Wachten op een visum...
In het interview van het zendingsdep11taatsehap wordt gesproken over de visumproblematiek. Wat het wachten op een visum voor een zendingswerker betekent, kunnen we lezen in het onderstaande artikel van de heer Rijneveld. De heer T.J. Rijneveld werd in mei 1986 door het deputaatschap aangenomen als evangelist voor Abakaliki. een stad niet ver van het zendingsterrein in Izi. Hij trad in november daarna in dienst van de zending en hoopte vorig jaar september met zijn vrouw en kinderen uitgezonden te kunnen worden, maar hij wacht nog steeds op zijn visum.
„Ben je nu nog niet weg? "
„Hoe is het met jullie visum? " „'t Zal ook niet meevallen om te moeten wachten...." „Wat doen jullie nu eigenlijk al die tijd? " „Het wordt wel beproefd, hè? " ..'t Gaat toch zeker nog wel door....? " „Is er al nieuws? "
Een greep uit de vele vragen die ons nogal eens gesteld worden. Vragen waaruit meeleven spreekt. Maar ook vragen waarin doorklinkt: Hoe kan dat nu? Wat zijn er voor
De voorbereidingen
Wanneer iemand in zendingsdienst is gekomen, moeten er vele voorbereidingen worden getroffen voordat de uitzending kan plaatsvinden.
Afhankelijk van de taak die men op het zendingsveld hoopt te gaan verrichten, zijn de voorbereidingen voor ieder verschillend. Wel is voor iedereen naast z'n taakgerichte voorbereiding ook algemene kennis van het land. de bevolking, gewoonten en gebruiken van belang. Verder zal ieder inkopen moeten doen op het gebied van huishoudelijke artikelen, kleding, technische zaken e.d. Daarnaast moeten er allerlei papieren in orde gemaakt worden, waaronder ook de aanvraag voor het visum valt.
Het visum
Nu zijn we gelijk aangekomen bij het punt dat zoveel moeilijkheden oplevert: ons visum. Wanneer je, zoals in ons geval, in het buitenland wilt gaan werken, heb je daarvoor toestemming van de desbetreffende regering nodig. Dit geldt overigens ook voor buitenlanders die in Nederland willen gaan werken. Deze toestemming (vergunning), die op het paspoort wordt aangebracht, wordt door de ambassade verstrekt en heet visum (hel meervoud is visa).
Nu heeft Nigeria, het land waar we hopen te gaan werken, een quotumregeling ingesteld voor het verlenen van visa. Dat betekent dat er maar een bepaald aantal mensen wordt toegelaten, namelijk het aantal waarvoor de buitenlandse instantie of het bedrijf toestemming heeft gekregen. Alleen die mensen krijgen een visum.
Onze zending wachtte al geruime tijd op de vaststelling van het voor ons bestemde quotum. In februari j.1. is de uitslag bekend geworden. Deze hield in dat alle op dat moment daar werkende zendingsarbeiders mogen blijven. Dat is al heel verheugend.
Verder zullen zoals het zich laat aanzien ook enkele nieuwe werkers naar Nigeria mogen gaan, onder wie de fam. Dorresteijn. die al enkele maanden met een bezoekersvisum alleen in Izi is geweest, mag er nu waarschijnlijk met zijn gezin heen. Dat geeft grote blijdschap.
In een quotum wordt niet alleen het aantal personen vastgesteld, maar ook de funktie die zij mogen bekleden. Dit betekent voor onze zending een bepaald aantal predikanten. onderwijzers, verpleegkundigen, landbouwkundigen, technische werkers, enz.
Ik hoop D.V. als evangelist uitgezonden te worden en deze funktie staat omschreven als „churchdeveloper" (iemand die meewerkt aan de opbouw, ontwikkeling van de kerk).
Helaas is er voor mijn positie nog geen plaats in het quotum. En dan geldt het voor Nigeria: wanneer er geen plaats is in het quotum, wordt er geen
visum afgegeven. Geen visum betekent: geen vergunning om daar te mogen werken. Hoe belangrijk is dan het verkrijgen van een visum!
In Nigeria worden op dit moment wel pogingen in het werk gesteld alsnog deze positie in het quotum opgenomen te krijgen.
Voor alle duidelijkheid: wanneer ik hier schrijf over een visum bedoel ik niet een bezoekersvisum. Dat is voor Nigeria nog wel te verkrijgen, maar het is slechts drie maanden geldig en daarna mag men niet meer in het land werken. Waar wij op wachten is een visum waarmee een i erbIij/s\'ergiinning verkregen kan worden, zodat wij kunnen blijven.
Wachtenstijd....
Wachten kan soms lang duren, soms het gevoel met zich meebrengen: het lijkt wel of er geen eind aan komt. Toch kan wachtenstijd ook heel nuttig zijn.
Aan onze wachtenstijd zitten twee kanten: enerzijds kunnen we nog dingen doen die nuttig en nodig zijn: ons meer en meer voorbereiden (zo zijn wc bezig met de eerste beginselen van de Izi-taal. verder theologie, bestudering van de islam enz.). Anderzijds: als we de nood zien op het zendingsveld zouden we vandaag nog willen gaan. Er is zoveel werk: zovelen hebben nog nooit gehoord van Die Ene Naam. Die onder de hemel gegeven is, door Welke wij moeten zalig worden.
De mensen die er werken ervaren een grote werkdruk (bidt u. bid jij daar ook voor: voor wijsheid, kracht en liefde voor diegenen die daar mogen werken? ). De nood is groot (en de oogst) maar de arbeiders zijn weinig.
Hoe ervaar je dat?
Hoe ervaar je nu zo'n wachtenstijd? Dat is verschillend. In het begin mocht ik het steeds uit handen geven, het leggen in Gods handen. Hij weet immers wat goed is. Ook dit heeft zijn bedoeling: er gebeurt immers niets zomaar, „bij geval ". Echter zo is het niet altijd. Zo kun je wel eens een moeilijke periode hebben. Voor mij gold dat wel heel speciaal toen het bericht van de uitslag van het quotum binnen kwam. Jazeker, er was blijdschap over het feit dat alle zendingswerkers mochten blijven en dat er. zoals het er naar uitziet, nieuwe werkers heen mogen, maar te verwerken dat onze positie er net buiten viel. dat viel niet mee. Het was een grote teleurstelling. Toen was het een tijd van strijd, een tijd van beproeving.
Soms zie ik op mijzelf. Dan zie ik alleen maar onmogelijk-
heden, maar als ik mag zien op de Heere. dan is het: Bij Hem zijn alle dingen mogelijk. Hij doet geen half werk. Hi j die roept is getrouw Die het ook doen zal. Zouden Zijn beloftenissen verder haar vervulling missen? Neen.
Ondanks onze ontrouw blijft God getrouw.
Spanning... onzekerheid... zekerheid
Zo leef je vaak in een spanningsveld. Het kan spanning geven als je voor grote veranderingen staat in je leven. Vooral als er zoveel onzekerheid is: hoe zal het er over een jaar. over een maand uitzien? Wij weten het niet. In Job 8 staat: „En wij zijn van gisteren en weten niet...." en in Jakobus 4 lezen we: „Gij. die niet weet wat morgen geschieden zal...." (Hoe belangrijk dan ook dat we heden onze harten niet verharden maar naar Hem horen. Psalm 95).
Bij alle onzekerheid in dit leven is er de zekerheid dat de Heere Zich niet vergist.
Daarom is het goed om al te zien van onszelf en te zien op Hem.
Bemoedigingen
Naast de bemoedigingen die wij mogen ervaren vanuit Zijn Woord, vanuit de prediking, vanuit het gebed (ook de voorbede in de gemeente), zijn er ook de bemoedigingen van mensen. Zo gebeurt het dat je soms zo maar een kaart krijgt of een brief of dat mensen zeggen: weet dat we aan je denken.... Dan bedoelen ze: we bidden voor jullie. Daarvan zou ik voorbeelden kunnen geven, maar ik zou het willen samenvatten in de woorden: de Heere is goed.
Zijn Koninkrijk komt
Bidt u. bid jij ook voor de voortgang van Zijn Koninkrijk? Dat velen mogen uitgaan in Zijn dienst? Dat Hij wegen wil openen die nu nog gesloten zijn? Dat Zijn Woord ingang mag vinden in eigen hart en dat van vele anderen? „Uw Koninkrijk kome" is een gebed dat zoveel inhoudt (zie Zondag 48 Heid. Catechismus).
Tegelijk mogen we zeggen dat het een zekerheid is: Zijn Koninkrijk komt!
Zendingswerk is Gods werk. maar Hij wil er mensen vooigebruiken. Hij wil ook gebeden zijn. Bidt dan de Heere des oogstes om meer arbeiders en ook of Hij een open deur wil geven.
Elia was een mens van gelijke beweging als wij. Hij bad een gebed dat het niet zou regenen en het regende niet op de aarde in drie jaar en zes maanden. En hij bad weer en de hemel gaf regen en de aarde bracht haar vrucht voort (Jakobus 5 : 17 en 18). De God van Elia is nog steeds Dezelfde!
Naschrift Nadat hij dit artikel geschreven luid. is de heer Rijneveld op verzoek van het deputaatschap op 13 april j.l. op een hezoekersvisum alleen naar Izi vertrokken om alvast kennis te nemen van het werk daar. 't Was wel een ander vertrek dan liij en zijn vrouw zicli hadden voorgesteld. We hopen dat het echte visum voor het hele gezin spoedig a f zal mogen komen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 april 1988
Daniel | 32 Pagina's