Het hart eens wijzen zal tijd en wijze weten

We leven in een tijd dat steeds meer afgerekend wordt met de van Gods Woord. Daardoor wordt het in steeds meer beroepen moeilijk om te werken zonder het geweten geweld aan te doen. D zeer zeker het geval in de gezondheidszorg. Als vrijheid en geno normen voor het leven gaan uitmaken, heeft men geen boodscha meer aan Gods Woord. Hoe zeer heeft het verplegend persone voorbede nodig in de gemeente. Voor ons liggen nu enige vrag een verpleegster die het met verschillende zaken erg moeilijk hee We proberen heel voorzichtig met haar mee te denken.

1. Ze zou graag zien dat dominees van onze gemeenten eens een ziekenhuis zouden binnenlopen om met mensen te komen praten, al zijn die mensen geen lid van de Ger. Gem. „Hebben onze dominees het echt zo druk? ", vraagt ze. Inderdaad hebben onze predikanten het erg druk. Denk aan de vele vakante gemeenten, die vaak een beroep op hen doen. De gemiddelde leeftijd van onze predikanten is vrij hoog. Vaak zijn ze lid van een of meer deputaatschappen. In eigen gemeente worden zorgen en problemen steeds groter. Hierbij komt: door hoeveel ziekenhuisstaf-en - personeelsleden wordt het nog op prijs gesteld als een onbekende predikant bij een patiënt gaat zitten om te spreken over de geestelijke zaken? „Een ziekenhuis is geen evangelisatie-instituut", zal men zeggen. En wat zullen eventuele familieleden zeggen? Zal men de predikant ook niet verwijten dat men van de zwakke toestand van de zieke misbruik maakt?

2. Je voelt zelf vaak dat je iets moet zeggen, laten we zeggen, getuigen. Maar je voelt je zo onzeker; je staat zo weinig vast in je schoenen. Het is inderdaad de roeping van elk mens die van de waarheid op de hoogte is, bekeerd of onbekeerd, om een medemens te wijzen op de ernst van leven, sterven en eeuwigheid en de noodzaak en de mogelijkheid van bekering. Wijlen onze voorganger de heer Roest zei dan: „Spreek dan maar alsof je de zaligheid deelachtig bent. Anderen hoeven niets te weten van je twijfels. Daar begrijpen ze toch niets van en dat werkt maar verwarrend".

3. Een stervende patiënt is er ten onrechte van overtuigd dat hij goed heen zal gaan. Moet ik hem dan waarschuwen? Je zult zelf wel begrijpen datje met een stervende geen lange gesprekken en diskussies kunt gaan voeren. Verder zal het er van afhangen of hij daarvan spreekt of niet. Je eerste taak in het ziekenhuis is de lichamelijke verzorging. Daar word je toe geroepen. Doet zich de gelegenheid voor dan kun je je vrijmaken door het lezen van enkele verzen uit Gods Woord, bijvoorbeeld voor het slapen gaan. Spreekt een zieke van de „hoop" die hij heeft, dan kan een kort woord uit de Bijbel aangehaald, genoeg zijn om korrigerend de weg te wijzen. God werkt het geloof door middel van Zijn Woord. Geef dat Woord door! Spreek echter niet veel met een stervende. Veel woorden vermoeien.

4. Moet het leven van een stervende met allerlei middelen normen als sondevoeding en reanimatie gerekt worden? Mijn vraag is it hier: is rek je het leven van de zieke t de of rek je het sterven? Zolang een p mens nog levensvatbaar is, zal el het de mogelijke en het redelijke en gedaan van moeten worden om in de ft. weg der middelen het leven te verlengen. Maar wijzen alle tekenen erop dat het sterven wordt, dan zal men de patiënt de gelegenheid moeten geven te sterven. Je zult wel bekend zijn met de toestanden rondom Franco en Tito. Is dat nog menswaardig?

Deze vragen waren niet de gemakkelijkste voor „Over en Weer". Zijn er onder de lezers van Daniël die andere gedachten hebben over deze problemen, dan hoor ik het graag. Vraagster, ik kan me indenken datje het niet gemakkelijk hebt in je werkkring. Werken er geen gelijkgezinden met wie je kontakt kunt opnemen? Je hebt elkaar zo nodig in deze tijd. Als je het nog niet bent. raad ik je aan lid te worden van „Het Richtsnoer", Prot. Chr. vereniging voor Verpleegkundigen en andere Werkers in de Gezondheidszorg. Het adres is Durendal 52, 6715 JR Ede. Verder wens ik je een biddend leven toe. Jak. 1 : 5. En indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere. Die een iegelijk mildelijk geeft, en niet verwijt; en zij zal hem gegeven worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen