Nieuw leven

Een stille morgen.

In het vroege voorjaar. Het heeft licht gevroren. De zon staat laag aan de hemel. De lucht is strakblauw. De bomen zijn nog kaal.

Maar er zit al nieuw leven in. Vogels fluiten hun morgenlied.

Alles lijkt zo vredig. Bijna ongeschonden.

Ik moet denken aan het Paradijs. Dat achter de mensheid ligt: de Hof van Eden.

En dat voor gelovigen ook voor ligt: de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

Ik denk ook aan een andere hof. In deze weken voor Pasen. De tuin van Jozef van Arimathéa.

Aan wat daar is gebeurd. Bijna 2000 jaar geleden.

Ook op een stille morgen. Daar is de dood overwonnen. Door de Levensvorst. Door Hem. Die Zelf HET LEVEN is.

..Want nu de Heer' is opgestaan, nu vangt het nieuwe leven aan. " Want: wie in Hem gelooft, zal niet sterven, maar leven! ..Ik geloof in Jezus Christus.... Die is opgestaan van de doden... "

Laten we dan het leven zoeken. Ja. HET LEVEN.

Voor het eerst en steeds weer. Opdat we mogen leven door Hem.

Dan wordt ook in ons leven waar:

„Een heerlijk morgenlicht breekt aan. de Zoon van God is opgestaan."

Leven. Nieuw leven. Opnieuw leven.

„Een leven door Zijn dood bereid. " „O God. gun leven aan mijn ziel, dan looft mijn mond IJ.... "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen