar. zegt Prediker, vergeet dan niet dat God u om al deze dingen zal doen komen voor het gericht. Dan wil hij daarmee geen domper zetten op ons leven, maar ons wel een aanwijzing geven dat we er niet op los kunnen leven. Onze vreugde moet een gepaste vreugde zijn. Je mag wandelen ..in de wegen van je hart", maar dan toch zo dat je de Heere vraagt of Hij je Gids wil zijn. Je mag ..wandelen in de aanschouwing uwer ogen", maar dan toch zo dat je dc Heere kunt danken voor wat je gezien hebt. Echte vreugde is die vreugde die we niet achter Gods rug om behoeven te zoeken, zo las ik ergens. Wat is dat waar! Tegelijkertijd geeft dat ons ook aan wat we in de vakantie wel en niet kunnen doen.

Vergeet je ziel niet

William Booth. de stichter van het Leger des Heils. had eens een gesprek met iemand. Over allerlei dingen hadden ze gesproken, maar niet over geestelijke dingen: niet over het Koninkrijk Gods; niet over Christus. Of dat opzettelijke zo gegaan was of dat dc andere onderwerpen te zeer dc aandacht hadden gehad, weet ik niet: in ieder geval was het zo. Bij het uit elkaar gaan voelde William dat als een schuldig tekort en het enige dat hij toen nog zei was: „Vergeet uw ziel niet".

Geloof je niet met mij dat wc dat boven onze vakantietijd mogen zetten: „Vergeet uw ziel niet!" Wat dat betreft geeft die Moorman uit Handelingen 8 ons een sprekend voorbeeld. Hij ging op reis om God te zoeken. Gaan wij ook zó op reis? Er zijn er vandaag de dag velen die zeggen dat God dood is en niet (meer) bestaat. Anderen vinden het best als zij maar weten dat Hij er is. Zo niet met deze man uit Candacé. Hij vond het niet genoeg te weten dat God er was. nee, hij wilde Hem ontmoeten! Hij kon niet meer zonder Hem en zonder Zijn gemeenschap. En dan weten we hoe de Heilige Geest het hart van die Moorman en hoe Christus gestalte krijgt in zijn hart. Zie je hem gaan? Met vreugde!

Wij hebben wellicht verlangd naar dc vakantie. Misschien ga je nog op reis; t zou ook kunnen datje al weer teruggekeerd bent. En.... is er vrede in je hart en leven? Veel mensen putten zich na een vakantie uit om met een hele rij bijvoegelijke naamwoorden duidelijk te maken hoe héérlijk toch wel hun vakantie was. Alleen: ze kijken er zo triest bij! Zijn ze na een reis misschien nog ongelukkiger en eenzamer? Wat is het toch waar dat we de hele wereld kunnen zien en dc meest fantastische reizen kunnen maken, maar zo leeg kunnen blijven omdat we God missen.

Meer tijd om God te zoeken

Misschien voel jij je wel zo op dit moment. Eindelijk heb je vakantie, maar "t is zo leeg! Wees dan toch maar blij met die extra vrije tijd die je hebt om Gods Woord te onderzoeken en besteed maar veel

tijd aan het gebed. Wat werd in de weg van gebed en onderzoek van Gods Woord de Moorman rijk gezegend. En ook vandaag nog kan en wil de Heere in deze weg meekomen. Ook vandaag nog wil Hij de rust schenken aan hen die er aan ontdekt zijn dat we zo vol met onrust zitten. En als wij het Lam Gods ontmoet hebben omdat Hij ons zocht én vond dan zullen wij blijdschap bezitten. Een blijdschap die weliswaar bestreden zal worden. Van alle kanten immers komen de aanvallen. Zie dat maar aan de reis van Christen en Getrouw uil het ..reisverslag" van Bunyan. Zij moeten door de stad met de niet aanlokkelijke naam ..IJdelheid". In die stad werd kermis gehouden: het gehele jaar door. Er was voor hen geen andere weg naar de He mei stad dan door de stad IJdelheid. Ja. er was wel een andere weg geweest, maar die heeft de mens door dc zonde opgebroken. Toen de overste van die stad bemerkte dat de pelgrims door deze stad moesten, kwam hij met zijn trawanten op het slimme idee op te slaan. En inderdaad.... velen zijn daar voor eeuwig omgekomen. Zo niet Christen en Getrouw. De laatste wordt wel op de brandstapel gebracht maar alleen maar om zodoende eerder Thuis te zijn.

Christen vervolgt de reis verder: hij is op reis naar zijn beter Vaderland. Hij reist met de Moorman en met al Gods kinderen op kosten van Hem Die de stad IJdelheid Zelf bezocht heeft vanuit de Hemelstacl. De opperheer van de hele kermis heeft Hem uitgenodigd van zijn ijdelheden te kopen, hij heeft Hem het hoogste bod gedaan. Maar Hij heeft Zichzelf onbevlekt bewaard van de boze. Hij heeft Zich in die stad laten doden opdat Hij voor alle pelgrims het leven zou verwerven. En daarom komen ze allemaal Thuis; dat is zeker en vast! Die kermis is er nog en kleiner wordt hij niet. Schreeuwende reklames en felle blikvangers vragen onze aandacht, óók en juist in de vakantie. Alles roept: ..Hier is genot: hier kun je gelukkig worden". Inderdaad. alles is er te koop.... behalve het Ene Nodige: de vrede en rust in God. En juist dat deed een Schots theoloog zeggen: ..Nooit heeft een schooljongen meer verlangd naar de vakantie dan ik ernaar verlangd heb om van deze wereld afscheid te mogen nemen". Is dat ook jouw en mijn uitzicht? Of.... kopen we nog steeds op de kermis? Je bent op reis.... waarheen? Daarom: vergeet je ziel niet!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen