Kanttekeningen bij ontwikkelings

Het is een voorrecht dat we vanuit onze gemeenten op vier verschillende terreinen zending mogen bedrijven. Zo kan gestalte worden gegeven aan de opdracht van Christus: ..Gaat dan heen. onderwijst al de volkeren, dezelve dopende in de Naam des Vaders, en des Zoons en des Heiligen Gccstes: lerende hen onderhouden alles wat Ik u geboden heb". Dat is het voornaamste: Dc verkondiging van het Woord van God tot eeuwig behoud van zondaren. Daarnaast hebben we zorg tc dragen voor het lichaam en voor de leefomstandigheden van hen aan wie dit Woord wordt gebracht. Ook hierin mag onze zending dienstbaar zijn.

De nood in de wereld is echter zeer groot. In het licht daarvan is het slechts weinig wat wij en ook andere kerken kunnen doen. Daarom is het een goede zaak dat ook door regeringen van rijke landen hulp wordt verleend aan ontwikkelingsland e n. w a a r mensen vaak in erbarmelijke omstandigheden moeten leven. Bij deze ontwikkelingshulp wil ik in dit artikel enkele kanttekeningen maken.

Vragen over de besteding van gelden voor ontwikkelingshulp

Op dc nationale begroting van ons land, die jaarlijks op Prinsjesdag in september door dc regering aan het parlement ter goedkeuring wordt voorgelegd, is sedert jaren een hoofdstuk gewijd aan Ontwi kkeii ngssa menwerking. Hiervoor staat een bedrag van omstreeks 4 miljard gulden aangegeven. Het komt uit belastinggelden door mij en u opgebracht. We betalen voor ontwikkelingshulp 270 gulden per hoofd van dc bevolking.

Via partikuliere bijdragen aan zending, bijzondere noden en andere hulporganisaties komt daar voor leden en doopleden van onze gemeenten nog eens voor ieder 100 gulden bij. Bij velen leven vragen of met deze bedragen

- doelmatig, effektief wordt omgegaan: - in het Licht van Gods Woord voldaan wordt aan hetgeen God van ons eist ten aanzien van het betuigen van liefde aan onze naaste:

- aktiviteiten worden gefinancierd, die strijdig zijn met Gods Wet.

Vraag twee vereist allereerst onze aandacht.

Richtlijnen in Gods Woord

God geeft ons in Zijn Woord en Wet volmaakte richtlijnen hoe de mens in zijn ontwikkeling dient te handelen. voor zichzelf en ten opzichte van zijn naaste. Door de val in Adam is ons verstand verduisterd, onze wil geheel op onszelf gericht in plaats van op God en op onze naaste. En het hart is tot alle boosheid geneigd. Dc Heidelbergse Catech is mus leert ons dat we God en onze naaste haten.

Het goddeloze humanisme en het horizontalistisch getinte, o pp e rv 1 a k k i g Christendom verwerpen deze uitspraak, maar we kunnen dc uitleving ervan in ons en om ons op

steeds gruwelijker wijze opmerken.

In Genesis 1. 2. 8 en 9 staan aanwijzingen die God de mens gegeven heeft tot dc ontwikkeling van zichzelf cn van dc aarde.

Genesis 1 vers 28: „Weest vruchtbaar cn vermenigvuldigt cn vervult de aarde"; en in vers 29: ..Ziet. Ik heb ulieden al het zaadzaaiende kruid gegeven, dat op de ganse aarde is. en alle geboomte, in hetwelk zaadzaaiende boomvrucht is; het zij u tot spijze".

Genesis 2 vers 15: „Zo nam de HEERE God de mens en zette hem in de Hof van Eden om die tc houwen en die te bewaren ".

Een opdracht in de staat der rechtheid aan dc mens gegeven. Een opdracht waaraan de Heere na de zondeval van de mens niets heeft afgedaan; integendeel, zelfs nadrukkelijk herhaald met de toevoeging: „in het zweet uws aanschijns". zowel in zijn letterlijke betekenis als in overdrachtelijke zin. Dat geldt tot vandaag toe. voor jong en oud. Hoeveel kinderen en jonge mensen moeten juist in onze tijd niet worstelen om de door de maatschappij vereiste diploma's te behalen, met name de intcllektueel minder begaafden. Maar wat worstelen ook veel ouderen in hun werkkring met noodzakelijke bijscholing: denk slechts aan het gebruik van komputers.

Onze maatschappij is er een van. voorheen voor onmogelijk gehouden, rijkdom. Maar hij is tevens niet alleen verruwd, maar ook verhard.

Hoevelen worden er op een leeftijd tussen 55 cn 60 jaar „afgedankt" tegen hun zin in: alleen omdat de naar hogere welvaart jagende samenleving hen niet meer gebruiken kan. Tevens echter verergert dit dc welvaartskloof tussen arm cn rijk in deze wereld. Want niet alleen worden de rijken steeds rijker, maar zij bereiken dit ten koste van de armen en door waarschijnlijk onherstelbare schade aan de aarde toe te brengen — een ontzettende belasting, ook tegenover hun eigen nageslacht.

Welvaartskloof tussen arm en rijk

Nederland staat — samen met Zweden — aan dc top van dc lijst van landen die ontwikkelingshulp van overheidswege financieren. Zeer opmerkelijk is hel dat juist de socialistisch geregeerde landen. zoals de Sovjet Unie en zijn vazallen, veel minder bijdragen dan dc democratisch geregeerde landen. Een opmerkelijk feit voor hen die o.a. „broederschap" luide verkondigen.

Nederland besteedt ongeveer 1% van het netto nationaal inkomen aan ontwikkelingshulp.

SLECHTS ÉÉN PROCENT! Komt dit overeen met wat Gods Woord ons voorhoudt: „Vervult alzo de Wet van Christus? " Mijns inziens absoluut niet! Persoonlijk en kollekticf moet schaamte ons aangezicht bedekken.

Want ontstellend groot is de kloof tussen rijk en arm. Ter illustratie hiervan enkele sprekende feiten:

- 14% van de wereldbevolking — waartoe ook wij behoren — heeft een gemiddeld jaarlijks Bruto Nationaal Produkt per hoofd van 10.000 Amerikaanse dollar. Dit betekent dat voor iedere inwoner S 10.000 beschikbaar is (uiteraard niet alleen voor eigen inkomen, maar ook voor het instandhouden van overheidsorganisaties cn dienstverlening).

- Niet minder dan 40% van de wereldbevolking moet

het stellen met $ 400 ol" minder. Juist deze. snelgroeiende groep komt regelmatig in het nieuws door in die landen heersende h ongersnood, kindersterfte, epidemieën.

In sommige landen is de gemiddelde Ieeltijdsverwachting 45 jaar tegenover 74 en hoger in rijke landen. We kunnen reeds uit deze enkele feiten kon kinderen dat het diep betreurenswaardig zou zijn wanneer onze regering en parlement het bedrag voor ontwikkelingshulp op de begroting uit een oogpunt van bezuiniging zou verlagen.

Wat ontwikkelingshulp inhoudt

Thans nog iets over de inhoud, die aan ontwikkelingshulp gegeven wordt. De partikuliere organisaties richten zich vooral op dc armsten: de besteding is dan ook het meest effektief omdat de bureaukratische rompslomp kleiner is dan bij bestedingen van de overheid. Niet dat zij elkaar kunnen vervangen; ze zijn komplementair, elkaar aanvullend. De overheidshulp moet wel kritisch gevolgd worden.

Programma's op het gebied van dc bevolkingsgroep (hoe groot en ernstig het probleem ook is) die abortus en sterilisatie beogen, steun aan gewelddadige organisaties ter omverwerping van bestaande regc ringen, o n sc h ri ft u u r I ij k c vrouwenemancipatic. atheïstische kuituurbevordering e.d. kunnen niet scherp genoeg veroordeeld worden. Op zichzelf is het een goede zaak. dat provinciale en gemeentelijke besturen deelnemen in ontwikkelingssamenwerking. Het drukt meer mensen met de neus op dc schrille tegenstellingen in deze wereld. Helaas gaan deze kolleges soms op een politieke toer. waardoor belastinggeld onjuist besteed wordt. Waakzaamheid is daarom ook hier geboden.

Persoonlijke en kollektieve schuld

Eerder in deze kanttekeningen is het woord „schaamte" gevallen. Persoonlijk en kollektief staan we schuldig aan een wereldwijde ontwikkeling van de samenleving. welke in het Licht van Gods"opdracht: BOUWEN EN BEWAREN, ieder onzer aanklaagt.

Ter toelichting hiervan nog enige feiten:

- 25% van de wereldbevolking. waartoe ook wij behoren, verbruikt 75% van alle kommerciële energie — in beginsel een beperkt voorradige levensader van de samenleving: ook al weten we niet exakt hoe groot de voorraad nog is.

- In dc EEG-opslagplaatsen lag het vorig jaar 20 miljoen ton vlees ton vlees, boter en graan. Overschotten waar men geen weg mee weel. terwijl elders op de aarde 600 miljoen tot 1 miljard mensen in min of meer ernstige mate ondervoed zijn.

- Per jaar wordt in de Verenigde Staten 80 miljard dollar aan vermageringsmiddelen besteeds. Van een gelijk bedrag moeten 500 miljoen van dc armsten een geheel jaar zien rond te komen.

Brengen wij het er beter af.' Zal dit geslacht de geschiedenis ingaan als de generatie die zich ten koste van de schatten op aarde op ontoelaatbare wijze heeft verrijkt? Die deze aarde op een onherstelbare wijze bezig is te vervuilen?

En die de kloof tussen arm en rijk voortdurend vergroot? Denk slechts aan de snelle — nog onoverzienbare — ontwikkelingen van de biotechnologie en de automatisering, die ons verder voeren op dc weg van wetenschappelijke ontwikkeling, waarbij de arme landen steeds meer achterblijven.

Zal ook ons nageslacht ons niet aanklagen, als we zo doorgaan?

Het antwoord daarop moet luiden: Ieder zal op zijn eigen plaats daarmee bezig zijn. Dat geldt in het bijzonder de jonge generatie.

Daartoe wil ik ook met nadruk wijzen op dc vakatures voor zendingswerkers. Een recente oproep voor een tweede landbouwkundige in Izi gaf helaas geen resultaat.

Vanuit de deputaatschappcn voor Zending en Studerenden zal dit jaar aan studerenden van het wetenschappelijk en hoger beroepsonderwijs voorlichting gegeven worden over de taken in ontwikkelingslanden. die door de zending en aanverwante hulpverlening moeten worden uitgevoerd. Eerst het Woord en daarbij de Daad.

Dat is ons aller verantwoordelijkheid. hier en elders.

Rhenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen